Samuela II 21

Rozdział 21

אוַיְהִ֣יVayehiרָעָב֩Raavבִּימֵ֨יBimeiדָוִ֜דDavidשָׁלֹ֣שׁShaloshשָׁנִ֗יםShanimשָׁנָה֙Shanaאַחֲרֵ֣יAkhareiשָׁנָ֔הShanaוַיְבַקֵּ֥שׁVayevakkeishדָּוִ֖דDavidאֶת־Etפְּנֵ֣יPeneiיְהוָ֑הAdonai(ס)(s)וַיֹּ֣אמֶרVayyomerיְהוָ֗הAdonaiאֶל־Elשָׁאוּל֙Shaulוְאֶל־Veelבֵּ֣יתBeitהַדָּמִ֔יםHaddamimעַל־Alאֲשֶׁר־Asherהֵמִ֖יתHeimitאֶת־Etהַגִּבְעֹנִֽים׃Haggivonim

1Nastał raz za dni Dawida głód, który trwał przez trzy lata z rzędu. Starał się tedy Dawid o objawienie Wiekuistego, poczem Wiekuisty odpowiedział: Dzieje się to z powodu Saula i okrwawionego jego domu, ponieważ wymordował on Gibeonitów.

בוַיִּקְרָ֥אVayyikraהַמֶּ֛לֶךְHammelekhלַגִּבְעֹנִ֖יםLaggivonimוַיֹּ֣אמֶרVayyomerאֲלֵיהֶ֑םAleihemוְהַגִּבְעֹנִ֞יםVehaggivonimלֹ֣אLoמִבְּנֵ֧יMibbeneiיִשְׂרָאֵ֣לYisraeilהֵ֗מָּהHeimmaכִּ֚יKiאִם־Imמִיֶּ֣תֶרMiyyeterהָאֱמֹרִ֔יHaemoriוּבְנֵ֤יUveneiיִשְׂרָאֵל֙Yisraeilנִשְׁבְּע֣וּNishbeuלָהֶ֔םLahemוַיְבַקֵּ֤שׁVayevakkeishשָׁאוּל֙Shaulלְהַכֹּתָ֔םLehakkotamבְּקַנֹּאת֥וֹBekannotoלִבְנֵֽי־Livneiיִשְׂרָאֵ֖לYisraeilוִיהוּדָֽה׃Vihuda

2I wezwał król Gibeonitów, i rzekł do nich - Gibeonici zaś nie należeli do synów Izraela, lecz do szczątków emorejskich; jakkolwiek im tedy Izraelici przysięgali, starał się Saul ich wytępić w żarliwości swej dla Izraelitów i Judejczyków.

גוַיֹּ֤אמֶרVayyomerדָּוִד֙Davidאֶל־Elהַגִּבְעֹנִ֔יםHaggivonimמָ֥הMaאֶעֱשֶׂ֖הEesehלָכֶ֑םLakhemוּבַמָּ֣הUvammaאֲכַפֵּ֔רAkhappeirוּבָרְכ֖וּUvarekhuאֶת־Etנַחֲלַ֥תNakhalatיְהוָֽה׃Adonai

3Rzekł zatem Dawid do Gibeonitów: Cóż uczynić mi dla was i czem mogę ukoić was, abyście znowu błogosławili dziedzictwo Wiekuistego?

דוַיֹּ֧אמְרוּVayyomeruל֣וֹLoהַגִּבְעֹנִ֗יםHaggivonimאֵֽין־EinליLy[לָ֜נוּ][lanu]כֶּ֤סֶףKesefוְזָהָב֙Vezahavעִם־Imשָׁא֣וּלShaulוְעִם־Veimבֵּית֔וֹBeitoוְאֵֽין־Veeinלָ֥נוּLanuאִ֖ישׁIshלְהָמִ֣יתLehamitבְּיִשְׂרָאֵ֑לBeyisraeilוַיֹּ֛אמֶרVayyomerמָֽה־Maאַתֶּ֥םAttemאֹמְרִ֖יםOmerimאֶעֱשֶׂ֥הEesehלָכֶֽם׃Lakhem

4I odpowiedzieli Gibeonici: Wobec Saula i jego domu nie idzie nam ani o srebro, ani o złoto, nie mamy też prawa uśmiercić kogobądź w Izraelu. Rzekł więc: Czegóż żądacie, abym uczynił dla was?

הוַיֹּֽאמְרוּ֙Vayyomeruאֶל־Elהַמֶּ֔לֶךְHammelekhהָאִישׁ֙Haishאֲשֶׁ֣רAsherכִּלָּ֔נוּKillanuוַאֲשֶׁ֖רVaasherדִּמָּה־Dimmaלָ֑נוּLanuנִשְׁמַ֕דְנוּNishmadnuמֵֽהִתְיַצֵּ֖בMeihityatstseivבְּכָל־Bekholגְּבֻ֥לGevulיִשְׂרָאֵֽל׃Yisraeil

5I odpowiedzieli królowi: Człowiek ten, który nas zniszczył, a knuł przeciw nam, abyśmy zgładzeni zostali a nie mogli się ostać na całej dziedzinie Izraela -

וינתן־Yntn[יֻתַּן־[yuttan]]לָ֜נוּLanuשִׁבְעָ֤הShivaאֲנָשִׁים֙Anashimמִבָּנָ֔יוMibbanavוְהוֹקַֽעֲנוּם֙Vehokaanumלַֽיהוָ֔הLa-Adonaiבְּגִבְעַ֥תBegivatשָׁא֖וּלShaulבְּחִ֣ירBekhirיְהוָ֑הAdonai(ס)(s)וַיֹּ֥אמֶרVayyomerהַמֶּ֖לֶךְHammelekhאֲנִ֥יAniאֶתֵּֽן׃Ettein

6Niechaj wydadzą nam siedmiu mężów z rodu jego, a obwiesim ich na cześć Wiekuistemu na wyżynie Saula, wybrańca Wiekuistego. I rzekł król: Wydam.

זוַיַּחְמֹ֣לVayyakhmolהַמֶּ֔לֶךְHammelekhעַל־Alמְפִי־Mefiבֹ֖שֶׁתVoshetבֶּן־Benיְהוֹנָתָ֣ןYehonatanבֶּן־Benשָׁא֑וּלShaulעַל־Alשְׁבֻעַ֤תShevuatיְהוָה֙Adonaiאֲשֶׁ֣רAsherבֵּֽינֹתָ֔םBeinotamבֵּ֣יןBeinדָּוִ֔דDavidוּבֵ֖יןUveinיְהוֹנָתָ֥ןYehonatanבֶּן־Benשָׁאֽוּל׃Shaul

7Oszczędził jednak król Mefiboseta, syna Jonatana, syna Saula, ze względu na przysięgę, którą sobie wzajemnie wobec Wiekuistego złożyli, Dawid z jednej, a Jonatan, syn Saula, z drugiej strony.

חוַיִּקַּ֣חVayyikkakhהַמֶּ֡לֶךְHammelekhאֶת־Etשְׁ֠נֵיSheneiבְּנֵ֨יBeneiרִצְפָּ֤הRitspaבַת־Vatאַיָּה֙Ayyaאֲשֶׁ֣רAsherיָלְדָ֣הYaledaלְשָׁא֔וּלLeshaulאֶת־Etאַרְמֹנִ֖יArmoniוְאֶת־Veetמְפִבֹ֑שֶׁתMefivoshetוְאֶת־Veetחֲמֵ֗שֶׁתKhameishetבְּנֵי֙Beneiמִיכַ֣לMikhalבַּת־Batשָׁא֔וּלShaulאֲשֶׁ֥רAsherיָלְדָ֛הYaledaלְעַדְרִיאֵ֥לLeadrieilבֶּן־Benבַּרְזִלַּ֖יBarzillayהַמְּחֹלָתִֽי׃Hammekholati

8Ale ujął król dwóch synów Rycpy, córki Aji, których była urodziła Saulowi, Armoniego i Mefiboseta, i pięciu synów Michali, córki Saula, których urodziła była Adrielowi, synowi Barzylaja z Mecholi.

טוַֽיִּתְּנֵ֞םVayyitteneimבְּיַ֣דBeyadהַגִּבְעֹנִ֗יםHaggivonimוַיֹּקִיעֻ֤םVayyokiumבָּהָר֙Baharלִפְנֵ֣יLifneiיְהוָ֔הAdonaiוַיִּפְּל֥וּVayyippeluשבעתיםShvtym[שְׁבַעְתָּ֖ם][shevatam]יָ֑חַדYakhadוהםVhm[וְהֵ֨מָּה][veheimma]הֻמְת֜וּHumtuבִּימֵ֤יBimeiקָצִיר֙Katsirבָּרִ֣אשֹׁנִ֔יםBarishonimתחלתTkhlt[בִּתְחִלַּ֖ת][bitkhillat]קְצִ֥ירKetsirשְׂעֹרִֽים׃Seorim

9I wydał ich w ręce Gibeonitów, którzy powiesili ich na górze przed Wiekuistym, tak że siedmiu z nich zginęło razem; uśmierceni zaś zostali w pierwsze żniwa, mianowicie na początku zbioru jęczmienia.

יוַתִּקַּ֣חVattikkakhרִצְפָּה֩Ritspaבַת־Vatאַיָּ֨הAyyaאֶת־Etהַשַּׂ֜קHassakוַתַּטֵּ֨הוּVattatteihuלָ֤הּLahאֶל־Elהַצּוּר֙Hatstsurמִתְּחִלַּ֣תMittekhillatקָצִ֔ירKatsirעַ֛דAdנִתַּךְ־Nittakhמַ֥יִםMayimעֲלֵיהֶ֖םAleihemמִן־Minהַשָּׁמָ֑יִםHashshamayimוְלֹֽא־Veloנָתְנָה֩Natenaע֨וֹףOfהַשָּׁמַ֜יִםHashshamayimלָנ֤וּחַLanuakhעֲלֵיהֶם֙Aleihemיוֹמָ֔םYomamוְאֶת־Veetחַיַּ֥תKhayyatהַשָּׂדֶ֖הHassadehלָֽיְלָה׃Layela

10Wzięła tedy Rycpa, córka Aji, wór żałobny i podesłała go sobie na skale od początku zbioru, póki nie spadł deszcz z nieba na nich, i tak nie dopuściła, aby przypadły na nich ptactwo nieba we dnie a zwierz dziki w nocy.

יאוַיֻּגַּ֖דVayyuggadלְדָוִ֑דLedavidאֵ֧תEitאֲשֶׁר־Asherעָשְׂתָ֛הAsetaרִצְפָּ֥הRitspaבַת־Vatאַיָּ֖הAyyaפִּלֶ֥גֶשׁPilegeshשָׁאֽוּל׃Shaul

11Gdy doniesiono Dawidowi co uczyniła Rycpa, córka Aji, nałożnica Saula,

יבוַיֵּ֣לֶךְVayyeilekhדָּוִ֗דDavidוַיִּקַּ֞חVayyikkakhאֶת־Etעַצְמ֤וֹתAtsmotשָׁאוּל֙Shaulוְאֶת־Veetעַצְמוֹת֙Atsmotיְהוֹנָתָ֣ןYehonatanבְּנ֔וֹBenoמֵאֵ֕תMeieitבַּעֲלֵ֖יBaaleiיָבֵ֣ישׁYaveishגִּלְעָ֑דGiladאֲשֶׁר֩Asherגָּנְב֨וּGanevuאֹתָ֜םOtamמֵרְחֹ֣בMeirekhovבֵּֽית־Beitשַׁ֗ןShanאֲשֶׁ֨רAsherתלוםTlvm[תְּלָא֥וּם][telaum]שםShmהפלשתיםHflshtym[שָׁ֙מָּה֙][shamma][פְּלִשְׁתִּ֔ים][pelishtim]בְּי֨וֹםBeyomהַכּ֧וֹתHakkotפְּלִשְׁתִּ֛יםPelishtimאֶת־Etשָׁא֖וּלShaulבַּגִּלְבֹּֽעַ׃Baggilboa

12Wyruszył Dawid i zabrał kości Saula i kości Jonatana, syna jego, od obywateli Jabeszu w Gileadzie, które wykradli byli z wolnego placu w Bet Szan, gdzie powiesili ich wtedy Filistyni, gdy porazili Filistyni Saula na górze Gilboa.

יגוַיַּ֤עַלVayyaalמִשָּׁם֙Mishshamאֶת־Etעַצְמ֣וֹתAtsmotשָׁא֔וּלShaulוְאֶת־Veetעַצְמ֖וֹתAtsmotיְהוֹנָתָ֣ןYehonatanבְּנ֑וֹBenoוַיַּ֣אַסְפ֔וּVayyaasfuאֶת־Etעַצְמ֖וֹתAtsmotהַמּוּקָעִֽים׃Hammukaim

13Uprowadził on ztamtąd kości Saula i kości Jonatana, syna jego, poczem zebrano kości powieszonych.

ידוַיִּקְבְּר֣וּVayyikberuאֶת־Etעַצְמוֹת־Atsmotשָׁא֣וּלShaulוִיהוֹנָֽתָן־Vihonatanבְּ֠נוֹBenoבְּאֶ֨רֶץBeeretsבִּנְיָמִ֜ןBinyaminבְּצֵלָ֗עBetseilaבְּקֶ֙בֶר֙Bekeverקִ֣ישׁKishאָבִ֔יוAvivוַֽיַּעֲשׂ֔וּVayyaasuכֹּ֥לKolאֲשֶׁר־Asherצִוָּ֖הTsivvaהַמֶּ֑לֶךְHammelekhוַיֵּעָתֵ֧רVayyeiateirאֱלֹהִ֛יםElohimלָאָ֖רֶץLaaretsאַֽחֲרֵי־Akhareiכֵֽן׃Khein(פ)(f)

14I pochowano je przy kościach Saula i Jonatana, syna jego, w ziemi Binjamina w Cela, w grobie ojca jego Kisza. I spełnili wszystko tak jak rozkazał król, poczem dał się Bóg ubłagać krajowi.

טווַתְּהִי־Vattehiע֧וֹדOdמִלְחָמָ֛הMilkhamaלַפְּלִשְׁתִּ֖יםLappelishtimאֶת־Etיִשְׂרָאֵ֑לYisraeilוַיֵּ֨רֶדVayyeiredדָּוִ֜דDavidוַעֲבָדָ֥יוVaavadavעִמּ֛וֹImmoוַיִּלָּחֲמ֥וּVayyillakhamuאֶת־Etפְּלִשְׁתִּ֖יםPelishtimוַיָּ֥עַףVayyaafדָּוִֽד׃David

15Gdy wynikła znowu wojna między Filistynami a Izraelitami, wyciągnął Dawid wraz ze sługami swymi i walczyli z Filistynami tak, że się zmęczył Dawid.

טזוישבוVyshvv[וְיִשְׁבִּ֨י][veyishbi]בְּנֹ֜בBenovאֲשֶׁ֣רAsher׀בִּילִידֵ֣יBilideiהָרָפָ֗הHarafaוּמִשְׁקַ֤לUmishkalקֵינוֹ֙Keinoשְׁלֹ֤שׁSheloshמֵאוֹת֙Meiotמִשְׁקַ֣לMishkalנְחֹ֔שֶׁתNekhoshetוְה֖וּאVehuחָג֣וּרKhagurחֲדָשָׁ֑הKhadashaוַיֹּ֖אמֶרVayyomerלְהַכּ֥וֹתLehakkotאֶת־Etדָּוִֽד׃David

16Zamierzył wtedy Iszbi z Nob, jeden z rodu olbrzymów, którego włócznia trzysta szekli kruszcu ważyła, a który mieczem nowym był przepasany, zabić Dawida.

יזוַיַּֽעֲזָר־Vayyaazarלוֹ֙Loאֲבִישַׁ֣יAvishayבֶּן־Benצְרוּיָ֔הTseruyaוַיַּ֥ךְVayyakhאֶת־Etהַפְּלִשְׁתִּ֖יHappelishtiוַיְמִיתֵ֑הוּVayemiteihuאָ֣זAzנִשְׁבְּעוּ֩Nishbeuאַנְשֵׁי־Ansheiדָוִ֨דDavidל֜וֹLoלֵאמֹ֗רLeimorלֹא־Loתֵצֵ֨אTeitseiע֤וֹדOdאִתָּ֙נוּ֙Ittanuלַמִּלְחָמָ֔הLammilkhamaוְלֹ֥אVeloתְכַבֶּ֖הTekhabbehאֶת־Etנֵ֥רNeirיִשְׂרָאֵֽל׃Yisraeil(פ)(f)

17Ale przybył mu z pomocą Abiszai, syn Ceruji, i uderzył Filistyńczyka i zabił go. Wtedy zaklęli rycerze Dawida tegoż słowami: Nie wyruszysz z nami nadal na wojnę, abyś nie zagasił pochodni Izraela!

יחוַֽיְהִי֙Vayehiאַֽחֲרֵי־Akhareiכֵ֔ןKheinוַתְּהִי־Vattehiע֧וֹדOdהַמִּלְחָמָ֛הHammilkhamaבְּג֖וֹבBegovעִם־Imפְּלִשְׁתִּ֑יםPelishtimאָ֣זAzהִכָּ֗הHikkaסִבְּכַי֙Sibbekhayהַחֻ֣שָׁתִ֔יHakhushatiאֶת־Etסַ֕ףSafאֲשֶׁ֖רAsherבִּילִדֵ֥יBilideiהָרָפָֽה׃Harafa(פ)(f)

18I stało się następnie, że wynikła znowu walka pod Gob z Filistynami; wtedy ubił Sybchai, Chuszatyda, Safa, który również do rodu olbrzymów należał.

יטוַתְּהִי־Vattehiע֧וֹדOdהַמִּלְחָמָ֛הHammilkhamaבְּג֖וֹבBegovעִם־Imפְּלִשְׁתִּ֑יםPelishtimוַיַּ֡ךְVayyakhאֶלְחָנָן֩Elkhananבֶּן־Benיַעְרֵ֨יYareiאֹרְגִ֜יםOregimבֵּ֣יתBeitהַלַּחְמִ֗יHallakhmiאֵ֚תEitגָּלְיָ֣תGolyatהַגִּתִּ֔יHaggittiוְעֵ֣ץVeeitsחֲנִית֔וֹKhanitoכִּמְנ֖וֹרKimnorאֹרְגִֽים׃Oregim(ס)(s)

19A gdy wynikła znowu inna walka pod Gob z Filistynami zabił Elchanan, syn Jaare-Oregima Betlehemita, brata Goljata z Gat, którego drzewce włóczni było jako wał krosienny.

כוַתְּהִי־Vattehiע֥וֹדOdמִלְחָמָ֖הMilkhamaבְּגַ֑תBegatוַיְהִ֣יVayehi׀אִ֣ישׁIshמדיןMdyn[מָד֗וֹן][madon]וְאֶצְבְּעֹ֣תVeetsbeotיָדָיו֩Yadavוְאֶצְבְּעֹ֨תVeetsbeotרַגְלָ֜יוRaglavשֵׁ֣שׁSheishוָשֵׁ֗שׁVasheishעֶשְׂרִ֤יםEsrimוְאַרְבַּע֙Vearbaמִסְפָּ֔רMisparוְגַם־Vegamה֖וּאHuיֻלַּ֥דYulladלְהָרָפָֽה׃Leharafa

20A gdy wynikła raz znowu walka pod Gat, znajdował się tam człowiek nadzwyczajnego wzrostu, mający po sześć palców u rąk i po sześć palców u nóg - razem dwadzieścia i cztery - a który również z rodu olbrzymów pochodził.

כאוַיְחָרֵ֖ףVayekhareifאֶת־Etיִשְׂרָאֵ֑לYisraeilוַיַּכֵּ֙הוּ֙Vayyakkeihuיְה֣וֹנָתָ֔ןYehonatanבֶּן־BenשמעיShmy[שִׁמְעָ֖ה][shima]אֲחִ֥יAkhiדָוִֽד׃David

21Gdy tenże lżył Izraelitów, ubił go Jonatan, syn Szymei, brata Dawida.

כבאֶת־Etאַרְבַּ֥עַתArbaatאֵ֛לֶּהEillehיֻלְּד֥וּYulleduלְהָרָפָ֖הLeharafaבְּגַ֑תBegatוַיִּפְּל֥וּVayyippeluבְיַד־Veyadדָּוִ֖דDavidוּבְיַ֥דUveyadעֲבָדָֽיו׃Avadav(פ)(f)

22Ci czterej pochodzili z rodu olbrzymów w Gat, a polegli oni od ręki Dawida i ręki sług jego.

Czytaj komentarze do Samuela II 21

Raszi, Rambam, Ibn Ezra i więcej →

Poprzedni rozdział Następny rozdział