Psalmów 33

רַנְּנ֣וּ צַ֭דִּיקִים בַּֽיהוָ֑ה לַ֝יְשָׁרִ֗ים נָאוָ֥ה תְהִלָּֽה׃

Weselcie się sprawiedliwi w Bogu; prawym przystoi chwała. 

הוֹד֣וּ לַיהוָ֣ה בְּכִנּ֑וֹר בְּנֵ֥בֶל עָ֝שׂ֗וֹר זַמְּרוּ־לֽוֹ׃

Wysławiajcie Boga cytrą, lirą dziesięciostrunną śpiewajcie Mu. 

שִֽׁירוּ־ל֭וֹ שִׁ֣יר חָדָ֑שׁ הֵיטִ֥יבוּ נַ֝גֵּ֗ן בִּתְרוּעָֽה׃

Śpiewajcie Mu pieśń nową, udatnie zagrajcie przy odgłosie trąb. 

כִּֽי־יָשָׁ֥ר דְּבַר־יְהוָ֑ה וְכָל־מַ֝עֲשֵׂ֗הוּ בֶּאֱמוּנָֽה׃

Bo rzetelne jest słowo Boże, a każde Jego dzieło prawdziwe. 

אֹ֭הֵב צְדָקָ֣ה וּמִשְׁפָּ֑ט חֶ֥סֶד יְ֝הוָ֗ה מָלְאָ֥ה הָאָֽרֶץ׃

Miłuje sprawiedliwość i prawo, miłosierdzia Bożego pełną jest ziemia. 

בִּדְבַ֣ר יְ֭הוָה שָׁמַ֣יִם נַעֲשׂ֑וּ וּבְר֥וּחַ פִּ֝֗יו כָּל־צְבָאָֽם׃

Słowem Bożém niebiosa stanęły, tchnieniem ust Jego wszystkie ich zastępy. 

כֹּנֵ֣ס כַּ֭נֵּד מֵ֣י הַיָּ֑ם נֹתֵ֖ן בְּאֹצָר֣וֹת תְּהוֹמֽוֹת׃

Skupia niby w ścianę wody morza, składa w zbiorniki tonie. 

יִֽירְא֣וּ מֵ֭יְהוָה כָּל־הָאָ֑רֶץ מִמֶּ֥נּוּ יָ֝ג֗וּרוּ כָּל־יֹשְׁבֵ֥י תֵבֵֽל׃

Niech boi się Boga cała ziemia, przed Nim niech drżą wszyscy mieszkańcy świata. 

כִּ֤י ה֣וּא אָמַ֣ר וַיֶּ֑הִי הֽוּא־צִ֝וָּ֗ה וַֽיַּעֲמֹֽד׃

Albowiem On rzekł, a stało się, On rozkazał, a stanęło. 

יְֽהוָ֗ה הֵפִ֥יר עֲצַת־גּוֹיִ֑ם הֵ֝נִ֗יא מַחְשְׁב֥וֹת עַמִּֽים׃

Bóg wywraca zamiary pogan, niweczy zamysły ludów. 

עֲצַ֣ת יְ֭הוָה לְעוֹלָ֣ם תַּעֲמֹ֑ד מַחְשְׁב֥וֹת לִ֝בּ֗וֹ לְדֹ֣ר וָדֹֽר׃

Postanowienie Boga na wieki się ostoi, zamysły serca Jego z pokolenia w pokolenie. 

אַשְׁרֵ֣י הַ֭גּוֹי אֲשֶׁר־יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֑יו הָעָ֓ם ׀ בָּחַ֖ר לְנַחֲלָ֣ה לֽוֹ׃

Szczęsny naród, którego Bóg jest Panem, lud, który wybrał na dziedzictwo Swoje. 

מִ֭שָּׁמַיִם הִבִּ֣יט יְהוָ֑ה רָ֝אָ֗ה אֶֽת־כָּל־בְּנֵ֥י הָאָדָֽם׃

Z niebios spogląda Bóg, widzi wszystkie syny Adama. 

מִֽמְּכוֹן־שִׁבְתּ֥וֹ הִשְׁגִּ֑יחַ אֶ֖ל כָּל־יֹשְׁבֵ֣י הָאָֽרֶץ׃

Z przybytku siedziby Swojéj spoziera na wszystkich mieszkańców ziemi. 

הַיֹּצֵ֣ר יַ֣חַד לִבָּ֑ם הַ֝מֵּבִ֗ין אֶל־כָּל־מַעֲשֵׂיהֶֽם׃

Który kształtuje wraz serca ich, który zważa na wszystkie sprawy ich. 

אֵֽין־הַ֭מֶּלֶךְ נוֹשָׁ֣ע בְּרָב־חָ֑יִל גִּ֝בּ֗וֹר לֹֽא־יִנָּצֵ֥ל בְּרָב־כֹּֽחַ׃

Króla nie wybawia mnogie wojsko, a bohatera nie ocala pełnia siły. 

שֶׁ֣קֶר הַ֭סּוּס לִתְשׁוּעָ֑ה וּבְרֹ֥ב חֵ֝יל֗וֹ לֹ֣א יְמַלֵּֽט׃

Zawodny rumak w wygranéj, i potęgą swéj mocy nie uchroni. 

הִנֵּ֤ה עֵ֣ין יְ֭הוָה אֶל־יְרֵאָ֑יו לַֽמְיַחֲלִ֥ים לְחַסְדּֽוֹ׃

Otóż oko Boże nad wielbicielami Swoimi, nad ufającymi miłosierdziu Jego. 

לְהַצִּ֣יל מִמָּ֣וֶת נַפְשָׁ֑ם וּ֝לְחַיּוֹתָ֗ם בָּרָעָֽב׃

By wybawić od śmierci duszę ich, i zachować ich życie podczas głodu. 

נַ֭פְשֵׁנוּ חִכְּתָ֣ה לַֽיהוָ֑ה עֶזְרֵ֖נוּ וּמָגִנֵּ֣נוּ הֽוּא׃

Dusza nasza wygląda Boga, naszą pomocą i tarczą On. 

כִּי־ב֭וֹ יִשְׂמַ֣ח לִבֵּ֑נוּ כִּ֤י בְשֵׁ֖ם קָדְשׁ֣וֹ בָטָֽחְנוּ׃

Albowiem w Nim raduje się serce nasze, bo w imię święte Jego pokładamy nadzieję. 

יְהִֽי־חַסְדְּךָ֣ יְהוָ֣ה עָלֵ֑ינוּ כַּ֝אֲשֶׁ֗ר יִחַ֥לְנוּ לָֽךְ׃

Niech będzie miłosierdzie Twoje Boże nad nami, jakeśmy zaufali Tobie.