Ezdrasza 5
וְהִתְנַבִּ֞י חַגַּ֣י נביאה [נְבִיָּ֗א] וּזְכַרְיָ֤ה בַר־עִדּוֹא֙ נביאיא [נְבִיַּיָּ֔א] עַל־יְה֣וּדָיֵ֔א דִּ֥י בִיה֖וּד וּבִירוּשְׁלֶ֑ם בְּשֻׁ֛ם אֱלָ֥הּ יִשְׂרָאֵ֖ל עֲלֵיהֽוֹן׃ (ס)
Otóż prorocy, Aggeusz prorok i Zachariasz, syn Iddo, prorokowali Żydom, którzy byli w Judzie i Jeruzalem; w imię Boga Izraela prorokowali im.
בֵּאדַ֡יִן קָ֠מוּ זְרֻבָּבֶ֤ל בַּר־שְׁאַלְתִּיאֵל֙ וְיֵשׁ֣וּעַ בַּר־יֽוֹצָדָ֔ק וְשָׁרִ֣יו לְמִבְנֵ֔א בֵּ֥ית אֱלָהָ֖א דִּ֣י בִירֽוּשְׁלֶ֑ם וְעִמְּה֛וֹן נביאיא [נְבִיַּיָּ֥א] דִֽי־אֱלָהָ֖א מְסָעֲדִ֥ין לְהֽוֹן׃ (פ)
Tedy wstawszy Zorobabel, syn Saltaljela, i Jesua, syn Jozadaka, przystąpili do budowy domu Bożego, który jest w Jeruzalemie; a wraz z nimi byli prorocy Boży, pomagając im.
בֵּהּ־זִמְנָא֩ אֲתָ֨א עֲלֵיה֜וֹן תַּ֠תְּנַי פַּחַ֧ת עֲבַֽר־נַהֲרָ֛ה וּשְׁתַ֥ר בּוֹזְנַ֖י וּכְנָוָתְה֑וֹן וְכֵן֙ אָמְרִ֣ין לְהֹ֔ם מַן־שָׂ֨ם לְכֹ֜ם טְעֵ֗ם בַּיְתָ֤א דְנָה֙ לִבְּנֵ֔א וְאֻשַּׁרְנָ֥א דְנָ֖ה לְשַׁכְלָלָֽה׃ (ס)
W tym samym czasie przybyli do nich Tattenai, namiestnik za rzeką, i Szetar-Bożenai oraz ich towarzysze, i tak im powiedzieli: 'Kto wydał ci dekret, aby zbudować ten dom i dokończyć budowę?'
אֱדַ֥יִן כְּנֵ֖מָא אֲמַ֣רְנָא לְּהֹ֑ם מַן־אִנּוּן֙ שְׁמָהָ֣ת גֻּבְרַיָּ֔א דִּֽי־דְנָ֥ה בִנְיָנָ֖א בָּנַֽיִן׃
'Potem mówiliśmy do nich po tym [napisali]: Jak nazywają się ludzie, którzy budują ten budynek?'
וְעֵ֣ין אֱלָהֲהֹ֗ם הֲוָת֙ עַל־שָׂבֵ֣י יְהוּדָיֵ֔א וְלָא־בַטִּ֣לוּ הִמּ֔וֹ עַד־טַעְמָ֖א לְדָרְיָ֣וֶשׁ יְהָ֑ךְ וֶאֱדַ֛יִן יְתִיב֥וּן נִשְׁתְּוָנָ֖א עַל־דְּנָֽה׃ (פ)
Lecz oko ich Boga spoczęło na starszych Żydów i nie kazali im przestać, dopóki sprawa nie dotrze do Dariusza, a następnie odpowiedź powinna zostać zwrócona w liście na jej temat.
פַּרְשֶׁ֣גֶן אִ֠גַּרְתָּא דִּֽי־שְׁלַ֞ח תַּתְּנַ֣י ׀ פַּחַ֣ת עֲבַֽר־נַהֲרָ֗ה וּשְׁתַ֤ר בּוֹזְנַי֙ וּכְנָ֣וָתֵ֔הּ אֲפַ֨רְסְכָיֵ֔א דִּ֖י בַּעֲבַ֣ר נַהֲרָ֑ה עַל־דָּרְיָ֖וֶשׁ מַלְכָּֽא׃
Kopia listu, który Tattenai, namiestnik za rzeką i Szetar-Bożenai, i jego towarzysze Apharesachici, którzy byli za rzeką, wysłali do króla Dariusza;
פִּתְגָמָ֖א שְׁלַ֣חוּ עֲל֑וֹהִי וְכִדְנָה֙ כְּתִ֣יב בְּגַוֵּ֔הּ לְדָרְיָ֥וֶשׁ מַלְכָּ֖א שְׁלָמָ֥א כֹֽלָּא׃ (ס)
wysłali mu list, w którym napisano tak: 'Do króla Dariusza, wszelki pokój.
יְדִ֣יעַ ׀ לֶהֱוֵ֣א לְמַלְכָּ֗א דִּֽי־אֲזַ֜לְנָא לִיה֤וּד מְדִֽינְתָּא֙ לְבֵית֙ אֱלָהָ֣א רַבָּ֔א וְה֤וּא מִתְבְּנֵא֙ אֶ֣בֶן גְּלָ֔ל וְאָ֖ע מִתְּשָׂ֣ם בְּכֻתְלַיָּ֑א וַעֲבִ֥ידְתָּא דָ֛ךְ אָסְפַּ֥רְנָא מִתְעַבְדָ֖א וּמַצְלַ֥ח בְּיֶדְהֹֽם׃ (ס)
Niech będzie wiadome królowi, że poszliśmy do prowincji Judy, do domu wielkiego Boga, który jest zbudowany z wielkich kamieni, i kładziony jest mur na ścianach, a dzieło to toczy się z należytą starannością i powodzeniem w ich ręce.
אֱדַ֗יִן שְׁאֵ֙לְנָא֙ לְשָׂבַיָּ֣א אִלֵּ֔ךְ כְּנֵ֖מָא אֲמַ֣רְנָא לְּהֹ֑ם מַן־שָׂ֨ם לְכֹ֜ם טְעֵ֗ם בַּיְתָ֤א דְנָה֙ לְמִבְנְיָ֔ה וְאֻשַּׁרְנָ֥א דְנָ֖ה לְשַׁכְלָלָֽה׃
Zapytali nas ci starsi i powiedzieli im w ten sposób: Kto wydał wam dekret, aby zbudować ten dom i dokończyć mur?
וְאַ֧ף שְׁמָהָתְהֹ֛ם שְׁאֵ֥לְנָא לְּהֹ֖ם לְהוֹדָעוּתָ֑ךְ דִּ֛י נִכְתֻּ֥ב שֻׁם־גֻּבְרַיָּ֖א דִּ֥י בְרָאשֵׁיהֹֽם׃ (ס)
Poprosiliśmy ich także o ich nazwiska, aby oznajmili, że możemy napisać imiona mężów, którzy byli na ich czele.
וּכְנֵ֥מָא פִתְגָמָ֖א הֲתִיב֣וּנָא לְמֵמַ֑ר אֲנַ֣חְנָא הִמּ֡וֹ עַבְדוֹהִי֩ דִֽי־אֱלָ֨הּ שְׁמַיָּ֜א וְאַרְעָ֗א וּבָנַ֤יִן בַּיְתָא֙ דִּֽי־הֲוָ֨א בְנֵ֜ה מִקַּדְמַ֤ת דְּנָה֙ שְׁנִ֣ין שַׂגִּיאָ֔ן וּמֶ֤לֶךְ לְיִשְׂרָאֵל֙ רַ֔ב בְּנָ֖הִי וְשַׁכְלְלֵֽהּ׃
W ten sposób zwrócili nam odpowiedź, mówiąc: Jesteśmy sługami Boga nieba i ziemi i budujemy dom, który zbudowano wiele lat temu, który zbudował i dokończył wielki król Izraela.
לָהֵ֗ן מִן־דִּ֨י הַרְגִּ֤זוּ אֲבָהֳתַ֙נָא֙ לֶאֱלָ֣הּ שְׁמַיָּ֔א יְהַ֣ב הִמּ֔וֹ בְּיַ֛ד נְבוּכַדְנֶצַּ֥ר מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֖ל כסדיא [כַּסְדָּאָ֑ה] וּבַיְתָ֤ה דְנָה֙ סַתְרֵ֔הּ וְעַמָּ֖ה הַגְלִ֥י לְבָבֶֽל׃ (ס)
Ponieważ jednak nasi ojcowie sprowokowali Boga niebieskiego, podał ich w ręce Nabuchodonozora, króla Babilonu, Chaldejczyka, który zniszczył ten dom i zaniósł lud do Babilonu.
בְּרַם֙ בִּשְׁנַ֣ת חֲדָ֔ה לְכ֥וֹרֶשׁ מַלְכָּ֖א דִּ֣י בָבֶ֑ל כּ֤וֹרֶשׁ מַלְכָּא֙ שָׂ֣ם טְעֵ֔ם בֵּית־אֱלָהָ֥א דְנָ֖ה לִבְּנֵֽא׃
Ale w pierwszym roku Cyrusa, króla Babilonu, król Cyrus wydał dekret o budowie tego domu Bożego.
וְ֠אַף מָאנַיָּ֣א דִֽי־בֵית־אֱלָהָא֮ דִּ֣י דַהֲבָ֣ה וְכַסְפָּא֒ דִּ֣י נְבוּכַדְנֶצַּ֗ר הַנְפֵּק֙ מִן־הֵֽיכְלָא֙ דִּ֣י בִֽירוּשְׁלֶ֔ם וְהֵיבֵ֣ל הִמּ֔וֹ לְהֵיכְלָ֖א דִּ֣י בָבֶ֑ל הַנְפֵּ֨ק הִמּ֜וֹ כּ֣וֹרֶשׁ מַלְכָּ֗א מִן־הֵֽיכְלָא֙ דִּ֣י בָבֶ֔ל וִיהִ֙יבוּ֙ לְשֵׁשְׁבַּצַּ֣ר שְׁמֵ֔הּ דִּ֥י פֶחָ֖ה שָׂמֵֽהּ׃
I złote i srebrne naczynia także domu Bożego, które Nabuchodonozor wyjął ze świątyni w Jerozolimie i przyniósł je do świątyni Babilońskiej, a Cyrus, król, wyjął ze świątyni Babilońskiej, i byli wydany temu, który miał na imię Szeszbazar, którego mianował gubernatorem;
וַאֲמַר־לֵ֓הּ ׀ אלה [אֵ֚ל] מָֽאנַיָּ֔א שֵׂ֚א אֵֽזֶל־אֲחֵ֣ת הִמּ֔וֹ בְּהֵיכְלָ֖א דִּ֣י בִירוּשְׁלֶ֑ם וּבֵ֥ית אֱלָהָ֖א יִתְבְּנֵ֥א עַל־אַתְרֵֽהּ׃ (ס)
i rzekł mu: Weź te naczynia, idź, włóż je do świątyni, która jest w Jerozolimie, i niech dom Boży zostanie zbudowany na jego miejscu.
אֱדַ֙יִן֙ שֵׁשְׁבַּצַּ֣ר דֵּ֔ךְ אֲתָ֗א יְהַ֧ב אֻשַּׁיָּ֛א דִּי־בֵ֥ית אֱלָהָ֖א דִּ֣י בִירוּשְׁלֶ֑ם וּמִן־אֱדַ֧יִן וְעַד־כְּעַ֛ן מִתְבְּנֵ֖א וְלָ֥א שְׁלִֽם׃
Potem przyszedł ten sam Szeszbazar i położył fundamenty domu Bożego, który jest w Jerozolimie; i od tego czasu aż do tej pory był w budowie, a jednak nie jest ukończony.
וּכְעַ֞ן הֵ֧ן עַל־מַלְכָּ֣א טָ֗ב יִ֠תְבַּקַּר בְּבֵ֨ית גִּנְזַיָּ֜א דִּי־מַלְכָּ֣א תַמָּה֮ דִּ֣י בְּבָבֶל֒ הֵ֣ן אִיתַ֗י דִּֽי־מִן־כּ֤וֹרֶשׁ מַלְכָּא֙ שִׂ֣ים טְעֵ֔ם לְמִבְנֵ֛א בֵּית־אֱלָהָ֥א דֵ֖ךְ בִּירוּשְׁלֶ֑ם וּרְע֥וּת מַלְכָּ֛א עַל־דְּנָ֖ה יִשְׁלַ֥ח עֲלֶֽינָא׃ (ס)
Dlatego teraz, jeśli królowi wydaje się to dobre, pozwólcie, aby poszukiwania u króla'tam jest skarbnica, która jest w Babilonie, czy to tak, że został wydany dekret króla Cyrusa, aby zbudował ten dom Boży w Jerozolimie i niech król ześle nam przyjemność w tej sprawie.'