Lamentacje Jeremiasza 5

Rozdział 5

אזְכֹ֤רZekhorיְהוָה֙Adonaiמֶֽה־Mehהָ֣יָהHayaלָ֔נוּLanuהביטHvyt[הַבִּ֖יטָה][habbita]וּרְאֵ֥הUreehאֶת־Etחֶרְפָּתֵֽנוּ׃Kherpateinu

1Wspomnij Wiekuisty co się stało nam; spójrz a zobacz poniżenie nasze!

בנַחֲלָתֵ֙נוּ֙Nakhalateinuנֶֽהֶפְכָ֣הNehefkhaלְזָרִ֔יםLezarimבָּתֵּ֖ינוּBatteinuלְנָכְרִֽים׃Lenakherim

2Dziedzictwo nasze przypadło obcym, domy nasze cudzoziemcom.

גיְתוֹמִ֤יםYetomimהָיִ֙ינוּ֙HayinuאיןYn[וְאֵ֣ין][veein]אָ֔בAvאִמֹּתֵ֖ינוּImmoteinuכְּאַלְמָנֽוֹת׃Kealmanot

3Sierotami staliśmy się bez ojca, matki nasze jako wdowy.

דמֵימֵ֙ינוּ֙Meimeinuבְּכֶ֣סֶףBekhesefשָׁתִ֔ינוּShatinuעֵצֵ֖ינוּEitseinuבִּמְחִ֥ירBimkhirיָבֹֽאוּ׃Yavou

4Wodę naszą za pieniądze pijamy, drzewo nasze za opłatą się nam dostaje.

העַ֤לAlצַוָּארֵ֙נוּ֙Tsavvareinuנִרְדָּ֔פְנוּNirdafenuיָגַ֖עְנוּYaganuלאL[וְלֹ֥א][velo]הֽוּנַ֖חHunakhלָֽנוּ׃Lanu

5Po szyję ścigani jesteśmy, pomdleliśmy, ale nie dają nam wytchnienia.

ומִצְרַ֙יִם֙Mitsrayimנָתַ֣נּוּNatannuיָ֔דYadאַשּׁ֖וּרAshshurלִשְׂבֹּ֥עַֽLisboaלָֽחֶם׃Lakhem

6Ku Egiptowi wyciągaliśmy dłoń, ku Aszurowi, aby nasycić się chleba.

זאֲבֹתֵ֤ינוּAvoteinuחָֽטְאוּ֙KhateuאינםYnm[וְאֵינָ֔ם][veeinam]אנחנוNkhnv[וַאֲנַ֖חְנוּ][vaanakhnu]עֲוֺנֹתֵיהֶ֥םAvonoteihemסָבָֽלְנוּ׃Savalenu

7Ojcowie nasi zgrzeszyli a niemasz ich, a my winy ich dźwigamy.

חעֲבָדִים֙Avadimמָ֣שְׁלוּMasheluבָ֔נוּVanuפֹּרֵ֖קPoreikאֵ֥יןEinמִיָּדָֽם׃Miyyadam

8Niewolnicy panują nad nami, niemasz ktoby wybawił z ich mocy.

טבְּנַפְשֵׁ֙נוּ֙Benafsheinuנָבִ֣יאNaviלַחְמֵ֔נוּLakhmeinuמִפְּנֵ֖יMippeneiחֶ֥רֶבKherevהַמִּדְבָּֽר׃Hammidbar

9Życiem naszem zdobywamy chleb nasz wobec miecza na pustyni.

יעוֹרֵ֙נוּ֙Oreinuכְּתַנּ֣וּרKetannurנִכְמָ֔רוּNikhmaruמִפְּנֵ֖יMippeneiזַלְעֲפ֥וֹתZalafotרָעָֽב׃Raav

10Skóra nasza jako piec zczerniała, od żarów głodu.

יאנָשִׁים֙Nashimבְּצִיּ֣וֹןBetsiyyonעִנּ֔וּInnuבְּתֻלֹ֖תBetulotבְּעָרֵ֥יBeareiיְהוּדָֽה׃Yehuda

11Kobiety w Cyonie shańbione, dziewice w miastach Judei.

יבשָׂרִים֙Sarimבְּיָדָ֣םBeyadamנִתְל֔וּNitluפְּנֵ֥יPeneiזְקֵנִ֖יםZekeinimלֹ֥אLoנֶהְדָּֽרוּ׃Nehdaru

12Książęta byli ręką ich wieszane, osoby starców nie były oszczędzane.

יגבַּחוּרִים֙Bakhurimטְח֣וֹןTekhonנָשָׂ֔אוּNasauוּנְעָרִ֖יםUnearimבָּעֵ֥ץBaeitsכָּשָֽׁלוּ׃Kashalu

13Młodzieńców do żaren wlokli, a chłopięta pod drwami upadały.

ידזְקֵנִים֙Zekeinimמִשַּׁ֣עַרMishshaarשָׁבָ֔תוּShavatuבַּחוּרִ֖יםBakhurimמִנְּגִינָתָֽם׃Minneginatam

14Starszyzna odstąpiła od bram, młodzież od igrzysk swoich.

טושָׁבַת֙Shavatמְשׂ֣וֹשׂMesosלִבֵּ֔נוּLibbeinuנֶהְפַּ֥ךְNehpakhלְאֵ֖בֶלLeeivelמְחֹלֵֽנוּ׃Mekholeinu

15Ucichło wesele serca naszego, obróciły się w żałobę pląsy nasze.

טזנָֽפְלָה֙Nafelaעֲטֶ֣רֶתAteretרֹאשֵׁ֔נוּRosheinuאֽוֹי־Oyנָ֥אNaלָ֖נוּLanuכִּ֥יKiחָטָֽאנוּ׃Khatanu

16Spadła korona nasza, biada nam, bośmy zgrzeszyli.

יזעַל־Alזֶ֗הZehהָיָ֤הHayaדָוֶה֙Davehלִבֵּ֔נוּLibbeinuעַל־Alאֵ֖לֶּהEillehחָשְׁכ֥וּKhashekhuעֵינֵֽינוּ׃Eineinu

17Nad tem boleje serce nasze, dla tego zaćmiły się oczy nasze.

יחעַ֤לAlהַר־Harצִיּוֹן֙Tsiyyonשֶׁשָּׁמֵ֔םSheshshameimשׁוּעָלִ֖יםShualimהִלְּכוּ־Hillekhuבֽוֹ׃Vo(פ)(f)

18Nad górą Cyonu, która opustoszała, szakale krążą po niej.

יטאַתָּ֤הAttaיְהוָה֙Adonaiלְעוֹלָ֣םLeolamתֵּשֵׁ֔בTeisheivכִּסְאֲךָ֖Kisakhaלְדֹ֥רLedorוָדֽוֹר׃Vador

19Ty Wiekuisty na wieki zasiadasz, stolica Twoja od pokolenia do pokolenia.

כלָ֤מָּהLammaלָנֶ֙צַח֙Lanetsakhתִּשְׁכָּחֵ֔נוּTishkakheinuתַּֽעַזְבֵ֖נוּTaazveinuלְאֹ֥רֶךְLeorekhיָמִֽים׃Yamim

20Czemu byś miał na zawsze zapomnieć o nas, opuścić nas na tak długie czasy?

כאהֲשִׁיבֵ֨נוּHashiveinuיְהוָ֤הAdonai׀אֵלֶ֙יךָ֙EileikhaונשובVnshvv[וְֽנָשׁ֔וּבָה][venashuva]חַדֵּ֥שׁKhaddeishיָמֵ֖ינוּYameinuכְּקֶֽדֶם׃Kekedem

21Nawróć nas do Siebie, Wiekuisty! a wrócim, odnów dni nasze jak za dawna!

כבכִּ֚יKiאִם־Imמָאֹ֣סMaosמְאַסְתָּ֔נוּMeastanuקָצַ֥פְתָּKatsaftaעָלֵ֖ינוּAleinuעַד־Adמְאֹֽד׃ [השיבנוMeod [hshyvnvיהוהAdonaiאליךLykhונשובהVnshvvhחדשKhdshימינוYmynvכקדם]Khkdm]

22Ale Tyś zupełnie nas porzucił, rozgniewałeś się na nas bez miary.

Czytaj komentarze do Lamentacje Jeremiasza 5

Raszi, Rambam, Ibn Ezra i więcej →

Poprzedni rozdział