Psalmów 126

Rozdział 126

א שִׁ֗יר הַֽמַּ֫עֲל֥וֹת בְּשׁ֣וּב יְ֭הוָה אֶת־שִׁיבַ֣ת צִיּ֑וֹן הָ֝יִ֗ינוּ כְּחֹלְמִֽים׃

1 Pieśń pielgrzymia. Gdy wrócił Bóg wygnańców Cyonu, byliśmy jak senni.

ב אָ֤ז יִמָּלֵ֪א שְׂח֡וֹק פִּינוּ֮ וּלְשׁוֹנֵ֪נוּ רִ֫נָּ֥ה אָ֭ז יֹאמְר֣וּ בַגּוֹיִ֑ם הִגְדִּ֥יל יְ֝הוָ֗ה לַעֲשׂ֥וֹת עִם־אֵֽלֶּה׃

2 Wtedy napełniły się weselem usta nasze, a język nasz śpiewem, wtedy mawiano między ludami, wielkich rzeczy Bóg dokonał z nimi.

ג הִגְדִּ֣יל יְ֭הוָה לַעֲשׂ֥וֹת עִמָּ֗נוּ הָיִ֥ינוּ שְׂמֵחִֽים׃

3 Wielkich rzeczy Bóg dokonał z nami; byliśmy rozradowani.

ד שׁוּבָ֣ה יְ֭הוָה אֶת־שבותנו [שְׁבִיתֵ֑נוּ] כַּאֲפִיקִ֥ים בַּנֶּֽגֶב׃

4 Powróć Boże wygnańców naszych, jak strumienie na spiekłą ziemię.

ה הַזֹּרְעִ֥ים בְּדִמְעָ֗ה בְּרִנָּ֥ה יִקְצֹֽרוּ׃

5 Zasiewający we łzach, w radości żąć będą.

ו הָ֘ל֤וֹךְ יֵלֵ֨ךְ ׀ וּבָכֹה֮ נֹשֵׂ֪א מֶֽשֶׁךְ־הַ֫זָּ֥רַע בֹּֽ֬א־יָב֥וֹא בְרִנָּ֑ה נֹ֝שֵׂ֗א אֲלֻמֹּתָֽיו׃

6 Iść idzie płacząc, niosąc garść zasiewu, wracać wraca ze śpiewem, niosąc snopy swoje.