Izajasza 16

Rozdział 16

א שִׁלְחוּ־כַ֥ר מֹשֵֽׁל־אֶ֖רֶץ מִסֶּ֣לַע מִדְבָּ֑רָה אֶל־הַ֖ר בַּת־צִיּֽוֹן׃
1 Przesyłajcie baranki do władcy kraju, z Sela przez pustynię do wzgórza córy Cyonu. 
ב וְהָיָ֥ה כְעוֹף־נוֹדֵ֖ד קֵ֣ן מְשֻׁלָּ֑ח תִּֽהְיֶ֙ינָה֙ בְּנ֣וֹת מוֹאָ֔ב מַעְבָּרֹ֖ת לְאַרְנֽוֹן׃
2 I będzie, że jako ptaki pierzchające, z gniazda wypłoszone, będą córy Moabu u brodów Arnonu. 
ג הביאו [הָבִ֤יאִי] עֵצָה֙ עֲשׂ֣וּ פְלִילָ֔ה שִׁ֧יתִי כַלַּ֛יִל צִלֵּ֖ךְ בְּת֣וֹךְ צָהֳרָ֑יִם סַתְּרִי֙ נִדָּחִ֔ים נֹדֵ֖ד אַל־תְּגַלִּֽי׃
3 "Podajcie radę, ustanówcie wyrok, rozłóż jako noc cień twój w pełne południe, ukryj wygnańców, tułaczy nie wydawaj! 
ד יָג֤וּרוּ בָךְ֙ נִדָּחַ֔י מוֹאָ֛ב הֱוִי־סֵ֥תֶר לָ֖מוֹ מִפְּנֵ֣י שׁוֹדֵ֑ד כִּֽי־אָפֵ֤ס הַמֵּץ֙ כָּ֣לָה שֹׁ֔ד תַּ֥מּוּ רֹמֵ֖ס מִן־הָאָֽרֶץ׃
4 Niechaj bawią u ciebie moi, Moabu wygnani, bądź obroną im przed łupieżcą, aż ustanie ucisk, skończy się grabież, wyginą gnębiciele z kraju. 
ה וְהוּכַ֤ן בַּחֶ֙סֶד֙ כִּסֵּ֔א וְיָשַׁ֥ב עָלָ֛יו בֶּאֱמֶ֖ת בְּאֹ֣הֶל דָּוִ֑ד שֹׁפֵ֛ט וְדֹרֵ֥שׁ מִשְׁפָּ֖ט וּמְהִ֥ר צֶֽדֶק׃
5 I utwierdzonym będzie łaską tron, a zasiędzie na nim statecznie w namiocie Dawida sędzia, pragnący prawa i krzewiący sprawiedliwość". 
ו שָׁמַ֥עְנוּ גְאוֹן־מוֹאָ֖ב גֵּ֣א מְאֹ֑ד גַּאֲוָת֧וֹ וּגְאוֹנ֛וֹ וְעֶבְרָת֖וֹ לֹא־כֵ֥ן בַּדָּֽיו׃ (ס)
6 "Słyszeliśmy o dumie Moabu, dumnego bardzo, o pysze i wyniosłości i zuchwałości jego, o nieuzasadnionych wymysłach jego". 
ז לָכֵ֗ן יְיֵלִ֥יל מוֹאָ֛ב לְמוֹאָ֖ב כֻּלֹּ֣ה יְיֵלִ֑יל לַאֲשִׁישֵׁ֧י קִיר־חֲרֶ֛שֶׂת תֶּהְגּ֖וּ אַךְ־נְכָאִֽים׃
7 Przeto zawodzi Moab nad Moabem, wszystko zawodzi, za powidłami Kir Charesetu wzdychacie znękani. 
ח כִּ֣י שַׁדְמוֹת֩ חֶשְׁבּ֨וֹן אֻמְלָ֜ל גֶּ֣פֶן שִׂבְמָ֗ה בַּעֲלֵ֤י גוֹיִם֙ הָלְמ֣וּ שְׂרוּקֶּ֔יהָ עַד־יַעְזֵ֥ר נָגָ֖עוּ תָּ֣עוּ מִדְבָּ֑ר שְׁלֻ֣חוֹתֶ֔יהָ נִטְּשׁ֖וּ עָ֥בְרוּ יָֽם׃
8 Bo niwy Cheszbonu obumarły, winnica Sybmy, - mocarzy ludów upajały grona jej, aż do Jaazer sięgały, gubiły się w pustyni gałązki jej, pięły, przebierały się po za morze. 
ט עַל־כֵּ֡ן אֶבְכֶּ֞ה בִּבְכִ֤י יַעְזֵר֙ גֶּ֣פֶן שִׂבְמָ֔ה אֲרַיָּ֙וֶךְ֙ דִּמְעָתִ֔י חֶשְׁבּ֖וֹן וְאֶלְעָלֵ֑ה כִּ֧י עַל־קֵיצֵ֛ךְ וְעַל־קְצִירֵ֖ךְ הֵידָ֥ד נָפָֽל׃
9 Dla tego opłakują, tak jak płaczą nad Jaazerem, winnicę Sybmy, oraszam cię łzą moją Cheszbonie i Elaleh! bo na zbiory i winobranie twoje okrzyk wojenny przypadł. 
י וְנֶאֱסַ֨ף שִׂמְחָ֤ה וָגִיל֙ מִן־הַכַּרְמֶ֔ל וּבַכְּרָמִ֥ים לֹֽא־יְרֻנָּ֖ן לֹ֣א יְרֹעָ֑ע יַ֗יִן בַּיְקָבִ֛ים לֹֽא־יִדְרֹ֥ךְ הַדֹּרֵ֖ךְ הֵידָ֥ד הִשְׁבַּֽתִּי׃
10 Znikły radość i wesele z sadów, a w winnicach nie radują się, nie wykrzykują. Wina w tłoczniach nie tłoczy prasownik, - okrzyk radosny wstrzymałem. 
יא עַל־כֵּן֙ מֵעַ֣י לְמוֹאָ֔ב כַּכִּנּ֖וֹר יֶֽהֱמ֑וּ וְקִרְבִּ֖י לְקִ֥יר חָֽרֶשׂ׃
11 Przeto trzewa moje nad Moabem jako cytra rozbrzmiewają, a wnętrze moje nad Kir-Chares. 
יב וְהָיָ֧ה כִֽי־נִרְאָ֛ה כִּֽי־נִלְאָ֥ה מוֹאָ֖ב עַל־הַבָּמָ֑ה וּבָ֧א אֶל־מִקְדָּשׁ֛וֹ לְהִתְפַּלֵּ֖ל וְלֹ֥א יוּכָֽל׃
12 I będzie, że się ukaże, że się strudzi Moab na wzgórzu, i wstąpi do świątyni swojej, aby się modlić, - ale nic nie wymoże. 
יג זֶ֣ה הַדָּבָ֗ר אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֧ר יְהוָ֛ה אֶל־מוֹאָ֖ב מֵאָֽז׃
13 Takiém słowo, które wyrzekł Wiekuisty o Moabie od dawna. 
יד וְעַתָּ֗ה דִּבֶּ֣ר יְהוָה֮ לֵאמֹר֒ בְּשָׁלֹ֤שׁ שָׁנִים֙ כִּשְׁנֵ֣י שָׂכִ֔יר וְנִקְלָה֙ כְּב֣וֹד מוֹאָ֔ב בְּכֹ֖ל הֶהָמ֣וֹן הָרָ֑ב וּשְׁאָ֥ר מְעַ֛ט מִזְעָ֖ר ל֥וֹא כַבִּֽיר׃ (ס)
14 A teraz rzecze Wiekuisty w tych słowach: Za trzy lata, jako lata najemnika, a zelżoną będzie sława Moabu wraz z całym tym tłumem licznym, a szczątek będzie mały, lichy, nieznaczny. 
Czytaj komentarze do Izajasza 16
Raszi, Rambam, Ibn Ezra i więcej →
Poprzedni rozdziałNastępny rozdział