Przysłów 13
בֵּ֣ן חָ֭כָם מ֣וּסַר אָ֑ב וְ֝לֵ֗ץ לֹא־שָׁמַ֥ע גְּעָרָֽה׃
Syn mądry przyjmuje napomnienie ojcowskie; ale nie słucha łajania szyderca.
מִפְּרִ֣י פִי־אִ֭ישׁ יֹ֣אכַל ט֑וֹב וְנֶ֖פֶשׁ בֹּגְדִ֣ים חָמָֽס׃
Niejeden spożywa dobro z plonu ust swoich, pragnieniem jednak przeniewierców jest grabież.
נֹצֵ֣ר פִּ֭יו שֹׁמֵ֣ר נַפְשׁ֑וֹ פֹּשֵׂ֥ק שְׂ֝פָתָ֗יו מְחִתָּה־לֽוֹ׃
Kto ust swych strzeże zachowuje życie swoje; kto wargi swe rozwiera, temu grozi ruina.
מִתְאַוָּ֣ה וָ֭אַיִן נַפְשׁ֣וֹ עָצֵ֑ל וְנֶ֖פֶשׁ חָרֻצִ֣ים תְּדֻשָּֽׁן׃
Pragnie gorąco ale daremnie leniwy, dusza jednak czynnych nasycona będzie.
דְּבַר־שֶׁ֭קֶר יִשְׂנָ֣א צַדִּ֑יק וְ֝רָשָׁ֗ע יַבְאִ֥ישׁ וְיַחְפִּֽיר׃
Nienawidzi sprawiedliwy słowa kłamliwego, ale niegodziwy szkaluje i hańbi.
צְ֭דָקָה תִּצֹּ֣ר תָּם־דָּ֑רֶךְ וְ֝רִשְׁעָ֗ה תְּסַלֵּ֥ף חַטָּֽאת׃
Postępującego nieskazitelnie ochrania cnota, ale grzesznika oplątuje niegodziwość.
יֵ֣שׁ מִ֭תְעַשֵּׁר וְאֵ֣ין כֹּ֑ל מִ֝תְרוֹשֵׁ֗שׁ וְה֣וֹן רָֽב׃
Jeden udaje bogatego, choć nic nie posiada, inny udaje biednego, choć znaczne ma mienie.
כֹּ֣פֶר נֶֽפֶשׁ־אִ֣ישׁ עָשְׁר֑וֹ וְ֝רָ֗שׁ לֹא־שָׁמַ֥ע גְּעָרָֽה׃
Okupem życia człowieka może być mienie jego, ale biedny nie słyszy groźby.
אוֹר־צַדִּיקִ֥ים יִשְׂמָ֑ח וְנֵ֖ר רְשָׁעִ֣ים יִדְעָֽךְ׃
Światło sprawiedliwych świecić będzie wesoło, ale pochodnia niegodziwych zgaśnie.
רַק־בְּ֭זָדוֹן יִתֵּ֣ן מַצָּ֑ה וְאֶת־נ֖וֹעָצִ֣ים חָכְמָֽה׃
Pycha wznieca tylko swary, ale u tych, którzy się naradzają jest mądrość.
ה֭וֹן מֵהֶ֣בֶל יִמְעָ֑ט וְקֹבֵ֖ץ עַל־יָ֣ד יַרְבֶּֽה׃
Bogactwo pochodzące z wiatru się zmniejszy, ale kto na rękę zbiera je pomnoży.
תּוֹחֶ֣לֶת מְ֭מֻשָּׁכָה מַחֲלָה־לֵ֑ב וְעֵ֥ץ חַ֝יִּ֗ים תַּאֲוָ֥ה בָאָֽה׃
Nadzieja przewlekająca się - boleść to serca, ale drzewem życia życzenie spełnione.
בָּ֣ז לְ֭דָבָר יֵחָ֣בֶל ל֑וֹ וִירֵ֥א מִ֝צְוָ֗ה ה֣וּא יְשֻׁלָּֽם׃
Kto słowo lekceważy, temu się to za winę policzy, ale kto przykazania szanuje będzie wynagrodzony.
תּוֹרַ֣ת חָ֭כָם מְק֣וֹר חַיִּ֑ים לָ֝ס֗וּר מִמֹּ֥קְשֵׁי מָֽוֶת׃
Źródłem życia jest nauka mędrca - pozwala unikać sideł śmierci.
שֵֽׂכֶל־ט֭וֹב יִתֶּן־חֵ֑ן וְדֶ֖רֶךְ בֹּגְדִ֣ים אֵיתָֽן׃
Zdrowy rozsądek zapewnia życzliwość, ale droga zdrajców uporna.
כָּל־עָ֭רוּם יַעֲשֶׂ֣ה בְדָ֑עַת וּ֝כְסִ֗יל יִפְרֹ֥שׂ אִוֶּֽלֶת׃
Mądry czyni wszystko z rozwagą, głupi roztacza swą niedorzeczność.
מַלְאָ֣ךְ רָ֭שָׁע יִפֹּ֣ל בְּרָ֑ע וְצִ֖יר אֱמוּנִ֣ים מַרְפֵּֽא׃
Posłaniec niegodziwy wtrąca w nieszczęście, ale posłaniec wierny przynosi zbawienie.
רֵ֣ישׁ וְ֭קָלוֹן פּוֹרֵ֣עַ מוּסָ֑ר וְשׁוֹמֵ֖ר תּוֹכַ֣חַת יְכֻבָּֽד׃
Nędzy i hańby dostępuje, kto przestrogę odrzuca, ale kto na przyganę zważa jest czczony.
תַּאֲוָ֣ה נִ֭הְיָה תֶּעֱרַ֣ב לְנָ֑פֶשׁ וְתוֹעֲבַ֥ת כְּ֝סִילִ֗ים ס֣וּר מֵרָֽע׃
Pragnienie zaspokojone jest słodkiem dla duszy, ale stronienie od złego jest wstrętnem dla głupców.
הלוך [הוֹלֵ֣ךְ] אֶת־חֲכָמִ֣ים וחכם [יֶחְכָּ֑ם] וְרֹעֶ֖ה כְסִילִ֣ים יֵרֽוֹעַ׃
Kto z mędrcami przestaje nabiera mądrości, ale kto z błaznami się kojarzy psuje się.
חַ֭טָּאִים תְּרַדֵּ֣ף רָעָ֑ה וְאֶת־צַ֝דִּיקִ֗ים יְשַׁלֶּם־טֽוֹב׃
Grzeszników ściga ich złość, ale sprawiedliwych wynagradza ich dobroć.
ט֗וֹב יַנְחִ֥יל בְּנֵֽי־בָנִ֑ים וְצָפ֥וּן לַ֝צַּדִּ֗יק חֵ֣יל חוֹטֵֽא׃
Dobry przekazuje dziedzictwo wnukom, ale przechowane dla sprawiedliwych mienie grzesznego.
רָב־אֹ֭כֶל נִ֣יר רָאשִׁ֑ים וְיֵ֥שׁ נִ֝סְפֶּ֗ה בְּלֹ֣א מִשְׁפָּֽט׃
Nowina biednych daje żywności podostatkiem, ale przez nieprawość swoją zostaje niejeden porwany.
חוֹשֵׂ֣ךְ שִׁ֭בְטוֹ שׂוֹנֵ֣א בְנ֑וֹ וְ֝אֹהֲב֗וֹ שִֽׁחֲר֥וֹ מוּסָֽר׃
Nienawidzi syna swego, kto rózgę swą powściąga, ale karci go zawczasu kto go miłuje.
צַדִּ֗יק אֹ֭כֵל לְשֹׂ֣בַע נַפְשׁ֑וֹ וּבֶ֖טֶן רְשָׁעִ֣ים תֶּחְסָֽר׃ (פ)
Sprawiedliwy jada tyle, aby się nasycił, żywot jednak niegodziwych cierpi niedostatek.