Samuela I 19

Rozdział 19

אוַיְדַבֵּ֣רVayedabbeirשָׁא֗וּלShaulאֶל־Elיוֹנָתָ֤ןYonatanבְּנוֹ֙Benoוְאֶל־Veelכָּל־Kolעֲבָדָ֔יוAvadavלְהָמִ֖יתLehamitאֶת־Etדָּוִ֑דDavidוִיהֽוֹנָתָן֙Vihonatanבֶּן־Benשָׁא֔וּלShaulחָפֵ֥ץKhafeitsבְּדָוִ֖דBedavidמְאֹֽד׃Meod

1I rzekł Saul do Jonatana, syna swego, i do wszystkich sług swoich, że chce zabić Dawida. Jonatan jednak, syn Saula, żywił upodobanie wielkie dla Dawida.

בוַיַּגֵּ֤דVayyaggeidיְהוֹנָתָן֙Yehonatanלְדָוִ֣דLedavidלֵאמֹ֔רLeimorמְבַקֵּ֛שׁMevakkeishשָׁא֥וּלShaulאָבִ֖יAviלַהֲמִיתֶ֑ךָLahamitekhaוְעַתָּה֙Veattaהִשָּֽׁמֶר־Hishshamerנָ֣אNaבַבֹּ֔קֶרVabbokerוְיָשַׁבְתָּ֥Veyashavtaבַסֵּ֖תֶרVasseiterוְנַחְבֵּֽאתָ׃Venakhbeita

2Doniósł to przeto Jonatan Dawidowi, i rzekł: Pragnie cię Saul, ojciec mój, zabić, strzeż się zatem, proszę cię, do rana, a trzymaj się w jakiemś ukryciu, a schowaj się.

גוַאֲנִ֨יVaaniאֵצֵ֜אEitseiוְעָמַדְתִּ֣יVeamadtiלְיַד־Leyadאָבִ֗יAviבַּשָּׂדֶה֙Bassadehאֲשֶׁ֣רAsherאַתָּ֣הAttaשָׁ֔םShamוַאֲנִ֕יVaaniאֲדַבֵּ֥רAdabbeirבְּךָ֖Bekhaאֶל־Elאָבִ֑יAviוְרָאִ֥יתִיVeraitiמָ֖הMaוְהִגַּ֥דְתִּיVehiggadtiלָֽךְ׃Lakh(ס)(s)

3Ja zaś wyjdę i stanę przy ojcu moim na polu, gdzie znajdować się będziesz, i pomówię o tobie z ojcem moim, a gdy o czem się dowiem, zawiadomię cię.

דוַיְדַבֵּ֨רVayedabbeirיְהוֹנָתָ֤ןYehonatanבְּדָוִד֙Bedavidט֔וֹבTovאֶל־Elשָׁא֖וּלShaulאָבִ֑יוAvivוַיֹּ֣אמֶרVayyomerאֵ֠לָיוEilavאַל־Alיֶחֱטָ֨אYekhetaהַמֶּ֜לֶךְHammelekhבְּעַבְדּ֣וֹBeavdoבְדָוִ֗דVedavidכִּ֣יKiל֤וֹאLoחָטָא֙Khataלָ֔ךְLakhוְכִ֥יVekhiמַעֲשָׂ֖יוMaasavטוֹב־Tovלְךָ֥Lekhaמְאֹֽד׃Meod

4Mówił zatem Jonatan korzystnie o Dawidzie z Saulem, ojcem swoim, i rzekł do niego: Niechaj nie zgrzeszy król przeciw słudze swojemu Dawidowi, albowiem nie zawinił on przeciw tobie, raczej są wszystkie czyny jego wielce pożyteczne dla ciebie.

הוַיָּשֶׂם֩Vayyasemאֶת־Etנַפְשׁ֨וֹNafshoבְכַפּ֜וֹVekhappoוַיַּ֣ךְVayyakhאֶת־Etהַפְּלִשְׁתִּ֗יHappelishtiוַיַּ֨עַשׂVayyaasיְהוָ֜הAdonaiתְּשׁוּעָ֤הTeshuaגְדוֹלָה֙Gedolaלְכָל־Lekholיִשְׂרָאֵ֔לYisraeilרָאִ֖יתָRaitaוַתִּשְׂמָ֑חVattismakhוְלָ֤מָּהVelammaתֶֽחֱטָא֙Tekhetaבְּדָ֣םBedamנָקִ֔יNakiלְהָמִ֥יתLehamitאֶת־Etדָּוִ֖דDavidחִנָּֽם׃Khinnam

5Naraził on na szwank życie swoje i zabił Filistyńczyka, i tak okazał Wiekuisty pomoc wielką całemu Izraelowi. Sam się temu przypatrywałeś, a cieszyłeś się; czemu przeto chcesz zgrzeszyć przeciw krwi niewinnej, zabijając Dawida bez przyczyny.

ווַיִּשְׁמַ֥עVayyishmaשָׁא֖וּלShaulבְּק֣וֹלBekolיְהוֹנָתָ֑ןYehonatanוַיִּשָּׁבַ֣עVayyishshavaשָׁא֔וּלShaulחַי־Khayיְהוָ֖הAdonaiאִם־Imיוּמָֽת׃Yumat

6I usłuchał Saul głosu Jonatana, i przysiągł Saul: Żyw Wiekuisty, iż zabitym nie będzie!

זוַיִּקְרָ֤אVayyikraיְהוֹנָתָן֙Yehonatanלְדָוִ֔דLedavidוַיַּגֶּד־Vayyaggedלוֹ֙Loיְה֣וֹנָתָ֔ןYehonatanאֵ֥תEitכָּל־Kolהַדְּבָרִ֖יםHaddevarimהָאֵ֑לֶּהHaeillehוַיָּבֵ֨אVayyaveiיְהוֹנָתָ֤ןYehonatanאֶת־Etדָּוִד֙Davidאֶל־Elשָׁא֔וּלShaulוַיְהִ֥יVayehiלְפָנָ֖יוLefanavכְּאֶתְמ֥וֹלKeetmolשִׁלְשֽׁוֹם׃Shilshom(ס)(s)

7Wezwał tedy Jonatan Dawida, i powtórzył mu Jonatan całą tę rozmowę. Poczem sprowadził Jonatan Dawida do Saula, i został przy nim jak przedtem.

חוַתּ֥וֹסֶףVattosefהַמִּלְחָמָ֖הHammilkhamaלִֽהְי֑וֹתLihyotוַיֵּצֵ֨אVayyeitseiדָוִ֜דDavidוַיִּלָּ֣חֶםVayyillakhemבַּפְּלִשְׁתִּ֗יםBappelishtimוַיַּ֤ךְVayyakhבָּהֶם֙Bahemמַכָּ֣הMakkaגְדוֹלָ֔הGedolaוַיָּנֻ֖סוּVayyanusuמִפָּנָֽיו׃Mippanav

8Gdy jednak wojna na nowo wybuchła, wyruszył Dawid i walczył z Filistynami, i zadał im klęskę, tak że pierzchnęli przed nim.

טוַתְּהִי֩Vattehiר֨וּחַRuakhיְהוָ֤הAdonai׀רָעָה֙Raaאֶל־Elשָׁא֔וּלShaulוְהוּא֙Vehuבְּבֵית֣וֹBeveitoיוֹשֵׁ֔בYosheivוַחֲנִית֖וֹVakhanitoבְּיָד֑וֹBeyadoוְדָוִ֖דVedavidמְנַגֵּ֥ןMenaggeinבְּיָֽד׃Beyad

9Saula zaś tknął zły duch, zesłany od Wiekuistego, gdy w domu raz siedział, trzymając włócznię w ręku swoim, podczas gdy Dawid na instrumencie grał.

יוַיְבַקֵּ֨שׁVayevakkeishשָׁא֜וּלShaulלְהַכּ֤וֹתLehakkotבַּֽחֲנִית֙Bakhanitבְּדָוִ֣דBedavidוּבַקִּ֔ירUvakkirוַיִּפְטַר֙Vayyiftarמִפְּנֵ֣יMippeneiשָׁא֔וּלShaulוַיַּ֥ךְVayyakhאֶֽת־Etהַחֲנִ֖יתHakhanitבַּקִּ֑ירBakkirוְדָוִ֛דVedavidנָ֥סNasוַיִּמָּלֵ֖טVayyimmaleitבַּלַּ֥יְלָהBallaylaהֽוּא׃Hu(פ)(f)

10Chciał tedy Saul przebić włócznią Dawida i ścianę, usunął się jednak od Saula, tak że włócznia w ścianie utkwiła. Dawid zaś zbiegł i uszedł tejże nocy!

יאוַיִּשְׁלַח֩Vayyishlakhשָׁא֨וּלShaulמַלְאָכִ֜יםMalakhimאֶל־Elבֵּ֤יתBeitדָּוִד֙Davidלְשָׁמְר֔וֹLeshameroוְלַהֲמִית֖וֹVelahamitoבַּבֹּ֑קֶרBabbokerוַתַּגֵּ֣דVattaggeidלְדָוִ֗דLedavidמִיכַ֤לMikhalאִשְׁתּוֹ֙Ishtoלֵאמֹ֔רLeimorאִם־Imאֵ֨ינְךָ֜Einekhaמְמַלֵּ֤טMemalleitאֶֽת־Etנַפְשְׁךָ֙Nafshekhaהַלַּ֔יְלָהHallaylaמָחָ֖רMakharאַתָּ֥הAttaמוּמָֽת׃Mumat

11Wyprawił tedy Saul posłańców do domu Dawida, aby go pilnowali, i aby go mógł zabić zrana. Żona jego Michal zawiadomiła jednak Dawida, i rzekła: Jeżeli nie ocalisz życia twego tej nocy, będziesz jutro zabity.

יבוַתֹּ֧רֶדVattoredמִיכַ֛לMikhalאֶת־Etדָּוִ֖דDavidבְּעַ֣דBeadהַחַלּ֑וֹןHakhallonוַיֵּ֥לֶךְVayyeilekhוַיִּבְרַ֖חVayyivrakhוַיִּמָּלֵֽט׃Vayyimmaleit

12Poczem spuściła Dawida przez okno; i tak uszedł i uciekł i ocalił się.

יגוַתִּקַּ֨חVattikkakhמִיכַ֜לMikhalאֶת־Etהַתְּרָפִ֗יםHatterafimוַתָּ֙שֶׂם֙Vattasemאֶל־Elהַמִּטָּ֔הHammittaוְאֵת֙Veeitכְּבִ֣ירKevirהָֽעִזִּ֔יםHaizzimשָׂ֖מָהSamaמְרַֽאֲשֹׁתָ֑יוMeraashotavוַתְּכַ֖סVattekhasבַּבָּֽגֶד׃Babbaged(ס)(s)

13Wzięła następnie Michal bożka domowego i ułożyła go w łóżku, plecionkę zaś z sierci koziej umieściła u wezgłowia jego, i przykryła to derą.

ידוַיִּשְׁלַ֥חVayyishlakhשָׁא֛וּלShaulמַלְאָכִ֖יםMalakhimלָקַ֣חַתLakakhatאֶת־Etדָּוִ֑דDavidוַתֹּ֖אמֶרVattomerחֹלֶ֥הKholehהֽוּא׃Hu(פ)(f)

14Gdy tedy wyprawił Saul posłańców, aby sprowadzić Dawida, oświadczyła że chory jest.

טווַיִּשְׁלַ֤חVayyishlakhשָׁאוּל֙Shaulאֶת־Etהַמַּלְאָכִ֔יםHammalakhimלִרְא֥וֹתLirotאֶת־Etדָּוִ֖דDavidלֵאמֹ֑רLeimorהַעֲל֨וּHaaluאֹת֧וֹOtoבַמִּטָּ֛הVammittaאֵלַ֖יEilayלַהֲמִתֽוֹ׃Lahamito

15Wyprawił zatem Saul posłańców napowrót aby zobaczyli Dawida, mówiąc: Przynieście mi go wraz z łóżkiem, abym go zabił.

טזוַיָּבֹ֙אוּ֙Vayyavouהַמַּלְאָכִ֔יםHammalakhimוְהִנֵּ֥הVehinnehהַתְּרָפִ֖יםHatterafimאֶל־Elהַמִּטָּ֑הHammittaוּכְבִ֥ירUkhevirהָעִזִּ֖יםHaizzimמְרַאֲשֹׁתָֽיו׃Meraashotav

16Gdy jednak posłańcy przybyli, a oto bożek domowy w łóżku, a plecionka z sierci koziej u wezgłowia jego.

יזוַיֹּ֨אמֶרVayyomerשָׁא֜וּלShaulאֶל־Elמִיכַ֗לMikhalלָ֤מָּהLammaכָּ֙כָה֙Kakhaרִמִּיתִ֔נִיRimmitiniוַתְּשַׁלְּחִ֥יVatteshallekhiאֶת־Etאֹיְבִ֖יOyeviוַיִּמָּלֵ֑טVayyimmaleitוַתֹּ֤אמֶרVattomerמִיכַל֙Mikhalאֶל־Elשָׁא֔וּלShaulהוּא־Huאָמַ֥רAmarאֵלַ֛יEilayשַׁלְּחִ֖נִיShallekhiniלָמָ֥הLamaאֲמִיתֵֽךְ׃Amiteikh

17I rzekł Saul do Michal: Czemużeś mnie tak podeszła, wypuszczając wroga mojego, że uszedł? I odpowiedziała Michal Saulowi: Rzekł on do mnie: Puść mnie, czemuż miałbym cię zabić!

יחוְדָוִ֨דVedavidבָּרַ֜חBarakhוַיִּמָּלֵ֗טVayyimmaleitוַיָּבֹ֤אVayyavoאֶל־Elשְׁמוּאֵל֙Shemueilהָרָמָ֔תָהHaramataוַיַּ֨גֶּד־Vayyaggedל֔וֹLoאֵ֛תEitכָּל־Kolאֲשֶׁ֥רAsherעָֽשָׂה־Asaל֖וֹLoשָׁא֑וּלShaulוַיֵּ֤לֶךְVayyeilekhהוּא֙Huוּשְׁמוּאֵ֔לUshemueilוַיֵּשְׁב֖וּVayyeishevuבנויתVnvyt[בְּנָֽיוֹת׃][benayot]

18Gdy tedy Dawid uciekł i uszedł, przybył do Samuela do Ramy, i opowiedział mu wszystko co mu uczynił Saul; poczem odszedł wraz z Samuelem i zamieszkali w Najoth.

יטוַיֻּגַּ֥דVayyuggadלְשָׁא֖וּלLeshaulלֵאמֹ֑רLeimorהִנֵּ֣הHinnehדָוִ֔דDavidבנויתVnvyt[בְּנָי֖וֹת][benayot]בָּרָמָֽה׃Barama

19A gdy doniesiono Saulowi, mówiąc: Oto jest Dawid w Najoth, w Rama,

כוַיִּשְׁלַ֨חVayyishlakhשָׁא֣וּלShaulמַלְאָכִים֮Malakhimלָקַ֣חַתLakakhatאֶת־Etדָּוִד֒Davidוַיַּ֗רְאVayyarאֶֽת־Etלַהֲקַ֤תLahakatהַנְּבִיאִים֙Hanneviimנִבְּאִ֔יםNibbeimוּשְׁמוּאֵ֕לUshemueilעֹמֵ֥דOmeidנִצָּ֖בNitstsavעֲלֵיהֶ֑םAleihemוַתְּהִ֞יVattehiעַֽל־Alמַלְאֲכֵ֤יMalakheiשָׁאוּל֙Shaulר֣וּחַRuakhאֱלֹהִ֔יםElohimוַיִּֽתְנַבְּא֖וּVayyitnabbeuגַּם־Gamהֵֽמָּה׃Heimma

20Wyprawił Saul posłańców, aby sprowadzili Dawida. Ujrzawszy jednak poczet proroków, którzy prorokowali, i Samuela, który stał na czele ich, tknął i posłańców Saula duch Boży, tak że i oni prorokowali.

כאוַיַּגִּ֣דוּVayyaggiduלְשָׁא֗וּלLeshaulוַיִּשְׁלַח֙Vayyishlakhמַלְאָכִ֣יםMalakhimאֲחֵרִ֔יםAkheirimוַיִּֽתְנַבְּא֖וּVayyitnabbeuגַּם־Gamהֵ֑מָּהHeimmaוַיֹּ֣סֶףVayyosefשָׁא֗וּלShaulוַיִּשְׁלַח֙Vayyishlakhמַלְאָכִ֣יםMalakhimשְׁלִשִׁ֔יםShelishimוַיִּֽתְנַבְּא֖וּVayyitnabbeuגַּם־Gamהֵֽמָּה׃Heimma

21A gdy doniesiono o tem Saulowi, wysłał posłańców innych, ale i ci prorokowali. I wyprawił Saul dalej posłańców po raz trzeci, ale prorokowali i oni również.

כבוַיֵּ֨לֶךְVayyeilekhגַּם־Gamה֜וּאHuהָרָמָ֗תָהHaramataוַיָּבֹא֙Vayyavoעַד־Adבּ֤וֹרBorהַגָּדוֹל֙Haggadolאֲשֶׁ֣רAsherבַּשֶּׂ֔כוּBassekhuוַיִּשְׁאַ֣לVayyishalוַיֹּ֔אמֶרVayyomerאֵיפֹ֥הEifohשְׁמוּאֵ֖לShemueilוְדָוִ֑דVedavidוַיֹּ֕אמֶרVayyomerהִנֵּ֖הHinnehבנויתVnvyt[בְּנָי֥וֹת][benayot]בָּרָמָֽה׃Barama

22Wtedy udał się sam do Ramy. Przybywszy do wielkiej studni, która pod Sechu, zapytał się i rzekł: Gdzie Samuel i Dawid? I odpowiedziano: Oto w Najoth, w Ramah.

כגוַיֵּ֣לֶךְVayyeilekhשָׁ֔םShamאֶל־ElנויתNvyt[נָי֖וֹת][nayot]בָּרָמָ֑הBaramaוַתְּהִי֩Vattehiעָלָ֨יוAlavגַּם־Gamה֜וּאHuר֣וּחַRuakhאֱלֹהִ֗יםElohimוַיֵּ֤לֶךְVayyeilekhהָלוֹךְ֙Halokhוַיִּתְנַבֵּ֔אVayyitnabbeiעַד־Adבֹּא֖וֹBooבנויתVnvyt[בְּנָי֥וֹת][benayot]בָּרָמָֽה׃Barama

23Udał się tedy do Najoth w Ramah, ale tknął go również duch Boży; i tak szedł i prorokował wciąż, póki nie przybył do Najoth w Ramah.

כדוַיִּפְשַׁ֨טVayyifshatגַּם־Gamה֜וּאHuבְּגָדָ֗יוBegadavוַיִּתְנַבֵּ֤אVayyitnabbeiגַם־Gamהוּא֙Huלִפְנֵ֣יLifneiשְׁמוּאֵ֔לShemueilוַיִּפֹּ֣לVayyippolעָרֹ֔םAromכָּל־Kolהַיּ֥וֹםHayyomהַה֖וּאHahuוְכָל־Vekholהַלָּ֑יְלָהHallayelaעַל־Alכֵּן֙Keinיֹֽאמְר֔וּYomeruהֲגַ֥םHagamשָׁא֖וּלShaulבַּנְּבִיאִֽם׃Banneviim(פ)(f)

24A wtedy zdjął i on szaty swoje i prorokował sam wobec Samuela, i przeleżał tam rozebrany cały ów dzień i całą noc. Przeto się mówi: Czyż i Saul między prorokami?

Czytaj komentarze do Samuela I 19

Raszi, Rambam, Ibn Ezra i więcej →

Poprzedni rozdział Następny rozdział