Psalmów 105

הוֹד֣וּ לַ֭יהוָה קִרְא֣וּ בִּשְׁמ֑וֹ הוֹדִ֥יעוּ בָ֝עַמִּ֗ים עֲלִילוֹתָֽיו׃

Chwalcie Boga, wołajcie w imię Jego, głoście między ludami dzieła Jego. 

שִֽׁירוּ־ל֭וֹ זַמְּרוּ־ל֑וֹ שִׂ֝֗יחוּ בְּכָל־נִפְלְאוֹתָֽיו׃

Śpiewajcie Mu, przygrywajcie Mu, rozpamiętywajcie wszystkie cuda Jego. 

הִֽ֭תְהַלְלוּ בְּשֵׁ֣ם קָדְשׁ֑וֹ יִ֝שְׂמַ֗ח לֵ֤ב ׀ מְבַקְשֵׁ֬י יְהוָֽה׃

Chlubcie się imieniem Jego świętém, niech raduje się serce pragnących Boga. 

דִּרְשׁ֣וּ יְהוָ֣ה וְעֻזּ֑וֹ בַּקְּשׁ֖וּ פָנָ֣יו תָּמִֽיד׃

Badajcie Boga i wspaniałość Jego, szukajcie oblicza Jego wciąż. 

זִכְר֗וּ נִפְלְאוֹתָ֥יו אֲשֶׁר־עָשָׂ֑ה מֹ֝פְתָ֗יו וּמִשְׁפְּטֵי־פִֽיו׃

Wspominajcie cuda których dokonał, znamiona i wyroki ust Jego. 

זֶ֭רַע אַבְרָהָ֣ם עַבְדּ֑וֹ בְּנֵ֖י יַעֲקֹ֣ב בְּחִירָֽיו׃

Rodzie Abrahama sługi Jego, synowie Jakóba wybrańcy Jego. 

ה֭וּא יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ בְּכָל־הָ֝אָ֗רֶץ מִשְׁפָּטָֽיו׃

On Bóg, Pan nasz, po wszystkiéj ziemi prawa Jego. 

זָכַ֣ר לְעוֹלָ֣ם בְּרִית֑וֹ דָּבָ֥ר צִ֝וָּ֗ה לְאֶ֣לֶף דּֽוֹר׃

Pomny wiecznie przymierza Swojego, słowa które ustanowił tysiącom pokoleń. 

אֲשֶׁ֣ר כָּ֭רַת אֶת־אַבְרָהָ֑ם וּשְׁב֖וּעָת֣וֹ לְיִשְׂחָֽק׃

Które zawarł z Abrahamem - i przysięgi Swojéj danéj Izaakowi. 

וַיַּֽעֲמִידֶ֣הָ לְיַעֲקֹ֣ב לְחֹ֑ק לְ֝יִשְׂרָאֵ֗ל בְּרִ֣ית עוֹלָֽם׃

A stwierdził Jakóbowi jako ustawę, Izraelowi jako umowę wieczną, 

לֵאמֹ֗ר לְךָ֗ אֶתֵּ֥ן אֶת־אֶֽרֶץ־כְּנָ֑עַן חֶ֝֗בֶל נַחֲלַתְכֶֽם׃

Gdy rzekł: tobie oddam ziemię Kenaan, udział dziedziczny wam. 

בִּֽ֭הְיוֹתָם מְתֵ֣י מִסְפָּ֑ר כִּ֝מְעַ֗ט וְגָרִ֥ים בָּֽהּ׃

Gdy byli garstką drobną, i nieliczni przychodnie w niéj. 

וַֽ֭יִּתְהַלְּכוּ מִגּ֣וֹי אֶל־גּ֑וֹי מִ֝מַּמְלָכָ֗ה אֶל־עַ֥ם אַחֵֽר׃

A wędrowali od ludu do ludu, od królestwa do narodu innego. 

לֹֽא־הִנִּ֣יחַ אָדָ֣ם לְעָשְׁקָ֑ם וַיּ֖וֹכַח עֲלֵיהֶ֣ם מְלָכִֽים׃

Nie dozwolił nikomu krzywdzić ich, a karcił gwoli im królów: 

אַֽל־תִּגְּע֥וּ בִמְשִׁיחָ֑י וְ֝לִנְבִיאַי אַל־תָּרֵֽעוּ׃

Nie tykajcie pomazańców Moich, a prorokom Moim nie złoczyńcie. 

וַיִּקְרָ֣א רָ֭עָב עַל־הָאָ֑רֶץ כָּֽל־מַטֵּה־לֶ֥חֶם שָׁבָֽר׃

I powołał głód na ziemię, wszelką podporę pożywienia skruszył. 

שָׁלַ֣ח לִפְנֵיהֶ֣ם אִ֑ישׁ לְ֝עֶ֗בֶד נִמְכַּ֥ר יוֹסֵֽף׃

Wysłał przed nimi męża, na niewolnika sprzedany był Józef. 

עִנּ֣וּ בַכֶּ֣בֶל רגליו [רַגְל֑וֹ] בַּ֝רְזֶ֗ל בָּ֣אָה נַפְשֽׁוֹ׃

Spętali więzami nogę jego, w żelazo skuto go. 

עַד־עֵ֥ת בֹּֽא־דְבָר֑וֹ אִמְרַ֖ת יְהוָ֣ה צְרָפָֽתְהוּ׃

Do chwili spełnienia słowa jego; wyrok Boga oczyścił go. 

שָׁ֣לַח מֶ֭לֶךְ וַיַּתִּירֵ֑הוּ מֹשֵׁ֥ל עַ֝מִּ֗ים וַֽיְפַתְּחֵֽהוּ׃

Posłał król i wyzwolił go, władca ludów wyswobodził go. 

שָׂמ֣וֹ אָד֣וֹן לְבֵית֑וֹ וּ֝מֹשֵׁ֗ל בְּכָל־קִנְיָנֽוֹ׃

Uczynił go panem domu swego i władcą w całéj dzierżawie swojéj. 

לֶאְסֹ֣ר שָׂרָ֣יו בְּנַפְשׁ֑וֹ וּזְקֵנָ֥יו יְחַכֵּֽם׃

Aby poddał książęta jego woli swojéj, a starszych jego mądrości nauczał. 

וַיָּבֹ֣א יִשְׂרָאֵ֣ל מִצְרָ֑יִם וְ֝יַעֲקֹ֗ב גָּ֣ר בְּאֶֽרֶץ־חָֽם׃

I wszedł Izrael do Micraim, a Jakób zagościł w ziemi Chama. 

וַיֶּ֣פֶר אֶת־עַמּ֣וֹ מְאֹ֑ד וַ֝יַּֽעֲצִמֵהוּ מִצָּרָֽיו׃

I rozmnożył naród Swój bardzo, i wzmógł go nad ciemięzców jego. 

הָפַ֣ךְ לִ֭בָּם לִשְׂנֹ֣א עַמּ֑וֹ לְ֝הִתְנַכֵּ֗ל בַּעֲבָדָֽיו׃

I odwróciło się serce ich, by nienawidzieć naród Jego, by knuć przeciw sługom Jego. 

שָׁ֭לַח מֹשֶׁ֣ה עַבְדּ֑וֹ אַ֝הֲרֹ֗ן אֲשֶׁ֣ר בָּֽחַר־בּֽוֹ׃

Posłał Mojżesza sługę Swojego, Aarona którego wybrał. 

שָֽׂמוּ־בָ֭ם דִּבְרֵ֣י אֹתוֹתָ֑יו וּ֝מֹפְתִ֗ים בְּאֶ֣רֶץ חָֽם׃

Spełnili w pośród nich znamiona Jego, i cuda na ziemi Chama. 

שָׁ֣לַֽח חֹ֭שֶׁךְ וַיַּחְשִׁ֑ךְ וְלֹֽא־מָ֝ר֗וּ אֶת־דברוו [דְּבָרֽוֹ׃]

Wysłał ciemność i ściemniło się, a nie opierali się słowu Jego. 

הָפַ֣ךְ אֶת־מֵימֵיהֶ֣ם לְדָ֑ם וַ֝יָּ֗מֶת אֶת־דְּגָתָֽם׃

Obrócił ich wody w krew, i uśmiercił ryby ich. 

שָׁרַ֣ץ אַרְצָ֣ם צְפַרְדְּעִ֑ים בְּ֝חַדְרֵ֗י מַלְכֵיהֶֽם׃

Zaroił się kraj ich żabami, aż do komnat ich królów. 

אָ֭מַר וַיָּבֹ֣א עָרֹ֑ב כִּ֝נִּ֗ים בְּכָל־גְּבוּלָֽם׃

Rzekł i nadciągnęły żuki, i robactwo we wszystkie ich granice. 

נָתַ֣ן גִּשְׁמֵיהֶ֣ם בָּרָ֑ד אֵ֖שׁ לֶהָב֣וֹת בְּאַרְצָֽם׃

Dał im miasto deszczu grad, ogień płonący na ich kraj. 

וַיַּ֣ךְ גַּ֭פְנָם וּתְאֵנָתָ֑ם וַ֝יְשַׁבֵּ֗ר עֵ֣ץ גְּבוּלָֽם׃

I poraził ich winorośl i figę, i połamał drzewa ich dziedziny. 

אָ֭מַר וַיָּבֹ֣א אַרְבֶּ֑ה וְ֝יֶ֗לֶק וְאֵ֣ין מִסְפָּֽר׃

Rzekł i nadciągnęła szarańcza, i chrząszczy niezliczone mnóstwo. 

וַיֹּ֣אכַל כָּל־עֵ֣שֶׂב בְּאַרְצָ֑ם וַ֝יֹּ֗אכַל פְּרִ֣י אַדְמָתָֽם׃

I pożarły wszelką trawę w ich kraju, i pożarły płody ich ziemi. 

וַיַּ֣ךְ כָּל־בְּכ֣וֹר בְּאַרְצָ֑ם רֵ֝אשִׁ֗ית לְכָל־אוֹנָֽם׃

I ubił wszystko pierworodne w ich państwie, pierwiastki całéj ich siły. 

וַֽ֭יּוֹצִיאֵם בְּכֶ֣סֶף וְזָהָ֑ב וְאֵ֖ין בִּשְׁבָטָ֣יו כּוֹשֵֽׁל׃

I wywiódł ich ze srebrem i ze złotem, a nie było w ich pokoleniach bezsilnego. 

שָׂמַ֣ח מִצְרַ֣יִם בְּצֵאתָ֑ם כִּֽי־נָפַ֖ל פַּחְדָּ֣ם עֲלֵיהֶֽם׃

Cieszył się Egipt ich wyjściem, bo przypadła trwoga ich na nich. 

פָּרַ֣שׂ עָנָ֣ן לְמָסָ֑ךְ וְ֝אֵ֗שׁ לְהָאִ֥יר לָֽיְלָה׃

Rozpostarł obłok na osłonę, a ogień by rozświecić noc. 

שָׁאַ֣ל וַיָּבֵ֣א שְׂלָ֑ו וְלֶ֥חֶם שָׁ֝מַ֗יִם יַשְׂבִּיעֵֽם׃

Zażądano, a przywiódł przepiórki, i chlebem niebios nasycał ich. 

פָּ֣תַח צ֭וּר וַיָּז֣וּבוּ מָ֑יִם הָ֝לְכ֗וּ בַּצִּיּ֥וֹת נָהָֽר׃

Rozwarł skały i wypłynęły wody, rozlały się po pustyniach strumieniem. 

כִּֽי־זָ֭כַר אֶת־דְּבַ֣ר קָדְשׁ֑וֹ אֶֽת־אַבְרָהָ֥ם עַבְדּֽוֹ׃

Bo wspomniał na słowo Swoje święte, na Abrahama sługę Swojego. 

וַיּוֹצִ֣א עַמּ֣וֹ בְשָׂשׂ֑וֹן בְּ֝רִנָּ֗ה אֶת־בְּחִירָֽיו׃

I wywiódł lud Swój w radości, w weselu, wybranych Swoich. 

וַיִּתֵּ֣ן לָ֭הֶם אַרְצ֣וֹת גּוֹיִ֑ם וַעֲמַ֖ל לְאֻמִּ֣ים יִירָֽשׁוּ׃

I dał im ziemię ludów, i dorobek narodów odziedziczyli. 

בַּעֲב֤וּר ׀ יִשְׁמְר֣וּ חֻ֭קָּיו וְתוֹרֹתָ֥יו יִנְצֹ֗רוּ הַֽלְלוּ־יָֽהּ׃

Aby strzegli ustaw Jego, i nauki Jego zachowali. Halleluja.