Przysłów 10

מִשְׁלֵ֗י שְׁלֹ֫מֹ֥ה (פ) בֵּ֣ן חָ֭כָם יְשַׂמַּח־אָ֑ב וּבֵ֥ן כְּ֝סִ֗יל תּוּגַ֥ת אִמּֽוֹ׃

Przypowieści Salomona. Syn mądry sprawia radość ojcu; ale syn głupi jest zgryzotą matki. 

לֹא־י֭וֹעִילוּ אוֹצְר֣וֹת רֶ֑שַׁע וּ֝צְדָקָ֗ה תַּצִּ֥יל מִמָּֽוֶת׃

Nie przynoszą pożytku skarby niegodziwością zdobyte; sprawiedliwość jednak wybawia od śmierci. 

לֹֽא־יַרְעִ֣יב יְ֭הוָה נֶ֣פֶשׁ צַדִּ֑יק וְהַוַּ֖ת רְשָׁעִ֣ים יֶהְדֹּֽף׃

Nie pozwala Wiekuisty łaknąć duszy sprawiedliwego, ale żądzę niegodziwych odtrąca. 

רָ֗אשׁ עֹשֶׂ֥ה כַף־רְמִיָּ֑ה וְיַ֖ד חָרוּצִ֣ים תַּעֲשִֽׁיר׃

Dłoń opieszała czyni ubogim, ale ręka skrzętnych wzbogaca. 

אֹגֵ֣ר בַּ֭קַּיִץ בֵּ֣ן מַשְׂכִּ֑יל נִרְדָּ֥ם בַּ֝קָּצִ֗יר בֵּ֣ן מֵבִֽישׁ׃

Zbiera w lecie dziecię roztropne; śpi w czasie żniwa dziecię gnuśne. 

בְּ֭רָכוֹת לְרֹ֣אשׁ צַדִּ֑יק וּפִ֥י רְ֝שָׁעִ֗ים יְכַסֶּ֥ה חָמָֽס׃

Błogosławieństwa spływają na głowę sprawiedliwego, ale usta niegodziwych pokrywa krzywda. 

זֵ֣כֶר צַ֭דִּיק לִבְרָכָ֑ה וְשֵׁ֖ם רְשָׁעִ֣ים יִרְקָֽב׃

Pamięć sprawiedliwego błogosławiona będzie, ale sława niegodziwych zbutwieje. 

חֲכַם־לֵ֭ב יִקַּ֣ח מִצְוֺ֑ת וֶאֱוִ֥יל שְׂ֝פָתַ֗יִם יִלָּבֵֽט׃

Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak głupich jest ust upada. 

הוֹלֵ֣ךְ בַּ֭תֹּם יֵ֣לֶךְ בֶּ֑טַח וּמְעַקֵּ֥שׁ דְּ֝רָכָ֗יו יִוָּדֵֽעַ׃

Kto w niewinności postępuje, idzie bezpiecznie; kto jednak drogi swe skrzywia skarcony będzie. 

קֹ֣רֵֽץ עַ֭יִן יִתֵּ֣ן עַצָּ֑בֶת וֶאֱוִ֥יל שְׂ֝פָתַ֗יִם יִלָּבֵֽט׃

Kto okiem mruga sprawia strapienie, a kto głupich jest ust upada. 

מְק֣וֹר חַ֭יִּים פִּ֣י צַדִּ֑יק וּפִ֥י רְ֝שָׁעִ֗ים יְכַסֶּ֥ה חָמָֽס׃

Zdrojem życia są usta sprawiedliwego, ale usta niegodziwych pokrywa krzywda. 

שִׂ֭נְאָה תְּעוֹרֵ֣ר מְדָנִ֑ים וְעַ֥ל כָּל־פְּ֝שָׁעִ֗ים תְּכַסֶּ֥ה אַהֲבָֽה׃

Nienawiść wznieca swary; wszystkie jednak przewinienia przysłania miłość. 

בְּשִׂפְתֵ֣י נָ֭בוֹן תִּמָּצֵ֣א חָכְמָ֑ה וְ֝שֵׁ֗בֶט לְגֵ֣ו חֲסַר־לֵֽב׃

Na ustach rozsądnego przebywa mądrość; ale rózga przeznaczona dla grzbietu bezmyślnego. 

חֲכָמִ֥ים יִצְפְּנוּ־דָ֑עַת וּפִֽי־אֱ֝וִיל מְחִתָּ֥ה קְרֹבָֽה׃

Mędrcy ukrywają swą mądrość; ale usta głupca to ruina blizka. 

ה֣וֹן עָ֭שִׁיר קִרְיַ֣ת עֻזּ֑וֹ מְחִתַּ֖ת דַּלִּ֣ים רֵישָֽׁם׃

Mienie możnego jest grodem jego warownym; ale postrachem biednych jest ubóstwo ich. 

פְּעֻלַּ֣ת צַדִּ֣יק לְחַיִּ֑ים תְּבוּאַ֖ת רָשָׁ֣ע לְחַטָּֽאת׃

Dorobek sprawiedliwego idzie na życie, zysk niegodziwego na grzech. 

אֹ֣רַח לְ֭חַיִּים שׁוֹמֵ֣ר מוּסָ֑ר וְעוֹזֵ֖ב תּוֹכַ֣חַת מַתְעֶֽה׃

Ścieżką ku życiu zdąża, kto napomnienia przestrzega; ale kto na przestrogi nie zważa błądzi. 

מְכַסֶּ֣ה שִׂ֭נְאָה שִׂפְתֵי־שָׁ֑קֶר וּמוֹצִ֥א דִ֝בָּ֗ה ה֣וּא כְסִֽיל׃

Kto nienawiść tai ma usta kłamliwe, a kto oszczerstwa roznosi jest błaznem. 

בְּרֹ֣ב דְּ֭בָרִים לֹ֣א יֶחְדַּל־פָּ֑שַׁע וְחֹשֵׂ֖ךְ שְׂפָתָ֣יו מַשְׂכִּֽיל׃

Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; ale kto usta swe powściąga jest rozważnym. 

כֶּ֣סֶף נִ֭בְחָר לְשׁ֣וֹן צַדִּ֑יק לֵ֖ב רְשָׁעִ֣ים כִּמְעָֽט׃

Język sprawiedliwych, srebro to wyborowe; rozum niegodziwych ma mało wartości. 

שִׂפְתֵ֣י צַ֭דִּיק יִרְע֣וּ רַבִּ֑ים וֶֽ֝אֱוִילִ֗ים בַּחֲסַר־לֵ֥ב יָמֽוּתוּ׃

Usta sprawiedliwych żywią wielu; głupcy jednak wskutek bezmyślności swej giną. 

בִּרְכַּ֣ת יְ֭הוָה הִ֣יא תַעֲשִׁ֑יר וְלֹֽא־יוֹסִ֖ף עֶ֣צֶב עִמָּֽהּ׃

Błogosławieństwo Wiekuistego, ono wzbogaca, a nie może trud własny nic w tem przysporzyć. 

כִּשְׂח֣וֹק לִ֭כְסִיל עֲשׂ֣וֹת זִמָּ֑ה וְ֝חָכְמָ֗ה לְאִ֣ישׁ תְּבוּנָֽה׃

Niby zabawką dla głupca jest spełnienie sprosności, tak jak czynu mądrości dla męża roztropnego. 

מְגוֹרַ֣ת רָ֭שָׁע הִ֣יא תְבוֹאֶ֑נּוּ וְתַאֲוַ֖ת צַדִּיקִ֣ים יִתֵּֽן׃

Czego niegodziwy się obawia przypadnie nań; ale czego sprawiedliwi pragną użyczonem im będzie. 

כַּעֲב֣וֹר ס֭וּפָה וְאֵ֣ין רָשָׁ֑ע וְ֝צַדִּ֗יק יְס֣וֹד עוֹלָֽם׃

Jak burza przeciąga, tak znika niegodziwy; ale sprawiedliwy stoi na trwałym gruncie. 

כַּחֹ֤מֶץ ׀ לַשִּׁנַּ֗יִם וְכֶעָשָׁ֥ן לָעֵינָ֑יִם כֵּ֥ן הֶ֝עָצֵ֗ל לְשֹׁלְחָֽיו׃

Czem ocet dla zębów a dym dla oczu, tem leniwy dla tych, co go posyłają. 

יִרְאַ֣ת יְ֭הוָה תּוֹסִ֣יף יָמִ֑ים וּשְׁנ֖וֹת רְשָׁעִ֣ים תִּקְצֹֽרְנָה׃

Bojaźń Wiekuistego przymnaża dni, ale lata niegodziwych skrócone zostają. 

תּוֹחֶ֣לֶת צַדִּיקִ֣ים שִׂמְחָ֑ה וְתִקְוַ֖ת רְשָׁעִ֣ים תֹּאבֵֽד׃

Nadzieja sprawiedliwych uwieńczy się radością, ale otucha niegodziwych zaginie. 

מָע֣וֹז לַ֭תֹּם דֶּ֣רֶךְ יְהוָ֑ה וּ֝מְחִתָּ֗ה לְפֹ֣עֲלֵי אָֽוֶן׃

Twierdzą dla niewinnych jest zrządzenie Wiekuistego, ale trwogą dla złoczyńców. 

צַדִּ֣יק לְעוֹלָ֣ם בַּל־יִמּ֑וֹט וּ֝רְשָׁעִ֗ים לֹ֣א יִשְׁכְּנוּ־אָֽרֶץ׃

Sprawiedliwy nie zachwieje się na zawsze, ale niegodziwi nie przetrwają w kraju. 

פִּֽי־צַ֭דִּיק יָנ֣וּב חָכְמָ֑ה וּלְשׁ֥וֹן תַּ֝הְפֻּכ֗וֹת תִּכָּרֵֽת׃

Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; ale język przewrotny ulegnie zagładzie. 

שִׂפְתֵ֣י צַ֭דִּיק יֵדְע֣וּן רָצ֑וֹן וּפִ֥י רְ֝שָׁעִ֗ים תַּהְפֻּכֽוֹת׃

Usta sprawiedliwego umieją się podobać; ale w ustach niegodziwych są tylko matactwa.