Nahuma 1

Rozdział 1

א מַשָּׂ֖א נִֽינְוֵ֑ה סֵ֧פֶר חֲז֛וֹן נַח֖וּם הָאֶלְקֹשִֽׁי׃
1 Rzecz o Niniwie. Księga widzeń Nahuma, Elkoszyty. 
ב אֵ֣ל קַנּ֤וֹא וְנֹקֵם֙ יְהוָ֔ה נֹקֵ֥ם יְהוָ֖ה וּבַ֣עַל חֵמָ֑ה נֹקֵ֤ם יְהוָה֙ לְצָרָ֔יו וְנוֹטֵ֥ר ה֖וּא לְאֹיְבָֽיו׃
2 Bogiem rzewniwym a mścicielem Wiekuisty; mścicielem Wiekuisty i pełen żarliwości. Pomstuje Wiekuisty przeciwnikom Swoim, pamięta wrogom Swoim! 
ג יְהֹוָ֗ה אֶ֤רֶךְ אַפַּ֙יִם֙ וגדול־[וּגְדָל־] כֹּ֔חַ וְנַקֵּ֖ה לֹ֣א יְנַקֶּ֑ה יְהוָ֗ה בְּסוּפָ֤ה וּבִשְׂעָרָה֙ דַּרְכּ֔וֹ וְעָנָ֖ן אֲבַ֥ק רַגְלָֽיו׃
3 Wiekuisty, nieskory do gniewu, jednak przemożny w sile, a bezkarnie nie przepuszcza; Wiekuisty - w wichrze i w zawierusze droga Jego, a chmury kurzem u stóp Jego. 
ד גּוֹעֵ֤ר בַּיָּם֙ וַֽיַּבְּשֵׁ֔הוּ וְכָל־הַנְּהָר֖וֹת הֶֽחֱרִ֑יב אֻמְלַ֤ל בָּשָׁן֙ וְכַרְמֶ֔ל וּפֶ֥רַח לְבָנ֖וֹן אֻמְלָֽל׃
4 Gromi morze i wysusza je, a wszystkim rzekom daje opadnąć; więdnie Baszan i Karmel, a kwiat Libanu zasycha. 
ה הָרִים֙ רָעֲשׁ֣וּ מִמֶּ֔נּוּ וְהַגְּבָע֖וֹת הִתְמֹגָ֑גוּ וַתִּשָּׂ֤א הָאָ֙רֶץ֙ מִפָּנָ֔יו וְתֵבֵ֖ל וְכָל־יֹ֥שְׁבֵי בָֽהּ׃
5 Góry drżą przed nim, a pagórki się roztapiają; ziemia dygoce przed obliczem Jego, okrąg świata i wszyscy mieszkańcy Jego. 
ו לִפְנֵ֤י זַעְמוֹ֙ מִ֣י יַֽעֲמ֔וֹד וּמִ֥י יָק֖וּם בַּחֲר֣וֹן אַפּ֑וֹ חֲמָתוֹ֙ נִתְּכָ֣ה כָאֵ֔שׁ וְהַצֻּרִ֖ים נִתְּצ֥וּ מִמֶּֽנּוּ׃
6 Wobec rozjątrzenia Jego któż się ostoi, a któż dotrwa wobec płonącego gniewu Jego? Zapalczywość Jego wylewa się jako ogień, a skały kruszą się przed Nim. 
ז ט֣וֹב יְהוָ֔ה לְמָע֖וֹז בְּי֣וֹם צָרָ֑ה וְיֹדֵ֖עַ חֹ֥סֵי בֽוֹ׃
7 Dobrotliwym Wiekuisty, obroną w dniu niedoli; zna On tych, którzy do Niego się chronią. 
ח וּבְשֶׁ֣טֶף עֹבֵ֔ר כָּלָ֖ה יַעֲשֶׂ֣ה מְקוֹמָ֑הּ וְאֹיְבָ֖יו יְרַדֶּף־חֹֽשֶׁךְ׃
8 Ale falą wzbierającą sprowadza kres na siedzibę jej, a wrogów Swoich ściga ciemnością! 
ט מַה־תְּחַשְּׁבוּן֙ אֶל־יְהוָ֔ה כָּלָ֖ה ה֣וּא עֹשֶׂ֑ה לֹֽא־תָק֥וּם פַּעֲמַ֖יִם צָרָֽה׃
9 Cóż wymyślicie przeciw Wiekuistemu? Sprowadza On kres - poraz wtóry nie nastanie ucisk. 
י כִּ֚י עַד־סִירִ֣ים סְבֻכִ֔ים וּכְסָבְאָ֖ם סְבוּאִ֑ים אֻ֨כְּל֔וּ כְּקַ֥שׁ יָבֵ֖שׁ מָלֵֽא׃
10 Bo choćby jako ciernie byli spleceni, a jako sam napitek ich przesiąknięci, to jednak niby rżysko suche do szczętu będą strawieni. 
יא מִמֵּ֣ךְ יָצָ֔א חֹשֵׁ֥ב עַל־יְהוָ֖ה רָעָ֑ה יֹעֵ֖ץ בְּלִיָּֽעַל׃ (ס)
11 Z ciebie wyszedł ten, który umyślił zło przeciw Wiekuistemu, rajca nikczemny. 
יב כֹּ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אִם־שְׁלֵמִים֙ וְכֵ֣ן רַבִּ֔ים וְכֵ֥ן נָגֹ֖זּוּ וְעָבָ֑ר וְעִ֨נִּתִ֔ךְ לֹ֥א אֲעַנֵּ֖ךְ עֽוֹד׃
12 Tak rzecze Wiekuisty: Jakkolwiek w pełnej sile i tak liczni, to jednak ścięci będą i zginą; tobie zaś odpowiem: Nie ukorzę cię już więcej! 
יג וְעַתָּ֕ה אֶשְׁבֹּ֥ר מֹטֵ֖הוּ מֵֽעָלָ֑יִךְ וּמוֹסְרֹתַ֖יִךְ אֲנַתֵּֽק׃
13 A tak skruszę jarzmo jego, które na ciebie, a więzy jego potargam. 
יד וְצִוָּ֤ה עָלֶ֙יךָ֙ יְהוָ֔ה לֹֽא־יִזָּרַ֥ע מִשִּׁמְךָ֖ ע֑וֹד מִבֵּ֨ית אֱלֹהֶ֜יךָ אַכְרִ֨ית פֶּ֧סֶל וּמַסֵּכָ֛ה אָשִׂ֥ים קִבְרֶ֖ךָ כִּ֥י קַלּֽוֹתָ׃ (פ)
14 Przeciw tobie zaś zarządzi Wiekuisty: Imię twoje niechaj nie będzie nadal przez zapłodnienie zachowane; z domu boga twojego wytępię rzeźby i posągi, zgotuję grób twój, boś marny. 
Czytaj komentarze do Nahuma 1
Raszi, Rambam, Ibn Ezra i więcej →
Następny rozdział