Ezechiela 43

וַיּוֹלִכֵ֖נִי אֶל־הַשָּׁ֑עַר שַׁ֕עַר אֲשֶׁ֥ר פֹּנֶ֖ה דֶּ֥רֶךְ הַקָּדִֽים׃

Poczem powiódł mnie do bramy, do bramy zwróconej ku wschodowi. 

וְהִנֵּ֗ה כְּבוֹד֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בָּ֖א מִדֶּ֣רֶךְ הַקָּדִ֑ים וְקוֹל֗וֹ כְּקוֹל֙ מַ֣יִם רַבִּ֔ים וְהָאָ֖רֶץ הֵאִ֥ירָה מִכְּבֹדֽוֹ׃

A oto chwała Boga Israela nadciągnęła drogą od wschodu: Odgłos zaś jej był jako szum wód wielkich, a ziemia jaśniała od chwały Jego. 

וּכְמַרְאֵ֨ה הַמַּרְאֶ֜ה אֲשֶׁ֣ר רָאִ֗יתִי כַּמַּרְאֶ֤ה אֲשֶׁר־רָאִ֙יתִי֙ בְּבֹאִי֙ לְשַׁחֵ֣ת אֶת־הָעִ֔יר וּמַרְא֕וֹת כַּמַּרְאֶ֕ה אֲשֶׁ֥ר רָאִ֖יתִי אֶל־נְהַר־כְּבָ֑ר וָאֶפֹּ֖ל אֶל־פָּנָֽי׃

A było widmo zjawiska, którem ujrzał, jako ono zjawisko, które ujrzałem gdym przyszedł, aby miasto zburzyć, a były to też same widzenia co widzenia, które ujrzałem nad rzeką Kebar. I padłem na oblicze swoje. 

וּכְב֥וֹד יְהוָ֖ה בָּ֣א אֶל־הַבָּ֑יִת דֶּ֣רֶךְ שַׁ֔עַר אֲשֶׁ֥ר פָּנָ֖יו דֶּ֥רֶךְ הַקָּדִֽים׃

A chwała Wiekuistego wstąpiła do przybytku drogą bramy zwróconej ku wschodowi. 

וַתִּשָּׂאֵ֣נִי ר֔וּחַ וַתְּבִיאֵ֕נִי אֶל־הֶֽחָצֵ֖ר הַפְּנִימִ֑י וְהִנֵּ֛ה מָלֵ֥א כְבוֹד־יְהוָ֖ה הַבָּֽיִת׃

I uniósł mnie duch i powiódł mnie do dworca wewnętrznego, a oto chwała Wiekuistego napełniła przybytek. 

וָאֶשְׁמַ֛ע מִדַּבֵּ֥ר אֵלַ֖י מֵהַבָּ֑יִת וְאִ֕ישׁ הָיָ֥ה עֹמֵ֖ד אֶצְלִֽי׃

I usłyszałem przemawiającego do mnie z przybytku podczas gdy on mąż jeszcze stał przy mnie. 

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י בֶּן־אָדָם֙ אֶת־מְק֣וֹם כִּסְאִ֗י וְאֶת־מְקוֹם֙ כַּפּ֣וֹת רַגְלַ֔י אֲשֶׁ֧ר אֶשְׁכָּן־שָׁ֛ם בְּת֥וֹךְ בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל לְעוֹלָ֑ם וְלֹ֣א יְטַמְּא֣וּ ע֣וֹד בֵּֽית־יִ֠שְׂרָאֵל שֵׁ֣ם קָדְשִׁ֞י הֵ֤מָּה וּמַלְכֵיהֶם֙ בִּזְנוּתָ֔ם וּבְפִגְרֵ֥י מַלְכֵיהֶ֖ם בָּמוֹתָֽם׃

I rzekł do mnie: Synu człowieczy! To miejsce stolicy Mojej, i to miejsce podnóża stóp Moich, gdzie zamieszkać chcę wpośród synów Israela na wieki - niechaj nie skażą nadal ci z domu Israela imienia świątobliwości Mojej, oni i królowie ich wszeteczeństwem swojem, i trupami królów swoich, ich grobowcami. 

בְּתִתָּ֨ם סִפָּ֜ם אֶת־סִפִּ֗י וּמְזֽוּזָתָם֙ אֵ֣צֶל מְזוּזָתִ֔י וְהַקִּ֖יר בֵּינִ֣י וּבֵֽינֵיהֶ֑ם וְטִמְּא֣וּ ׀ אֶת־שֵׁ֣ם קָדְשִׁ֗י בְּתֽוֹעֲבוֹתָם֙ אֲשֶׁ֣ר עָשׂ֔וּ וָאֲכַ֥ל אֹתָ֖ם בְּאַפִּֽי׃

Gdy stawiali przededrzwie tychże przy przededrzwiu Mojém, a podwoje ich obok podwojów Moich, tak że tylko mur był między Mną a między nimi; a kazili imię Moje święte obmierzłościami swemi, których się dopuszczali, tak że zgładziłem ich w gniewie Moim. 

עַתָּ֞ה יְרַחֲק֧וּ אֶת־זְנוּתָ֛ם וּפִגְרֵ֥י מַלְכֵיהֶ֖ם מִמֶּ֑נִּי וְשָׁכַנְתִּ֥י בְתוֹכָ֖ם לְעוֹלָֽם׃ (ס)

Wszakże teraz niech oddalą wszeteczeństwo swoje i trupy królów swych odemnie, a zamieszkam wpośród nich na wieki. 

אַתָּ֣ה בֶן־אָדָ֗ם הַגֵּ֤ד אֶת־בֵּֽית־יִשְׂרָאֵל֙ אֶת־הַבַּ֔יִת וְיִכָּלְמ֖וּ מֵעֲוֺנֽוֹתֵיהֶ֑ם וּמָדְד֖וּ אֶת־תָּכְנִֽית׃

Ty zaś, synu człowieczy! opiszesz domowi Israela przybytek ten, aby się powstydzili przewinień swoich, a niechaj sobie rozmierzą zarys budowy. 

וְאִֽם־נִכְלְמ֞וּ מִכֹּ֣ל אֲשֶׁר־עָשׂ֗וּ צוּרַ֣ת הַבַּ֡יִת וּתְכוּנָת֡וֹ וּמוֹצָאָ֡יו וּמוֹבָאָ֣יו וְֽכָל־צֽוּרֹתָ֡ו וְאֵ֣ת כָּל־חֻקֹּתָיו֩ וְכָל־צורתי [צ֨וּרֹתָ֤יו] וְכָל־תורתו [תּוֹרֹתָיו֙] הוֹדַ֣ע אוֹתָ֔ם וּכְתֹ֖ב לְעֵֽינֵיהֶ֑ם וְיִשְׁמְר֞וּ אֶת־כָּל־צוּרָת֛וֹ וְאֶת־כָּל־חֻקֹּתָ֖יו וְעָשׂ֥וּ אוֹתָֽם׃

A jeżeli się powstydzą tego wszystkiego co uczynili, wtedy nakreślisz im wizerunek przybytku tego, i urządzenie jego, i wyjścia i wejścia jego, i cały kształt jego wraz z wszystkimi zarysami i konturami i planami jego, i napiszesz przed oczyma ich, aby przestrzegali całego wizerunku i wszystkich wskazówek jego, a wykonali je. 

זֹ֖את תּוֹרַ֣ת הַבָּ֑יִת עַל־רֹ֣אשׁ הָ֠הָר כָּל־גְּבֻל֞וֹ סָבִ֤יב ׀ סָבִיב֙ קֹ֣דֶשׁ קָדָשִׁ֔ים הִנֵּה־זֹ֖את תּוֹרַ֥ת הַבָּֽיִת׃

Oto przepis dla przybytku tego na wierzchu góry: Cała dziedzina jego jest wszędzie wokoło, świętem świętości; oto taki jest przepis dla domu tego. 

וְאֵ֨לֶּה מִדּ֤וֹת הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ בָּֽאַמּ֔וֹת אַמָּ֥ה אַמָּ֖ה וָטֹ֑פַח וְחֵ֨יק הָאַמָּ֜ה וְאַמָּה־רֹ֗חַב וּגְבוּלָ֨הּ אֶל־שְׂפָתָ֤הּ סָבִיב֙ זֶ֣רֶת הָאֶחָ֔ד וְזֶ֖ה גַּ֥ב הַמִּזְבֵּֽחַ׃

A oto pomiary ofiarnicy w łokciach - każdy łokieć o dłoń dłuższy. - Podstawa jego łokieć, i łokieć szerokość, galeryjka zaś u krawędzi wokoło piędź jedna. Taką jest zewnętrzna objętość ofiarnicy. 

וּמֵחֵ֨יק הָאָ֜רֶץ עַד־הָעֲזָרָ֤ה הַתַּחְתּוֹנָה֙ שְׁתַּ֣יִם אַמּ֔וֹת וְרֹ֖חַב אַמָּ֣ה אֶחָ֑ת וּמֵהֳעֲזָרָ֨ה הַקְּטַנָּ֜ה עַד־הָעֲזָרָ֤ה הַגְּדוֹלָה֙ אַרְבַּ֣ע אַמּ֔וֹת וְרֹ֖חַב הָאַמָּֽה׃

Od podstawy zaś dolnej aż do wyskoku dolnego - dwa łokcie, szerokość zaś łokieć jeden; a od wyskoku mniejszego do wyskoku większego cztery łokcie, szerokość zaś również łokieć. 

וְהַֽהַרְאֵ֖ל אַרְבַּ֣ע אַמּ֑וֹת וּמֵהָאֲרִאֵ֣יל וּלְמַ֔עְלָה הַקְּרָנ֖וֹת אַרְבַּֽע׃

A samo ognisko cztery łokcie, a nad ogniskiem sterczą cztery narożniki. 

והאראיל [וְהָאֲרִיאֵ֗ל] שְׁתֵּ֤ים עֶשְׂרֵה֙ אֹ֔רֶךְ בִּשְׁתֵּ֥ים עֶשְׂרֵ֖ה רֹ֑חַב רָב֕וּעַ אֶ֖ל אַרְבַּ֥עַת רְבָעָֽיו׃

A całe ognisko dwanaście łokci długości i dwanaście szerokości, czworograniaste po czterech bokach swoich. 

וְהָעֲזָרָ֞ה אַרְבַּ֧ע עֶשְׂרֵ֣ה אֹ֗רֶךְ בְּאַרְבַּ֤ע עֶשְׂרֵה֙ רֹ֔חַב אֶ֖ל אַרְבַּ֣עַת רְבָעֶ֑יהָ וְהַגְּבוּל סָבִ֨יב אוֹתָ֜הּ חֲצִ֣י הָאַמָּ֗ה וְהַֽחֵיק־לָ֤הּ אַמָּה֙ סָבִ֔יב וּמַעֲלֹתֵ֖הוּ פְּנ֥וֹת קָדִֽים׃

A wyskok (górny) czternaście łokci długości i czternaście szerokości po czterech bokach swoich; a galeryjka wokoło niego - pół łokcia, podstawa zaś w nim łokieć wokoło, a wejście ku niemu po stronie wschodniej. 

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י בֶּן־אָדָם֙ כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה אֵ֚לֶּה חֻקּ֣וֹת הַמִּזְבֵּ֔חַ בְּי֖וֹם הֵעָֽשׂוֹת֑וֹ לְהַעֲל֤וֹת עָלָיו֙ עוֹלָ֔ה וְלִזְרֹ֥ק עָלָ֖יו דָּֽם׃

I rzekł do mnie: Synu człowieczy! tak rzecze Pan, Wiekuisty: Te są ustawy ofiarnicy w dzień, w który zbudowaną będzie; aby składano na niej całopalenia, a kropiono na niej krwią. 

וְנָתַתָּ֣ה אֶל־הַכֹּהֲנִ֣ים הַלְוִיִּ֡ם אֲשֶׁ֣ר הֵם֩ מִזֶּ֨רַע צָד֜וֹק הַקְּרֹבִ֣ים אֵלַ֗י נְאֻ֛ם אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה לְשָֽׁרְתֵ֑נִי פַּ֥ר בֶּן־בָּקָ֖ר לְחַטָּֽאת׃

Dasz kapłanom, lewitom, którzy są z rodu Cadoka, a przystępują do Mnie - rzecze Pan, Wiekuisty - aby Mi służyli, cielca młodego na ofiarę zagrzeszną; 

וְלָקַחְתָּ֣ מִדָּמ֗וֹ וְנָ֨תַתָּ֜ה עַל־אַרְבַּ֤ע קַרְנֹתָיו֙ וְאֶל־אַרְבַּע֙ פִּנּ֣וֹת הָעֲזָרָ֔ה וְאֶֽל־הַגְּב֖וּל סָבִ֑יב וְחִטֵּאתָ֥ אוֹת֖וֹ וְכִפַּרְתָּֽהוּ׃

I weźmiesz nieco krwi jego i nadasz na cztery narożniki jej i na cztery węgły wyskoku i na galeryjkę wokoło, i tak oczyścisz ją i rozgrzeszysz. 

וְלָ֣קַחְתָּ֔ אֵ֖ת הַפָּ֣ר הַֽחַטָּ֑את וּשְׂרָפוֹ֙ בְּמִפְקַ֣ד הַבַּ֔יִת מִח֖וּץ לַמִּקְדָּֽשׁ׃

Poczem weźmiesz cielca zagrzesznego i spalisz na miejscu oględzin przybytku po za świątynią. 

וּבַיּוֹם֙ הַשֵּׁנִ֔י תַּקְרִ֛יב שְׂעִיר־עִזִּ֥ים תָּמִ֖ים לְחַטָּ֑את וְחִטְּאוּ֙ אֶת־הַמִּזְבֵּ֔חַ כַּאֲשֶׁ֥ר חִטְּא֖וּ בַּפָּֽר׃

Dnia zaś wtórego przywiedziesz kozła zdrowego na ofiarę zagrzeszną; i niech oczyszczą ofiarnicę, tak jak oczyścili ją cielcem. 

בְּכַלּוֹתְךָ֖ מֵֽחַטֵּ֑א תַּקְרִיב֙ פַּ֣ר בֶּן־בָּקָ֣ר תָּמִ֔ים וְאַ֥יִל מִן־הַצֹּ֖אן תָּמִֽים׃

A gdy dokonasz oczyszczenia, przywiedziesz cielca młodego, zdrowego i barana ze stada, zdrowego. 

וְהִקְרַבְתָּ֖ם לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וְהִשְׁלִ֨יכוּ הַכֹּהֲנִ֤ים עֲלֵיהֶם֙ מֶ֔לַח וְהֶעֱל֥וּ אוֹתָ֛ם עֹלָ֖ה לַֽיהוָֽה׃

A gdy przywiedziesz je przed oblicze Wiekuistego rzucą kapłani na nie soli i złożą je jako całopalenie Wiekuistemu. 

שִׁבְעַ֣ת יָמִ֔ים תַּעֲשֶׂ֥ה שְׂעִיר־חַטָּ֖את לַיּ֑וֹם וּפַ֧ר בֶּן־בָּקָ֛ר וְאַ֥יִל מִן־הַצֹּ֖אן תְּמִימִ֥ים יַעֲשֽׂוּ׃

Przez siedm dni będziesz sprawiał kozła zagrzesznego, codziennie; cielca téż młodego, i barana ze stada, zdrowego niechaj sprawiają. 

שִׁבְעַ֣ת יָמִ֗ים יְכַפְּרוּ֙ אֶת־הַמִּזְבֵּ֔חַ וְטִֽהֲר֖וּ אֹת֑וֹ וּמִלְא֖וּ ידו [יָדָֽיו׃]

Przez siedm dni będą rozgrzeszali ofiarnicę, i oczyszczą ją, i upełnomocnią każdy ręce swoje. 

וִֽיכַלּ֖וּ אֶת־הַיָּמִ֑ים (ס) וְהָיָה֩ בַיּ֨וֹם הַשְּׁמִינִ֜י וָהָ֗לְאָה יַעֲשׂ֨וּ הַכֹּהֲנִ֤ים עַל־הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ אֶת־עוֹלֽוֹתֵיכֶם֙ וְאֶת־שַׁלְמֵיכֶ֔ם וְרָצִ֣אתִי אֶתְכֶ֔ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהֹוִֽה׃ (ס)

A gdy zakończą dni te, tedy od dnia ósmego i nadal sprawować będą kapłani na ofiarnicy całopalenia wasze i ofiary opłatne wasze, a przyjmę was przychylnie, rzecze Pan, Wiekuisty.