Psalmów 73

Rozdział 73

א מִזְמ֗וֹר לְאָ֫סָ֥ף אַ֤ךְ ט֭וֹב לְיִשְׂרָאֵ֥ל אֱלֹהִ֗ים לְבָרֵ֥י לֵבָֽב׃
1 Pieśń Asafa. - Zaprawdę dobrym dla Izraela Pan, dla czystych sercem. 
ב וַאֲנִ֗י כִּ֭מְעַט נטוי [נָטָ֣יוּ] רַגְלָ֑י כְּ֝אַ֗יִן שפכה [שֻׁפְּכ֥וּ] אֲשֻׁרָֽי׃
2 A ja, omal nie potknęły się nogi moje; ledwie nie poślizgły się kroki moje. 
ג כִּֽי־קִ֭נֵּאתִי בַּֽהוֹלְלִ֑ים שְׁל֖וֹם רְשָׁעִ֣ים אֶרְאֶֽה׃
3 Bo pozazdrościłem chełpliwym; powodzenie niegodziwych widziałem. 
ד כִּ֤י אֵ֖ין חַרְצֻבּ֥וֹת לְמוֹתָ֗ם וּבָרִ֥יא אוּלָֽם׃
4 Że nie ma mąk do ich śmierci; a krzepką ich siła. 
ה בַּעֲמַ֣ל אֱנ֣וֹשׁ אֵינֵ֑מוֹ וְעִם־אָ֝דָ֗ם לֹ֣א יְנֻגָּֽעוּ׃
5 Mozołu śmiertelnych nie dzielą; a wraz z ludźmi nie bywają trapieni. 
ו לָ֭כֵן עֲנָקַ֣תְמוֹ גַאֲוָ֑ה יַעֲטָף־שִׁ֝֗ית חָמָ֥ס לָֽמוֹ׃
6 Przeto opasuje karki ich pycha; okrywa szata ich bezprawie. 
ז יָ֭צָא מֵחֵ֣לֶב עֵינֵ֑מוֹ עָ֝בְר֗וּ מַשְׂכִּיּ֥וֹת לֵבָֽב׃
7 Wystąpiło dla otyłości oko ich; wezbrały urojenia serca. 
ח יָמִ֤יקוּ ׀ וִידַבְּר֣וּ בְרָ֣ע עֹ֑שֶׁק מִמָּר֥וֹם יְדַבֵּֽרוּ׃
8 Drwią i rozprawiają złośliwie o ucisku; z wysoka przemawiają. 
ט שַׁתּ֣וּ בַשָּׁמַ֣יִם פִּיהֶ֑ם וּ֝לְשׁוֹנָ֗ם תִּֽהֲלַ֥ךְ בָּאָֽרֶץ׃
9 Miotają na niebo ustami swojemi; a język ich pełza po ziemi. 
י לָכֵ֤ן ׀ ישיב [יָשׁ֣וּב] עַמּ֣וֹ הֲלֹ֑ם וּמֵ֥י מָ֝לֵ֗א יִמָּ֥צוּ לָֽמוֹ׃
10 Dlategoż zwraca się lud jego tu; a strumieniami pełnemi ssą z nich. 
יא וְֽאָמְר֗וּ אֵיכָ֥ה יָדַֽע־אֵ֑ל וְיֵ֖שׁ דֵּעָ֣ה בְעֶלְיֽוֹן׃
11 I powiadają: jakże wie to Pan, a jestże wiadomość u Najwyższego. 
יב הִנֵּה־אֵ֥לֶּה רְשָׁעִ֑ים וְשַׁלְוֵ֥י ע֝וֹלָ֗ם הִשְׂגּוּ־חָֽיִל׃
12 Oto ci niegodziwi, a szczęśliwi zawsze, wzrośli w potęgę. 
יג אַךְ־רִ֭יק זִכִּ֣יתִי לְבָבִ֑י וָאֶרְחַ֖ץ בְּנִקָּי֣וֹן כַּפָּֽי׃
13 Zaprawdę, napróżno zachowałem w czystości serce moje, a umywałem w niewinności dłoń moję. 
יד וָאֱהִ֣י נָ֭גוּעַ כָּל־הַיּ֑וֹם וְ֝תוֹכַחְתִּ֗י לַבְּקָרִֽים׃
14 Abym był dręczony całemi dniami; a cierpiał katusze co rano. 
טו אִם־אָ֭מַרְתִּי אֲסַפְּרָ֥ה כְמ֑וֹ הִנֵּ֤ה ד֭וֹר בָּנֶ֣יךָ בָגָֽדְתִּי׃
15 Gdybym powiedział: będę mawiał jak oni; pokoleniu synów Twoich bym się przeniewierzył. 
טז וָֽ֭אֲחַשְּׁבָה לָדַ֣עַת זֹ֑את עָמָ֖ל היא [ה֣וּא] בְעֵינָֽי׃
16 I rozmyślałem, by dociec tego; daremna to praca w oczach moich. 
יז עַד־אָ֭בוֹא אֶל־מִקְדְּשֵׁי־אֵ֑ל אָ֝בִ֗ינָה לְאַחֲרִיתָֽם׃
17 Ażem wstąpił do przybytków Pana, pojąłem koniec ich. 
יח אַ֣ךְ בַּ֭חֲלָקוֹת תָּשִׁ֣ית לָ֑מוֹ הִ֝פַּלְתָּ֗ם לְמַשּׁוּאֽוֹת׃
18 Zaprawdę, na śliskiém postawiłeś ich; strącasz ich w przepaście. 
יט אֵ֤יךְ הָי֣וּ לְשַׁמָּ֣ה כְרָ֑גַע סָ֥פוּ תַ֝֗מּוּ מִן־בַּלָּהֽוֹת׃
19 Jakże stali się nicością w okamgnieniu; zginęli, znikli z przerażenia. 
כ כַּחֲל֥וֹם מֵהָקִ֑יץ אֲ֝דֹנָי בָּעִ֤יר ׀ צַלְמָ֬ם תִּבְזֶֽה׃
20 Jak snem po przebudzeniu Panie, ocuciwszy się, postacią ich pogardzisz. 
כא כִּ֭י יִתְחַמֵּ֣ץ לְבָבִ֑י וְ֝כִלְיוֹתַ֗י אֶשְׁתּוֹנָֽן׃
21 Bo wrzało serce moje; i wnętrzności moje mnie kłóły. 
כב וַאֲנִי־בַ֭עַר וְלֹ֣א אֵדָ֑ע בְּ֝הֵמ֗וֹת הָיִ֥יתִי עִמָּֽךְ׃
22 Gdyż byłem bezrozumnym i nie poznałem; jak bydlę byłem przed Tobą. 
כג וַאֲנִ֣י תָמִ֣יד עִמָּ֑ךְ אָ֝חַ֗זְתָּ בְּיַד־יְמִינִֽי׃
23 A ja zawsze z Tobą; ująłeś prawicę moję. 
כד בַּעֲצָתְךָ֥ תַנְחֵ֑נִי וְ֝אַחַ֗ר כָּב֥וֹד תִּקָּחֵֽנִי׃
24 Wedle postanowienia Twojego prowadzisz mnie; i do chwały mnie powiedziesz. 
כה מִי־לִ֥י בַשָּׁמָ֑יִם וְ֝עִמְּךָ֗ לֹא־חָפַ֥צְתִּי בָאָֽרֶץ׃
25 Kto mi w niebiosach; a obok Ciebie, nie upodobałem nikogo na ziemi. 
כו כָּלָ֥ה שְׁאֵרִ֗י וּלְבָ֫בִ֥י צוּר־לְבָבִ֥י וְחֶלְקִ֗י אֱלֹהִ֥ים לְעוֹלָֽם׃
26 Zaniknie ciało moje i serce moje; opoką serca i udziałem moim Pan na wieki. 
כז כִּֽי־הִנֵּ֣ה רְחֵקֶ֣יךָ יֹאבֵ֑דוּ הִ֝צְמַ֗תָּה כָּל־זוֹנֶ֥ה מִמֶּֽךָּ׃
27 Bo oto dalecy od Ciebie zaginą; zatracisz każdego odstępcę od Ciebie. 
כח וַאֲנִ֤י ׀ קִֽרֲבַ֥ת אֱלֹהִ֗ים לִ֫י־ט֥וֹב שַׁתִּ֤י ׀ בַּאדֹנָ֣י יְהֹוִ֣ה מַחְסִ֑י לְ֝סַפֵּ֗ר כָּל־מַלְאֲכוֹתֶֽיךָ׃
28 Mnie zaś blizkość Pana miłą; pokładam w Panu Bogu ufność moję; by wysławiać wszystkie sprawy Twoje.