Ezechiela 19

Rozdział 19

א וְאַתָּה֙ שָׂ֣א קִינָ֔ה אֶל־נְשִׂיאֵ֖י יִשְׂרָאֵֽל׃
1 Ty zaś podniesiesz pieśń żałobną nad książętami Israela, 
ב וְאָמַרְתָּ֗ מָ֤ה אִמְּךָ֙ לְבִיָּ֔א בֵּ֥ין אֲרָי֖וֹת רָבָ֑צָה בְּת֥וֹךְ כְּפִרִ֖ים רִבְּתָ֥ה גוּרֶֽיהָ׃
2 I powiesz: Jakąż była matka twoja lwicą; między lwami się wylęgała, między lwiętami wychowała szczenięta swoje. 
ג וַתַּ֛עַל אֶחָ֥ד מִגֻּרֶ֖יהָ כְּפִ֣יר הָיָ֑ה וַיִּלְמַ֥ד לִטְרָף־טֶ֖רֶף אָדָ֥ם אָכָֽל׃
3 I odchowała jedno ze szczeniąt swoich, lwem młodym się stał; i nauczył się zdobycz chwytać, ludzi pożerał. 
ד וַיִּשְׁמְע֥וּ אֵלָ֛יו גּוֹיִ֖ם בְּשַׁחְתָּ֣ם נִתְפָּ֑שׂ וַיְבִאֻ֥הוּ בַֽחַחִ֖ים אֶל־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃
4 I zwołano przeciw niemu ludy, w paści ich pojmany został; i sprowadziły go w wędzidłach do ziemi Micraim. 
ה וַתֵּ֙רֶא֙ כִּ֣י נֽוֹחֲלָ֔ה אָבְדָ֖ה תִּקְוָתָ֑הּ וַתִּקַּ֛ח אֶחָ֥ד מִגֻּרֶ֖יהָ כְּפִ֥יר שָׂמָֽתְהוּ׃
5 A widząc, że się opóźnia, że znika jej nadzieja, wzięła inne ze szczeniąt swoich, lwem młodym postanowiła je. 
ו וַיִּתְהַלֵּ֥ךְ בְּתוֹךְ־אֲרָי֖וֹת כְּפִ֣יר הָיָ֑ה וַיִּלְמַ֥ד לִטְרָף־טֶ֖רֶף אָדָ֥ם אָכָֽל׃
6 I przechadzał się między lwami, lwem młodym się stał; i nauczył się zdobycz chwytać, ludzi pożerał. 
ז וַיֵּ֙דַע֙ אַלְמְנוֹתָ֔יו וְעָרֵיהֶ֖ם הֶחֱרִ֑יב וַתֵּ֤שַׁם אֶ֙רֶץ֙ וּמְלֹאָ֔הּ מִקּ֖וֹל שַׁאֲגָתֽוֹ׃
7 I nawiedził bezbronne ich krainy, a miasta ich burzył; i spustoszała ziemia i co ją napełnia przed głośnym porykiem jego. 
ח וַיִּתְּנ֨וּ עָלָ֥יו גּוֹיִ֛ם סָבִ֖יב מִמְּדִינ֑וֹת וַֽיִּפְרְשׂ֥וּ עָלָ֛יו רִשְׁתָּ֖ם בְּשַׁחְתָּ֥ם נִתְפָּֽשׂ׃
8 Ale osaczyły go ludy - zewsząd z krain - i rozciągnęły nań sidła swoje, w paści ich pojmany został. 
ט וַֽיִּתְּנֻ֤הוּ בַסּוּגַר֙ בַּֽחַחִ֔ים וַיְבִאֻ֖הוּ אֶל־מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֑ל יְבִאֻ֙הוּ֙ בַּמְּצֹד֔וֹת לְמַ֗עַן לֹא־יִשָּׁמַ֥ע קוֹל֛וֹ ע֖וֹד אֶל־הָרֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ (פ)
9 I osadziły go w klatce, w wędzidłach, i sprowadziły go do króla Babelu, zawiodły go do jednej z twierdz, aby nie rozlegał się głos jego nadal po górach israelskich. 
י אִמְּךָ֥ כַגֶּ֛פֶן בְּדָמְךָ֖ עַל־מַ֣יִם שְׁתוּלָ֑ה פֹּֽרִיָּה֙ וַֽעֲנֵפָ֔ה הָיְתָ֖ה מִמַּ֥יִם רַבִּֽים׃
10 Matka twoja była jako latorośl winna w młodości twojej; nad wodą zasadzona, płodna i rozłożysta wskutek wód obfitych. 
יא וַיִּֽהְיוּ־לָ֞הּ מַטּ֣וֹת עֹ֗ז אֶל־שִׁבְטֵי֙ מֹֽשְׁלִ֔ים וַתִּגְבַּ֥הּ קֽוֹמָת֖וֹ עַל־בֵּ֣ין עֲבֹתִ֑ים וַיֵּרָ֣א בְגָבְה֔וֹ בְּרֹ֖ב דָּלִיֹּתָֽיו׃
11 Miała też pręty silne na buławy władców, i wybujał wzrost jej aż między chmury, tak że widzialną była (zdala) wskutek wzrostu swego, przez mnóztwo gałązek swoich. 
יב וַתֻּתַּ֤שׁ בְּחֵמָה֙ לָאָ֣רֶץ הֻשְׁלָ֔כָה וְר֥וּחַ הַקָּדִ֖ים הוֹבִ֣ישׁ פִּרְיָ֑הּ הִתְפָּרְק֧וּ וְיָבֵ֛שׁוּ מַטֵּ֥ה עֻזָּ֖הּ אֵ֥שׁ אֲכָלָֽתְהוּ׃
12 Wszakże wyrwaną została w rozjątrzeniu, na ziemię rzucona, a wicher wschodni wysuszył owoc jej; obłamane i wysuszone zostały pręty jej silne, ogień strawił ją. 
יג וְעַתָּ֖ה שְׁתוּלָ֣ה בַמִּדְבָּ֑ר בְּאֶ֖רֶץ צִיָּ֥ה וְצָמָֽא׃
13 I tak zasadzona teraz na pustyni, na ziemi spiekłej i spragnionej! 
יד וַתֵּצֵ֨א אֵ֜שׁ מִמַּטֵּ֤ה בַדֶּ֙יהָ֙ פִּרְיָ֣הּ אָכָ֔לָה וְלֹא־הָ֥יָה בָ֛הּ מַטֵּה־עֹ֖ז שֵׁ֣בֶט לִמְשׁ֑וֹל קִ֥ינָה הִ֖יא וַתְּהִ֥י לְקִינָֽה׃ (פ)
14 I wyszedł ogień z jednego prętu jej gałązek, owoc jej pochłonął, tak że nie stało już na niej pręta silnego na buławę władczą. Pieśń to żałobna, a zamieniła się w pieśń żałobną. 
Czytaj komentarze do Ezechiela 19
Raszi, Rambam, Ibn Ezra i więcej →
Poprzedni rozdziałNastępny rozdział