Samuela I 13

Rozdział 13

א בֶּן־שָׁנָ֖ה שָׁא֣וּל בְּמָלְכ֑וֹ וּשְׁתֵּ֣י שָׁנִ֔ים מָלַ֖ךְ עַל־יִשְׂרָאֵֽל׃

1 Gdy Saul rok jeden panował - dwa lata zaś panował nad Izraelem -

ב וַיִּבְחַר־ל֨וֹ שָׁא֜וּל שְׁלֹ֣שֶׁת אֲלָפִים֮ מִיִּשְׂרָאֵל֒ וַיִּהְי֨וּ עִם־שָׁא֜וּל אַלְפַּ֗יִם בְּמִכְמָשׂ֙ וּבְהַ֣ר בֵּֽית־אֵ֔ל וְאֶ֗לֶף הָיוּ֙ עִם־י֣וֹנָתָ֔ן בְּגִבְעַ֖ת בִּנְיָמִ֑ין וְיֶ֣תֶר הָעָ֔ם שִׁלַּ֖ח אִ֥ישׁ לְאֹהָלָֽיו׃

2 Wybrał sobie Saul trzy tysiące ludzi z Izraela; z tych zostawało dwa tysiące przy Saulu w Michmas i na wzgórzu Bethela, tysiąc zaś przy Jonatanie w Gibei, w Binjaminie. Resztę wojennego ludu rozpuścił każdego do namiotu swego.

ג וַיַּ֣ךְ יוֹנָתָ֗ן אֵ֣ת נְצִ֤יב פְּלִשְׁתִּים֙ אֲשֶׁ֣ר בְּגֶ֔בַע וַֽיִּשְׁמְע֖וּ פְּלִשְׁתִּ֑ים וְשָׁאוּל֩ תָּקַ֨ע בַּשּׁוֹפָ֤ר בְּכָל־הָאָ֙רֶץ֙ לֵאמֹ֔ר יִשְׁמְע֖וּ הָעִבְרִֽים׃

3 I pobił Jonatan załogę filistyńską, stojącą w Geba; i usłyszeli o tem Filistyni. Saul zaś kazał to obwieścić przy odgłosie trąby po całym kraju, mówiąc: Niechaj usłyszą o tem Hebrajczycy.

ד וְכָל־יִשְׂרָאֵ֞ל שָׁמְע֣וּ לֵאמֹ֗ר הִכָּ֤ה שָׁאוּל֙ אֶת־נְצִ֣יב פְּלִשְׁתִּ֔ים וְגַם־נִבְאַשׁ יִשְׂרָאֵ֖ל בַּפְּלִשְׁתִּ֑ים וַיִּצָּעֲק֥וּ הָעָ֛ם אַחֲרֵ֥י שָׁא֖וּל הַגִּלְגָּֽל׃

4 Cały tedy Izrael usłyszał jak rozpowiadano: Pobił Saul załogę filistyńską i osławił się też Izrael u Filistynów. I zwołany został lud, aby wyruszył za Saulem do Gilgal.

ה וּפְלִשְׁתִּ֞ים נֶאֶסְפ֣וּ ׀ לְהִלָּחֵ֣ם עִם־יִשְׂרָאֵ֗ל שְׁלֹשִׁ֨ים אֶ֤לֶף רֶ֙כֶב֙ וְשֵׁ֤שֶׁת אֲלָפִים֙ פָּרָשִׁ֔ים וְעָ֕ם כַּח֛וֹל אֲשֶׁ֥ר עַל־שְׂפַֽת־הַיָּ֖ם לָרֹ֑ב וַֽיַּעֲלוּ֙ וַיַּחֲנ֣וּ בְמִכְמָ֔שׂ קִדְמַ֖ת בֵּ֥ית אָֽוֶן׃

5 Zebrali się również Filistyni do walki z Izraelem w sile trzydziestu tysięcy wozów wojennych i sześciu tysięcy konnicy; lud też pieszy był tak liczny, jak piasek nad wybrzeżem morza. I nadciągnęli i rozłożyli się obozem w Michmas, po wschodniej stronie Beth-Awenu.

ו וְאִ֨ישׁ יִשְׂרָאֵ֤ל רָאוּ֙ כִּ֣י צַר־ל֔וֹ כִּ֥י נִגַּ֖שׂ הָעָ֑ם וַיִּֽתְחַבְּא֣וּ הָעָ֗ם בַּמְּעָר֤וֹת וּבַֽחֲוָחִים֙ וּבַסְּלָעִ֔ים וּבַצְּרִחִ֖ים וּבַבֹּרֽוֹת׃

6 Widząc tedy mężowie izraelscy, że w biedzie są, ponieważ trapiony był lud, pochował się lud w jaskiniach, cierniskach, rozpadlinach skalnych, wieżach i jamach.

ז וְעִבְרִ֗ים עָֽבְרוּ֙ אֶת־הַיַּרְדֵּ֔ן אֶ֥רֶץ גָּ֖ד וְגִלְעָ֑ד וְשָׁאוּל֙ עוֹדֶ֣נּוּ בַגִּלְגָּ֔ל וְכָל־הָעָ֖ם חָרְד֥וּ אַחֲרָֽיו׃

7 Hebrajczycy zaś przeprawili się przez Jordan, do ziemi Gad i Gilead. Ale ponieważ Saul jeszcze w Gilgal bawił, zbiegł się cały lud strwożony do niego.

ח וייחל [וַיּ֣וֹחֶל ׀] שִׁבְעַ֣ת יָמִ֗ים לַמּוֹעֵד֙ אֲשֶׁ֣ר שְׁמוּאֵ֔ל וְלֹא־בָ֥א שְׁמוּאֵ֖ל הַגִּלְגָּ֑ל וַיָּ֥פֶץ הָעָ֖ם מֵעָלָֽיו׃

8 I czekał on siedm dni, stosowanie do czasu oznaczonego przez Samuela; gdy jednak Samuel do Gilgal nie przybywał, rozproszył się lud od niego.

ט וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֔וּל הַגִּ֣שׁוּ אֵלַ֔י הָעֹלָ֖ה וְהַשְּׁלָמִ֑ים וַיַּ֖עַל הָעֹלָֽה׃

9 Rzekł tedy Saul: Sprowadźcie mi całopalenie i ofiary opłatne, poczem złożył całopalenie.

י וַיְהִ֗י כְּכַלֹּתוֹ֙ לְהַעֲל֣וֹת הָעֹלָ֔ה וְהִנֵּ֥ה שְׁמוּאֵ֖ל בָּ֑א וַיֵּצֵ֥א שָׁא֛וּל לִקְרָאת֖וֹ לְבָרֲכֽוֹ׃

10 Ale zaledwie zakończył składanie całopalenia, a oto przybył Samuel; wyszedł tedy Saul naprzeciw niego, aby go pozdrowić.

יא וַיֹּ֥אמֶר שְׁמוּאֵ֖ל מֶ֣ה עָשִׂ֑יתָ וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֡וּל כִּֽי־רָאִיתִי֩ כִֽי־נָפַ֨ץ הָעָ֜ם מֵעָלַ֗י וְאַתָּה֙ לֹא־בָ֙אתָ֙ לְמוֹעֵ֣ד הַיָּמִ֔ים וּפְלִשְׁתִּ֖ים נֶאֱסָפִ֥ים מִכְמָֽשׂ׃

11 I rzekł Samuel: Cóżeś uczynił? I odpowiedział Saul: Ponieważ widziałem, że się rozprasza lud odemnie, a ty na oznaczony dzień nie przybywasz, gdy Filistyni się zgromadzili w Michmas,

יב וָאֹמַ֗ר עַ֠תָּה יֵרְד֨וּ פְלִשְׁתִּ֤ים אֵלַי֙ הַגִּלְגָּ֔ל וּפְנֵ֥י יְהוָ֖ה לֹ֣א חִלִּ֑יתִי וָֽאֶתְאַפַּ֔ק וָאַעֲלֶ֖ה הָעֹלָֽה׃ (ס)

12 Pomyślałem tedy: Teraz zstąpią Filistyni do mnie do Gilgal, gdym jeszcze oblicza Wiekuistego nie ubłagał. I przemogłem się i złożyłem całopalenie.

יג וַיֹּ֧אמֶר שְׁמוּאֵ֛ל אֶל־שָׁא֖וּל נִסְכָּ֑לְתָּ לֹ֣א שָׁמַ֗רְתָּ אֶת־מִצְוַ֞ת יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֔ךְ כִּ֣י עַתָּ֗ה הֵכִ֨ין יְהוָ֧ה אֶת־מַֽמְלַכְתְּךָ֛ אֶל־יִשְׂרָאֵ֖ל עַד־עוֹלָֽם׃

13 I rzekł Samuel do Saula: Nierozsądnieś postąpił! Nie przestrzegałeś przykazania Wiekuistego, Boga twojego, które ci polecił; teraz bowiem byłby utwierdził Wiekuisty panowanie twoje, nad Izraelem na wieki.

יד וְעַתָּ֖ה מַמְלַכְתְּךָ֣ לֹא־תָק֑וּם בִּקֵּשׁ֩ יְהוָ֨ה ל֜וֹ אִ֣ישׁ כִּלְבָב֗וֹ וַיְצַוֵּ֨הוּ יְהוָ֤ה לְנָגִיד֙ עַל־עַמּ֔וֹ כִּ֚י לֹ֣א שָׁמַ֔רְתָּ אֵ֥ת אֲשֶֽׁר־צִוְּךָ֖ יְהוָֽה׃ (פ)

14 Otóż teraz panowanie twoje nie ostoi się. Wyszukał sobie Wiekuisty męża wedle serca Swego, a ustanowił go Wiekuisty księciem nad ludem Swoim, ponieważ nie przestrzegałeś co polecił ci Wiekuisty.

טו וַיָּ֣קָם שְׁמוּאֵ֗ל וַיַּ֛עַל מִן־הַגִּלְגָּ֖ל גִּבְעַ֣ת בִּנְיָמִ֑ן וַיִּפְקֹ֣ד שָׁא֗וּל אֶת־הָעָם֙ הַנִּמְצְאִ֣ים עִמּ֔וֹ כְּשֵׁ֥שׁ מֵא֖וֹת אִֽישׁ׃

15 Poczem powstał Samuel i wstąpił z Gilgal do Gibei, w Binjaminie, Saul zaś odbył przegląd ludu, znajdującego się przy nim w liczbie około sześciuset ludzi.

טז וְשָׁא֞וּל וְיוֹנָתָ֣ן בְּנ֗וֹ וְהָעָם֙ הַנִּמְצָ֣א עִמָּ֔ם יֹשְׁבִ֖ים בְּגֶ֣בַע בִּנְיָמִ֑ן וּפְלִשְׁתִּ֖ים חָנ֥וּ בְמִכְמָֽשׂ׃

16 Otóż Saul i Jonatan, syn jego, i lud, który znajdował się przy nich, zostawali w Geba, w Binjaminie, podczas gdy Filistyni obozowali w Michmas.

יז וַיֵּצֵ֧א הַמַּשְׁחִ֛ית מִמַּחֲנֵ֥ה פְלִשְׁתִּ֖ים שְׁלֹשָׁ֣ה רָאשִׁ֑ים הָרֹ֨אשׁ אֶחָ֥ד יִפְנֶ֛ה אֶל־דֶּ֥רֶךְ עָפְרָ֖ה אֶל־אֶ֥רֶץ שׁוּעָֽל׃

17 Wyruszył tedy oddział plądrujący z obozu Filistynów w trzech hufcach; hufiec jeden skierował się do Ofry, ku ziemi Szual.

יח וְהָרֹ֤אשׁ אֶחָד֙ יִפְנֶ֔ה דֶּ֖רֶךְ בֵּ֣ית חֹר֑וֹן וְהָרֹ֨אשׁ אֶחָ֤ד יִפְנֶה֙ דֶּ֣רֶךְ הַגְּב֔וּל הַנִּשְׁקָ֛ף עַל־גֵּ֥י הַצְּבֹעִ֖ים הַמִּדְבָּֽרָה׃ (ס)

18 Hufiec drugi skierował się drogą do Beth Horon, a hufiec trzeci skierował się drogą ku granicy, która widnieje nad doliną Ceboim ku pustyni.

יט וְחָרָשׁ֙ לֹ֣א יִמָּצֵ֔א בְּכֹ֖ל אֶ֣רֶץ יִשְׂרָאֵ֑ל כִּֽי־אמר [אָמְר֣וּ] פְלִשְׁתִּ֔ים פֶּ֚ן יַעֲשׂ֣וּ הָעִבְרִ֔ים חֶ֖רֶב א֥וֹ חֲנִֽית׃

19 Płatnerza zaś nie było żadnego w całym kraju izraelskim. Myśleli bowiem Filistyni: Mogliby sobie Hebrajczycy miecze albo lance przygotować!

כ וַיֵּרְד֥וּ כָל־יִשְׂרָאֵ֖ל הַפְּלִשְׁתִּ֑ים לִ֠לְטוֹשׁ אִ֣ישׁ אֶת־מַחֲרַשְׁתּ֤וֹ וְאֶת־אֵתוֹ֙ וְאֶת־קַרְדֻּמּ֔וֹ וְאֵ֖ת מַחֲרֵשָׁתֽוֹ׃

20 Musiał się raczej z całego Izraela każdy do Filistynów zwrócić, gdy chciał naostrzyć lemiesz, sierp, siekierę albo rydel swój.

כא וְֽהָיְתָ֞ה הַפְּצִ֣ירָה פִ֗ים לַמַּֽחֲרֵשֹׁת֙ וְלָ֣אֵתִ֔ים וְלִשְׁלֹ֥שׁ קִלְּשׁ֖וֹן וּלְהַקַּרְדֻּמִּ֑ים וּלְהַצִּ֖יב הַדָּרְבָֽן׃

21 Piła zaś o ostrzach służyła dla lemieszy i sierpów i dla wideł trójzębnych, i dla wyprostowania ośćca.

כב וְהָיָה֙ בְּי֣וֹם מִלְחֶ֔מֶת וְלֹ֨א נִמְצָ֜א חֶ֤רֶב וַחֲנִית֙ בְּיַ֣ד כָּל־הָעָ֔ם אֲשֶׁ֥ר אֶת־שָׁא֖וּל וְאֶת־יוֹנָתָ֑ן וַתִּמָּצֵ֣א לְשָׁא֔וּל וּלְיוֹנָתָ֖ן בְּנֽוֹ׃

22 I tak stało się, że w czasie wojny nie znajdowały się ani miecz ani lanca w ręku całego ludu, będącego przy Saulu i Jonatanie; znaleziono je tylko dla Saula i dla Jonatana, syna jego.

כג וַיֵּצֵא֙ מַצַּ֣ב פְּלִשְׁתִּ֔ים אֶֽל־מַעֲבַ֖ר מִכְמָֽשׂ׃ (ס)

23 Ale straż polowa Filistynów wyruszyła do wąwozu przy Michmas.

Czytaj komentarze do Samuela I 13

Raszi, Rambam, Ibn Ezra i więcej →

Poprzedni rozdział Następny rozdział