Jeremiasza 11

Rozdział 11

א הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר הָיָ֣ה אֶֽל־יִרְמְיָ֔הוּ מֵאֵ֥ת יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר׃
1 Słowo, które doszło Jeremjasza od Wiekuistego, głosząc: 
ב שִׁמְע֕וּ אֶת־דִּבְרֵ֖י הַבְּרִ֣ית הַזֹּ֑את וְדִבַּרְתָּם֙ אֶל־אִ֣ישׁ יְהוּדָ֔ה וְעַל־יֹשְׁבֵ֖י יְרוּשָׁלִָֽם׃
2 Słuchajcie słów tego przymierza, i oświadczcie je mężom Judy i mieszkańcom Jerozolimy. 
ג וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם כֹּֽה־אָמַ֥ר יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אָר֣וּר הָאִ֔ישׁ אֲשֶׁר֙ לֹ֣א יִשְׁמַ֔ע אֶת־דִּבְרֵ֖י הַבְּרִ֥ית הַזֹּֽאת׃
3 A powiesz im: Tak rzecze Wiekuisty, Bóg Israela: Przeklęty każdy, któryby nie usłuchał słów przymierza tego, 
ד אֲשֶׁ֣ר צִוִּ֣יתִי אֶת־אֲבֽוֹתֵיכֶ֡ם בְּי֣וֹם הוֹצִיאִֽי־אוֹתָ֣ם מֵאֶֽרֶץ־מִצְרַיִם֩ מִכּ֨וּר הַבַּרְזֶ֜ל לֵאמֹ֗ר שִׁמְע֤וּ בְקוֹלִי֙ וַעֲשִׂיתֶ֣ם אוֹתָ֔ם כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר־אֲצַוֶּ֖ה אֶתְכֶ֑ם וִהְיִ֤יתֶם לִי֙ לְעָ֔ם וְאָ֣נֹכִ֔י אֶהְיֶ֥ה לָכֶ֖ם לֵאלֹהִֽים׃
4 Którem polecił ojcom waszym dnia, któregom wywiódł ich z ziemi Micraim z topielni żelaznej, mówiąc: Słuchajcie głosu Mojego, a spełniajcie je ściśle tak, jak przykazuję wam, abyście Mi byli ludem, a ja wam był Bogiem! 
ה לְמַעַן֩ הָקִ֨ים אֶת־הַשְּׁבוּעָ֜ה אֲשֶׁר־נִשְׁבַּ֣עְתִּי לַאֲבֽוֹתֵיכֶ֗ם לָתֵ֤ת לָהֶם֙ אֶ֣רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֛ב וּדְבַ֖שׁ כַּיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה וָאַ֥עַן וָאֹמַ֖ר אָמֵ֥ן ׀ יְהוָֽה׃ (ס)
5 Abym utwierdził przysięgę, którąm zaprzysiągł ojcom waszym, abym oddał im ziemię płynącą mlekiem i miodem, jako dziś. I odpowiedziałem i rzekłem: Tak, zaprawdę, o Wiekuisty! 
ו וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֵלַ֔י קְרָ֨א אֶת־כָּל־הַדְּבָרִ֤ים הָאֵ֙לֶּה֙ בְּעָרֵ֣י יְהוּדָ֔ה וּבְחֻצ֥וֹת יְרוּשָׁלִַ֖ם לֵאמֹ֑ר שִׁמְע֗וּ אֶת־דִּבְרֵי֙ הַבְּרִ֣ית הַזֹּ֔את וַעֲשִׂיתֶ֖ם אוֹתָֽם׃
6 I rzekł Wiekuisty do mnie: Wołaj wszystkie słowa te w miastach Judy i po ulicach Jerozolimy, głosząc: Słuchajcie słów przymierza tego, i spełniajcie je. 
ז כִּי֩ הָעֵ֨ד הַעִדֹ֜תִי בַּאֲבֽוֹתֵיכֶ֗ם בְּיוֹם֩ הַעֲלוֹתִ֨י אוֹתָ֜ם מֵאֶ֤רֶץ מִצְרַ֙יִם֙ וְעַד־הַיּ֣וֹם הַזֶּ֔ה הַשְׁכֵּ֥ם וְהָעֵ֖ד לֵאמֹ֑ר שִׁמְע֖וּ בְּקוֹלִֽי׃
7 Albowiem uroczyście przestrzegałem ojców waszych, czasu gdym ich wyprowadził z ziemi Micraim, aż po dziś dzień, ustawicznie przestrzegając w tych słowach: Słuchajcie głosu Mojego! 
ח וְלֹ֤א שָֽׁמְעוּ֙ וְלֹֽא־הִטּ֣וּ אֶת־אָזְנָ֔ם וַיֵּ֣לְכ֔וּ אִ֕ישׁ בִּשְׁרִיר֖וּת לִבָּ֣ם הָרָ֑ע וָאָבִ֨יא עֲלֵיהֶ֜ם אֶֽת־כָּל־דִּבְרֵ֧י הַבְּרִית־הַזֹּ֛את אֲשֶׁר־צִוִּ֥יתִי לַעֲשׂ֖וֹת וְלֹ֥א עָשֽׂוּ׃ (ס)
8 Ale nie słuchali i nie skłaniali ucha swego, i poszli każdy w pożądliwości serca swego zepsutego; tak sprowadziłem na nich wszystkie słowa przymierza tego, które poleciłem im pełnić, a nie pełnili. 
ט וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה אֵלָ֑י נִֽמְצָא־קֶ֙שֶׁר֙ בְּאִ֣ישׁ יְהוּדָ֔ה וּבְיֹשְׁבֵ֖י יְרוּשָׁלִָֽם׃
9 I rzekł Wiekuisty do mnie: Pokazało się sprzysiężenie między mężami Judy a mieszkańcami Jerozolimy; 
י שָׁ֩בוּ֩ עַל־עֲוֺנֹ֨ת אֲבוֹתָ֜ם הָרִֽאשֹׁנִ֗ים אֲשֶׁ֤ר מֵֽאֲנוּ֙ לִשְׁמ֣וֹעַ אֶת־דְּבָרַ֔י וְהֵ֣מָּה הָלְכ֗וּ אַחֲרֵ֛י אֱלֹהִ֥ים אֲחֵרִ֖ים לְעָבְדָ֑ם הֵפֵ֤רוּ בֵֽית־יִשְׂרָאֵל֙ וּבֵ֣ית יְהוּדָ֔ה אֶת־בְּרִיתִ֕י אֲשֶׁ֥ר כָּרַ֖תִּי אֶת־אֲבוֹתָֽם׃ (ס)
10 Powrócili do win ojców swoich pierwotnych, którzy wzbraniali się słuchać słów Moich, i postępują za bóztwami cudzemi, by służyć im; zerwali dom Israela i dom Judy przymierze Moje, którem zawarł z ojcami ich. 
יא לָכֵ֗ן כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְנִ֨י מֵבִ֤יא אֲלֵיהֶם֙ רָעָ֔ה אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־יוּכְל֖וּ לָצֵ֣את מִמֶּ֑נָּה וְזָעֲק֣וּ אֵלַ֔י וְלֹ֥א אֶשְׁמַ֖ע אֲלֵיהֶֽם׃
11 Przeto rzecze tak Wiekuisty: Oto nawiodę na nich niedolę, z której nie potrafią wyjść, a będą wołali do Mnie, ale nie wysłucham ich. 
יב וְהָֽלְכ֞וּ עָרֵ֣י יְהוּדָ֗ה וְיֹשְׁבֵי֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם וְזָֽעֲקוּ֙ אֶל־הָ֣אֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֛ר הֵ֥ם מְקַטְּרִ֖ים לָהֶ֑ם וְהוֹשֵׁ֛עַ לֹֽא־יוֹשִׁ֥יעוּ לָהֶ֖ם בְּעֵ֥ת רָעָתָֽם׃
12 A niechaj pójdą miasta Judy i mieszkańcy Jerozolimy i wołają do bóztw, którym kadzą - ale nie pomogą one im czasu niedoli ich. 
יג כִּ֚י מִסְפַּ֣ר עָרֶ֔יךָ הָי֥וּ אֱלֹהֶ֖יךָ יְהוּדָ֑ה וּמִסְפַּ֞ר חֻצ֣וֹת יְרוּשָׁלִַ֗ם שַׂמְתֶּ֤ם מִזְבְּחוֹת֙ לַבֹּ֔שֶׁת מִזְבְּח֖וֹת לְקַטֵּ֥ר לַבָּֽעַל׃ (ס)
13 Albowiem wedle liczby miast twoich stali się bogowie twoi, Judo, i wedle liczby ulic Jerozolimy ustawialiście ołtarze bożyszczu haniebnemu, ołtarze dla kadzenia Baalowi. 
יד וְאַתָּ֗ה אַל־תִּתְפַּלֵּל֙ בְּעַד־הָעָ֣ם הַזֶּ֔ה וְאַל־תִּשָּׂ֥א בַעֲדָ֖ם רִנָּ֣ה וּתְפִלָּ֑ה כִּ֣י אֵינֶ֣נִּי שֹׁמֵ֗עַ בְּעֵ֛ת קָרְאָ֥ם אֵלַ֖י בְּעַ֥ד רָעָתָֽם׃ (ס)
14 Ty zaś nie módl się za narodem tym, ani podnoś za nimi skargi ni błagania, albowiem nie wysłucham, gdy wołać będą do Mnie z powodu niedoli swojej. 
טו מֶ֣ה לִֽידִידִ֞י בְּבֵיתִ֗י עֲשׂוֹתָ֤הּ הַֽמְזִמָּ֙תָה֙ הָֽרַבִּ֔ים וּבְשַׂר־קֹ֖דֶשׁ יַעַבְר֣וּ מֵֽעָלָ֑יִךְ כִּ֥י רָעָתֵ֖כִי אָ֥ז תַּעֲלֹֽזִי׃
15 Cóż ulubionej Mojej w domu Moim, gdy wszak spełniła niecność z wieloma! Czyżby miały mięsiwa poświęcone usunąć ją od ciebie? Zaprawdę, mogłabyś się wtedy cieszyć z niegodziwości swojej! 
טז זַ֤יִת רַֽעֲנָן֙ יְפֵ֣ה פְרִי־תֹ֔אַר קָרָ֥א יְהוָ֖ה שְׁמֵ֑ךְ לְק֣וֹל ׀ הֲמוּלָּ֣ה גְדֹלָ֗ה הִצִּ֥ית אֵשׁ֙ עָלֶ֔יהָ וְרָע֖וּ דָּלִיּוֹתָֽיו׃
16 Oliwką rozłożystą, piękną owocem i wejrzeniem nazwał Wiekuisty imię twoje; przy odgłosie burzy wielkiej roznieci ogień wokoło niej, i połamią się jej gałęzie. 
יז וַיהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ הַנּוֹטֵ֣עַ אוֹתָ֔ךְ דִּבֶּ֥ר עָלַ֖יִךְ רָעָ֑ה בִּ֠גְלַל רָעַ֨ת בֵּֽית־יִשְׂרָאֵ֜ל וּבֵ֣ית יְהוּדָ֗ה אֲשֶׁ֨ר עָשׂ֥וּ לָהֶ֛ם לְהַכְעִסֵ֖נִי לְקַטֵּ֥ר לַבָּֽעַל׃ (ס)
17 Bo Wiekuisty zastępów, który cię zasadził, wyrzekł nieszczęście nad tobą, dla niegodziwości domu Israela i domu Judy, którą spełnili, by jątrzyć Mnie kadząc Baalowi. 
יח וַֽיהוָ֥ה הֽוֹדִיעַ֖נִי וָֽאֵדָ֑עָה אָ֖ז הִרְאִיתַ֥נִי מַעַלְלֵיהֶֽם׃
18 Ale Wiekuisty oznajmił mi i dowiedziałem się; wtedy ukazałeś mi przedsięwzięcia ich! 
יט וַאֲנִ֕י כְּכֶ֥בֶשׂ אַלּ֖וּף יוּבַ֣ל לִטְב֑וֹחַ וְלֹֽא־יָדַ֜עְתִּי כִּֽי־עָלַ֣י ׀ חָשְׁב֣וּ מַחֲשָׁב֗וֹת נַשְׁחִ֨יתָה עֵ֤ץ בְּלַחְמוֹ֙ וְנִכְרְתֶ֙נּוּ֙ מֵאֶ֣רֶץ חַיִּ֔ים וּשְׁמ֖וֹ לֹֽא־יִזָּכֵ֥ר עֽוֹד׃
19 Ja zaś byłem jako jagnię potulne na rzeź wiedzione, a nie wiedziałem, że przeciw mnie zamysły knuli: zniszczmy drzewo w świeżości jego, a zgładźmy go z krainy żyjących, aby imię jego nie było wspominaném więcej! 
כ וַֽיהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ שֹׁפֵ֣ט צֶ֔דֶק בֹּחֵ֥ן כְּלָי֖וֹת וָלֵ֑ב אֶרְאֶ֤ה נִקְמָֽתְךָ֙ מֵהֶ֔ם כִּ֥י אֵלֶ֖יךָ גִּלִּ֥יתִי אֶת־רִיבִֽי׃ (ס)
20 Ale Wiekuisty zastępów sędzią jest sprawiedliwym, doświadcza On wnętrzności i serca, ujrzę ja pomstę Twą nad nimi, gdyż Tobie poruczyłem sprawę moją! 
כא לָכֵ֗ן כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ עַל־אַנְשֵׁ֣י עֲנָת֔וֹת הַֽמְבַקְשִׁ֥ים אֶֽת־נַפְשְׁךָ֖ לֵאמֹ֑ר לֹ֤א תִנָּבֵא֙ בְּשֵׁ֣ם יְהוָ֔ה וְלֹ֥א תָמ֖וּת בְּיָדֵֽנוּ׃ (ס)
21 Przeto rzecze tak Wiekuisty o ludziach z Anatoth, którzy czyhali na życie twoje, mówiąc: nie prorokuj w imieniu Wiekuistego, abyś nie zginął z rąk naszych. -  
כב לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת הִנְנִ֥י פֹקֵ֖ד עֲלֵיהֶ֑ם הַבַּֽחוּרִים֙ יָמֻ֣תוּ בַחֶ֔רֶב בְּנֵיהֶם֙ וּבְנ֣וֹתֵיהֶ֔ם יָמֻ֖תוּ בָּרָעָֽב׃
22 Przeto rzecze tak Wiekuisty zastępów: Oto poszukiwać tego będę na nich, młodzieńcy wyginą od miecza, synowie i córki ich wyginą z głodu. 
כג וּשְׁאֵרִ֕ית לֹ֥א תִֽהְיֶ֖ה לָהֶ֑ם כִּֽי־אָבִ֥יא רָעָ֛ה אֶל־אַנְשֵׁ֥י עֲנָת֖וֹת שְׁנַ֥ת פְּקֻדָּתָֽם׃ (ס)
23 A szczątku nie zostanie po nich; gdyż sprowadzę klęskę na ludzi z Anatoth, roku nawiedzenia ich. 
Czytaj komentarze do Jeremiasza 11
Raszi, Rambam, Ibn Ezra i więcej →
Poprzedni rozdziałNastępny rozdział