Izajasza 24

הִנֵּ֧ה יְהוָ֛ה בּוֹקֵ֥ק הָאָ֖רֶץ וּבֽוֹלְקָ֑הּ וְעִוָּ֣ה פָנֶ֔יהָ וְהֵפִ֖יץ יֹשְׁבֶֽיהָ׃

Oto Wiekuisty opróżni ziemię i spustoszy ją, i wywróci powierzchnię jej, i rozproszy mieszkańców jej. 

וְהָיָ֤ה כָעָם֙ כַּכֹּהֵ֔ן כַּעֶ֙בֶד֙ כַּֽאדֹנָ֔יו כַּשִּׁפְחָ֖ה כַּגְּבִרְתָּ֑הּ כַּקּוֹנֶה֙ כַּמּוֹכֵ֔ר כַּמַּלְוֶה֙ כַּלֹּוֶ֔ה כַּנֹּשֶׁ֕ה כַּאֲשֶׁ֖ר נֹשֶׁ֥א בֽוֹ׃

I stanie się jako lud tak i kapłan, jako poddany tak pan jego, jako służebnica tak pani jej, jako nabywca tak sprzedawca, jako wierzyciel tak i dłużnik, jako pożyczający tak i ten, co pożyczkę daje. 

הִבּ֧וֹק ׀ תִּבּ֛וֹק הָאָ֖רֶץ וְהִבּ֣וֹז ׀ תִּבּ֑וֹז כִּ֣י יְהוָ֔ה דִּבֶּ֖ר אֶת־הַדָּבָ֥ר הַזֶּֽה׃

Opróżnioną, opróżnioną będzie ziemia, i zrabowaną, zrabowaną; gdyż Wiekuisty wyrzekł to słowo. 

אָבְלָ֤ה נָֽבְלָה֙ הָאָ֔רֶץ אֻמְלְלָ֥ה נָבְלָ֖ה תֵּבֵ֑ל אֻמְלָ֖לוּ מְר֥וֹם עַם־הָאָֽרֶץ׃

Smuci się, obumiera ziemia, więdnie, obumiera świat - więdną najdostojniejsi ludu na ziemi. 

וְהָאָ֥רֶץ חָנְפָ֖ה תַּ֣חַת יֹשְׁבֶ֑יהָ כִּֽי־עָבְר֤וּ תוֹרֹת֙ חָ֣לְפוּ חֹ֔ק הֵפֵ֖רוּ בְּרִ֥ית עוֹלָֽם׃

Bo ziemia ta skażoną została pod mieszkańcami jej; bo przekroczyli nauki, odmienili ustawy, naruszyli przymierze wieczne. 

עַל־כֵּ֗ן אָלָה֙ אָ֣כְלָה אֶ֔רֶץ וַֽיֶּאְשְׁמ֖וּ יֹ֣שְׁבֵי בָ֑הּ עַל־כֵּ֗ן חָרוּ֙ יֹ֣שְׁבֵי אֶ֔רֶץ וְנִשְׁאַ֥ר אֱנ֖וֹשׁ מִזְעָֽר׃

Dla tego przekleństwo pochłania ziemię, i pokutują mieszkający na niej; dla tego poschnęli mieszkańcy ziemi, a pozostało ludzi mało. 

אָבַ֥ל תִּיר֖וֹשׁ אֻמְלְלָה־גָ֑פֶן נֶאֶנְח֖וּ כָּל־שִׂמְחֵי־לֵֽב׃

Smuci się moszcz, obumiera winograd, wzdychają wszyscy wesołego serca. 

שָׁבַת֙ מְשׂ֣וֹשׂ תֻּפִּ֔ים חָדַ֖ל שְׁא֣וֹן עַלִּיזִ֑ים שָׁבַ֖ת מְשׂ֥וֹשׂ כִּנּֽוֹר׃

Przycichło wesele przy bębnach, ustała wrzawa ochoczych, przycichło wesele przy cytrach. 

בַּשִּׁ֖יר לֹ֣א יִשְׁתּוּ־יָ֑יִן יֵמַ֥ר שֵׁכָ֖ר לְשֹׁתָֽיו׃

Przy śpiewach nie popijają wina, gorzkim napój biesiadującym. 

נִשְׁבְּרָ֖ה קִרְיַת־תֹּ֑הוּ סֻגַּ֥ר כָּל־בַּ֖יִת מִבּֽוֹא׃

Zburzonym gród opustoszały, zawartym każdy dom, niedostępnym. 

צְוָחָ֥ה עַל־הַיַּ֖יִן בַּֽחוּצ֑וֹת עָֽרְבָה֙ כָּל־שִׂמְחָ֔ה גָּלָ֖ה מְשׂ֥וֹשׂ הָאָֽרֶץ׃

Ubolewanie o wino po ulicach, zamroczyła się wszelka radość, znikła uciecha kraju. 

נִשְׁאַ֥ר בָּעִ֖יר שַׁמָּ֑ה וּשְׁאִיָּ֖ה יֻכַּת־שָֽׁעַר׃

Pozostało w mieście spustoszenie, a w gruzy rozwalone są bramy. 

כִּ֣י כֹ֥ה יִהְיֶ֛ה בְּקֶ֥רֶב הָאָ֖רֶץ בְּת֣וֹךְ הָֽעַמִּ֑ים כְּנֹ֣קֶף זַ֔יִת כְּעוֹלֵלֹ֖ת אִם־כָּלָ֥ה בָצִֽיר׃

Bo tak to przyjść musi wpośród ziemi, wpośród narodów: jak przy otrząsaniu oliwnika, jako bywa z pogronami, gdy się skończyło winobranie. 

הֵ֛מָּה יִשְׂא֥וּ קוֹלָ֖ם יָרֹ֑נּוּ בִּגְא֣וֹן יְהוָ֔ה צָהֲל֖וּ מִיָּֽם׃

Oni zaś podnoszą głos swój i weselą się, wspaniałością Wiekuistego cieszą się z nad morza. 

עַל־כֵּ֥ן בָּאֻרִ֖ים כַּבְּד֣וּ יְהוָ֑ה בְּאִיֵּ֣י הַיָּ֔ם שֵׁ֥ם יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ (ס)

Przeto w krainach Wschodu uwielbiajcie Wiekuistego na wyspach morza imię Wiekuistego, Boga Israela. 

מִכְּנַ֨ף הָאָ֜רֶץ זְמִרֹ֤ת שָׁמַ֙עְנוּ֙ צְבִ֣י לַצַּדִּ֔יק וָאֹמַ֛ר רָזִי־לִ֥י רָֽזִי־לִ֖י א֣וֹי לִ֑י בֹּגְדִ֣ים בָּגָ֔דוּ וּבֶ֥גֶד בּוֹגְדִ֖ים בָּגָֽדוּ׃

Z krańca ziemi śpiewy słyszymy, "cześć sprawiedliwym", - ale ja wołam: zanikam, zanikam, biada mi! Zdrajcy zdradzają, a szatę zdrajców przybrali. 

פַּ֥חַד וָפַ֖חַת וָפָ֑ח עָלֶ֖יךָ יוֹשֵׁ֥ב הָאָֽרֶץ׃

Postrach i przepaść i zasadzka na was mieszkańcy ziemi! 

וְֽ֠הָיָה הַנָּ֞ס מִקּ֤וֹל הַפַּ֙חַד֙ יִפֹּ֣ל אֶל־הַפַּ֔חַת וְהָֽעוֹלֶה֙ מִתּ֣וֹךְ הַפַּ֔חַת יִלָּכֵ֖ד בַּפָּ֑ח כִּֽי־אֲרֻבּ֤וֹת מִמָּרוֹם֙ נִפְתָּ֔חוּ וַֽיִּרְעֲשׁ֖וּ מ֥וֹסְדֵי אָֽרֶץ׃

Albowiem kto ucieknie przed odgłosem postrachu, wpadnie w przepaść, a kto wydostanie się z przepaści, pojmany będzie w zasadzkę, bo upusty wysokości się otworzyły i drżą posady ziemi. 

רֹ֥עָה הִֽתְרֹעֲעָ֖ה הָאָ֑רֶץ פּ֤וֹר הִֽתְפּוֹרְרָה֙ אֶ֔רֶץ מ֥וֹט הִֽתְמוֹטְטָ֖ה אָֽרֶץ׃

Rozstąpiła, rozstąpiła się ziemia, rozsadziła, rozsadziła się ziemia, wstrzęsła, wstrzęsła się ziemia. 

נ֣וֹעַ תָּנ֤וּעַ אֶ֙רֶץ֙ כַּשִּׁכּ֔וֹר וְהִֽתְנוֹדְדָ֖ה כַּמְּלוּנָ֑ה וְכָבַ֤ד עָלֶ֙יהָ֙ פִּשְׁעָ֔הּ וְנָפְלָ֖ה וְלֹא־תֹסִ֥יף קֽוּם׃ (ס)

Chwiać chwieje się ziemia jak pijany, i porusza jako mata zawieszona, bo zaciężyła na niej wina jej, i padła i nie powstanie więcej. 

וְהָיָה֙ בַּיּ֣וֹם הַה֔וּא יִפְקֹ֧ד יְהוָ֛ה עַל־צְבָ֥א הַמָּר֖וֹם בַּמָּר֑וֹם וְעַל־מַלְכֵ֥י הָאֲדָמָ֖ה עַל־הָאֲדָמָֽה׃

I będzie w dzień ów nawiedzi Wiekuisty zastęp wysoki na wysokości, a władców ziemi na ziemi. 

וְאֻסְּפ֨וּ אֲסֵפָ֤ה אַסִּיר֙ עַל־בּ֔וֹר וְסֻגְּר֖וּ עַל־מַסְגֵּ֑ר וּמֵרֹ֥ב יָמִ֖ים יִפָּקֵֽדוּ׃

I zgromadzeni będą gromadą jako więźnie w więzieniu, i zamknięci w zamknięciu, i po długim dopiero czasie wspomnieni. 

וְחָֽפְרָה֙ הַלְּבָנָ֔ה וּבוֹשָׁ֖ה הַֽחַמָּ֑ה כִּֽי־מָלַ֞ךְ יְהוָ֣ה צְבָא֗וֹת בְּהַ֤ר צִיּוֹן֙ וּבִיר֣וּשָׁלִַ֔ם וְנֶ֥גֶד זְקֵנָ֖יו כָּבֽוֹד׃ (פ)

I zblednie księżyc, i zawstydzi się słońce, gdy zapanuje Wiekuisty zastępów na górze Cyon i w Jeruszalaim, a w obliczu starszych jego chwała.