Psalmów 92
מִזְמ֥וֹר שִׁ֗יר לְי֣וֹם הַשַּׁבָּֽת׃
Psalm, pieśń na dzień Sabbatu.
ט֗וֹב לְהֹד֥וֹת לַיהוָ֑ה וּלְזַמֵּ֖ר לְשִׁמְךָ֣ עֶלְיֽוֹן׃
Miło chwalić Boga, sławić imię Twe Najwyższy.
לְהַגִּ֣יד בַּבֹּ֣קֶר חַסְֽדֶּ֑ךָ וֶ֝אֱמֽוּנָתְךָ֗ בַּלֵּילֽוֹת׃
Opiewać zrana miłosierdzie Twoje, a niezawodność Twoję po nocach.
עֲֽלֵי־עָ֭שׂוֹר וַעֲלֵי־נָ֑בֶל עֲלֵ֖י הִגָּי֣וֹן בְּכִנּֽוֹר׃
Na dziesięciostrunnéj lutni i na lirze, przy podźwięku cytry.
כִּ֤י שִׂמַּחְתַּ֣נִי יְהוָ֣ה בְּפָעֳלֶ֑ךָ בְּֽמַעֲשֵׂ֖י יָדֶ֣יךָ אֲרַנֵּֽן׃
Bo uradowałeś mnie Boże czynami Twojemi, o dziełach rąk Twoich śpiewać będę.
מַה־גָּדְל֣וּ מַעֲשֶׂ֣יךָ יְהוָ֑ה מְ֝אֹ֗ד עָמְק֥וּ מַחְשְׁבֹתֶֽיךָ׃
Jak wzniosłe dzieła Twoje Boże, niezmiernie głębokie zamysły Twoje.
אִֽישׁ־בַּ֭עַר לֹ֣א יֵדָ֑ע וּ֝כְסִ֗יל לֹא־יָבִ֥ין אֶת־זֹֽאת׃
Człowiek nierozumny jest, nie odgadnie, ograniczony on i nie dociecze tego.
בִּפְרֹ֤חַ רְשָׁעִ֨ים ׀ כְּמ֥וֹ עֵ֗שֶׂב וַ֭יָּצִיצוּ כָּל־פֹּ֣עֲלֵי אָ֑וֶן לְהִשָּֽׁמְדָ֥ם עֲדֵי־עַֽד׃
Jeżeli rozrastają się niegodziwi jako trawa, a rozkwitają wszyscy złoczyńcy, to aby zatraceni byli na wieki.
וְאַתָּ֥ה מָר֗וֹם לְעֹלָ֥ם יְהוָֽה׃
A Ty wzniosły wieczyście o Boże.
כִּ֤י הִנֵּ֪ה אֹיְבֶ֡יךָ ׀ יְֽהוָ֗ה כִּֽי־הִנֵּ֣ה אֹיְבֶ֣יךָ יֹאבֵ֑דוּ יִ֝תְפָּרְד֗וּ כָּל־פֹּ֥עֲלֵי אָֽוֶן׃
Bo oto wrogi Twoje o Boże, bo oto wrogi Twoje zginą, rozproszeni będą wszyscy złoczyńcy.
וַתָּ֣רֶם כִּרְאֵ֣ים קַרְנִ֑י בַּ֝לֹּתִ֗י בְּשֶׁ֣מֶן רַעֲנָֽן׃
Ale wzniosłeś niby bawoli, róg mój; namaszczony jestem oliwą zieloną.
וַתַּבֵּ֥ט עֵינִ֗י בְּשׁ֫וּרָ֥י בַּקָּמִ֖ים עָלַ֥י מְרֵעִ֗ים תִּשְׁמַ֥עְנָה אָזְנָֽי׃
A napawa się oko moje prześladowcami moimi, a o powstałych na mnie złoczyńcach usłyszy ucho moje.
צַ֭דִּיק כַּתָּמָ֣ר יִפְרָ֑ח כְּאֶ֖רֶז בַּלְּבָנ֣וֹן יִשְׂגֶּֽה׃
Sprawiedliwy jak palma zakwitnie, jak cedr Libanu wystrzeli.
שְׁ֭תוּלִים בְּבֵ֣ית יְהוָ֑ה בְּחַצְר֖וֹת אֱלֹהֵ֣ינוּ יַפְרִֽיחוּ׃
Zaszczepieni w domu Bożym, w dworcach Pana naszego zakwitną.
ע֭וֹד יְנוּב֣וּן בְּשֵׂיבָ֑ה דְּשֵׁנִ֖ים וְרַֽעֲנַנִּ֣ים יִהְיֽוּ׃
Jeszcze owocem się pokryją w starości, pełni soków i zieleni będą.
לְ֭הַגִּיד כִּֽי־יָשָׁ֣ר יְהוָ֑ה צ֝וּרִ֗י וְֽלֹא־עלתה [עַוְלָ֥תָה] בּֽוֹ׃
By opowiadać, że sprawiedliwym Bóg, opoka moja, a niema krzywdy w Nim.