Hebrajska Biblia
Hebrajska Biblia

Hioba 5

CommentaryAudioShareBookmark
1

קְֽרָא־נָ֭א הֲיֵ֣שׁ עוֹנֶ֑ךָּ וְאֶל־מִ֖י מִקְּדֹשִׁ֣ים תִּפְנֶֽה׃

Wołaj tylko! Jest li kto, któryby ci odpowiedział? albo do którego z świętych chcesz się zwrócić? 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
2

כִּֽי־לֶֽ֭אֱוִיל יַהֲרָג־כָּ֑עַשׂ וּ֝פֹתֶ֗ה תָּמִ֥ית קִנְאָֽה׃

Zaprawdę, głupiego morduje własny jego gniew, a ograniczonego zabija własna jego zagorzałość. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
3

אֲ‍ֽנִי־רָ֭אִיתִי אֱוִ֣יל מַשְׁרִ֑ישׁ וָאֶקּ֖וֹב נָוֵ֣הוּ פִתְאֹֽם׃

Sam widziałem głupiego, który głęboko się zakorzenił, wszakżem przeklął nagle siedzibę jego. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
4

יִרְחֲק֣וּ בָנָ֣יו מִיֶּ֑שַׁע וְיִֽדַּכְּא֥וּ בַ֝שַּׁ֗עַר וְאֵ֣ין מַצִּֽיל׃

Dalekie są dzieci jego od pomocy; zdeptane zostają w bramie a nikt nie ocala. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
5

אֲשֶׁ֤ר קְצִיר֨וֹ ׀ רָ֘עֵ֤ב יֹאכֵ֗ל וְאֶֽל־מִצִּנִּ֥ים יִקָּחֵ֑הוּ וְשָׁאַ֖ף צַמִּ֣ים חֵילָֽם׃

Żniwo jego pochłania głodny - nawet z pośród cierni je wydobywa - a łakną spragnieni dobra jego. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
6

כִּ֤י ׀ לֹא־יֵצֵ֣א מֵעָפָ֣ר אָ֑וֶן וּ֝מֵאֲדָמָ֗ה לֹא־יִצְמַ֥ח עָמָֽל׃

Albowiem nie z prochu wyrasta niedola, ani z ziemi wschodzi nędza. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
7

כִּֽי־אָ֭דָם לְעָמָ֣ל יוּלָּ֑ד וּבְנֵי־רֶ֝֗שֶׁף יַגְבִּ֥יהוּ עֽוּף׃

Nie - człowiek na nędzę się rodzi, tak jak iskry płomienia, aby w górę się wznosiły. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
8

אוּלָ֗ם אֲ֭נִי אֶדְרֹ֣שׁ אֶל־אֵ֑ל וְאֶל־אֱ֝לֹהִ֗ים אָשִׂ֥ים דִּבְרָתִֽי׃

Ja wszakże zwróciłbym się do Wszechmocnego, a sprawę moją poruczyłbym Bogu, 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
9

עֹשֶׂ֣ה גְ֭דֹלוֹת וְאֵ֣ין חֵ֑קֶר נִ֝פְלָא֗וֹת עַד־אֵ֥ין מִסְפָּֽר׃

Który spełnia rzeczy wielkie i niezbadane, dziwne, którym liczby niemasz. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
10

הַנֹּתֵ֣ן מָ֭טָר עַל־פְּנֵי־אָ֑רֶץ וְשֹׁ֥לֵֽחַ מַ֝יִם עַל־פְּנֵ֥י חוּצֽוֹת׃

Spuszcza On deszcz na oblicze ziemi, a wody na błonia zsyła. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
11

לָשׂ֣וּם שְׁפָלִ֣ים לְמָר֑וֹם וְ֝קֹדְרִ֗ים שָׂ֣גְבוּ יֶֽשַׁע׃

Podnosi nizkich wysoko, a pogrążonych w żałości, aby wyżyn szczęścia dostąpili. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
12

מֵ֭פֵר מַחְשְׁב֣וֹת עֲרוּמִ֑ים וְֽלֹא־תַעֲשֶׂ֥ינָה יְ֝דֵיהֶ֗ם תּוּשִׁיָּֽה׃

Niweczy knowania chytrych, aby ręce ich nic skutecznego nie zdziałały. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
13

לֹכֵ֣ד חֲכָמִ֣ים בְּעָרְמָ֑ם וַעֲצַ֖ת נִפְתָּלִ֣ים נִמְהָֽרָה׃

Chwyta przemądrych w własnej ich chytrości, że zamysł przebiegłych chybiony. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
14

יוֹמָ֥ם יְפַגְּשׁוּ־חֹ֑שֶׁךְ וְ֝כַלַּ֗יְלָה יְֽמַשְׁשׁ֥וּ בַֽצָּהֳרָֽיִם׃

Wśród jasnego dnia zderzają się z ciemnością, a jakoby w nocy macają w południe. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
15

וַיֹּ֣שַׁע מֵ֭חֶרֶב מִפִּיהֶ֑ם וּמִיַּ֖ד חָזָ֣ק אֶבְיֽוֹן׃

Tak wybawia od miecza od paszczy ich, a z mocy przemożnego biedaka. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
16

וַתְּהִ֣י לַדַּ֣ל תִּקְוָ֑ה וְ֝עֹלָ֗תָה קָ֣פְצָה פִּֽיהָ׃

I wschodzi słabemu nadzieja, a złość stula usta swoje. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
17

הִנֵּ֤ה אַשְׁרֵ֣י אֱ֭נוֹשׁ יוֹכִחֶ֣נּֽוּ אֱל֑וֹהַּ וּמוּסַ֥ר שַׁ֝דַּ֗י אַל־תִּמְאָֽס׃

Oto szczęsny człowiek, którego karci Bóg! karaniem tedy Wszechmocnego nie pogardzaj. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
18

כִּ֤י ה֣וּא יַכְאִ֣יב וְיֶחְבָּ֑שׁ יִ֝מְחַ֗ץ וידו [וְיָדָ֥יו] תִּרְפֶּֽינָה׃

Bo On rani ale i leczy; uderza, ale ręce Jego uzdrawiają. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
19

בְּשֵׁ֣שׁ צָ֭רוֹת יַצִּילֶ֑ךָּ וּבְשֶׁ֓בַע ׀ לֹא־יִגַּ֖ע בְּךָ֣ רָֽע׃

Z sześciu utrapień cię wyzwoli, a w siedmiu nie dotknie cię zło. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
20

בְּ֭רָעָב פָּֽדְךָ֣ מִמָּ֑וֶת וּ֝בְמִלְחָמָ֗ה מִ֣ידֵי חָֽרֶב׃

W czasie głodu wybawia cię od śmierci, a na wojnie z mocy oręża. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
21

בְּשׁ֣וֹט לָ֭שׁוֹן תֵּחָבֵ֑א וְֽלֹא־תִירָ֥א מִ֝שֹּׁ֗ד כִּ֣י יָבֽוֹא׃

Przed biczem języka ukryty jesteś, a niemasz się obawiać gdy spustoszenie się zbliża. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
22

לְשֹׁ֣ד וּלְכָפָ֣ן תִּשְׂחָ֑ק וּֽמֵחַיַּ֥ת הָ֝אָ֗רֶץ אַל־תִּירָֽא׃

Spustoszeniu i głodowi urągać możesz, a bestyj ziemi bać się nie potrzebujesz. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
23

כִּ֤י עִם־אַבְנֵ֣י הַשָּׂדֶ֣ה בְרִיתֶ֑ךָ וְחַיַּ֥ת הַ֝שָּׂדֶ֗ה הָשְׁלְמָה־לָֽךְ׃

Albowiem z kamieniem polnym sprzymierzony jesteś, a bestje dzikie zaprzyjaźniły się z tobą. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
24

וְֽ֭יָדַעְתָּ כִּי־שָׁל֣וֹם אָהֳלֶ֑ךָ וּֽפָקַדְתָּ֥ נָ֝וְךָ וְלֹ֣א תֶחֱטָֽא׃

I tak doświadczysz, że spokojny namiot twój, rozpatrujesz swą siedzibę, a nie dostrzegasz braku. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
25

וְֽ֭יָדַעְתָּ כִּי־רַ֣ב זַרְעֶ֑ךָ וְ֝צֶאֱצָאֶ֗יךָ כְּעֵ֣שֶׂב הָאָֽרֶץ׃

Poznasz też, że liczny ród twój, a odrośle twoje niby zioła ziemi. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
26

תָּב֣וֹא בְכֶ֣לַח אֱלֵי־קָ֑בֶר כַּעֲל֖וֹת גָּדִ֣ישׁ בְּעִתּֽוֹ׃

W pełni dni zstąpisz do grobu, tak jako znoszone bywają snopy czasu swojego. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
27

הִנֵּה־זֹ֭את חֲקַרְנ֥וּהָ כֶּֽן־הִ֑יא שְׁ֝מָעֶ֗נָּה וְאַתָּ֥ה דַֽע־לָֽךְ׃ (פ)

Oto cośmy zbadali - nie inaczej jest! Słuchajże tego i rozważ sam u siebie. 

ZasobyZapytaj rabinaCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
Poprzedni rozdziałNastępny rozdział