Izajasza 35

יְשֻׂשׂ֥וּם מִדְבָּ֖ר וְצִיָּ֑ה וְתָגֵ֧ל עֲרָבָ֛ה וְתִפְרַ֖ח כַּחֲבַצָּֽלֶת׃

Ucieszy się pustynia i ziemia spiekła, a rozraduje się step i zakwitnie niby narcyz. 

פָּרֹ֨חַ תִּפְרַ֜ח וְתָגֵ֗ל אַ֚ף גִּילַ֣ת וְרַנֵּ֔ן כְּב֤וֹד הַלְּבָנוֹן֙ נִתַּן־לָ֔הּ הֲדַ֥ר הַכַּרְמֶ֖ל וְהַשָּׁר֑וֹן הֵ֛מָּה יִרְא֥וּ כְבוֹד־יְהוָ֖ה הֲדַ֥ר אֱלֹהֵֽינוּ׃ (ס)

Rozkwitnie się bujnie i rozraduje, rozraduje i zaśpiewa; wspaniałość Libanu dana jej, świetność Karmelu i Szaronu. Ujrzą one chwałę Wiekuistego, majestat Boga naszego. 

חַזְּק֖וּ יָדַ֣יִם רָפ֑וֹת וּבִרְכַּ֥יִם כֹּשְׁל֖וֹת אַמֵּֽצוּ׃

Pokrzepiajcie ręce omdlałe, a kolana drżące wzmacniajcie. 

אִמְרוּ֙ לְנִמְהֲרֵי־לֵ֔ב חִזְק֖וּ אַל־תִּירָ֑אוּ הִנֵּ֤ה אֱלֹֽהֵיכֶם֙ נָקָ֣ם יָב֔וֹא גְּמ֣וּל אֱלֹהִ֔ים ה֥וּא יָב֖וֹא וְיֹשַׁעֲכֶֽם׃

Rzeczcie do strwożonych w sercu: Nabierzcie otuchy, nie bójcie się, oto Bóg wasz! Pomsta nadejdzie, odwet Boży, przyjdzie On i ocali was. 

אָ֥ז תִּפָּקַ֖חְנָה עֵינֵ֣י עִוְרִ֑ים וְאָזְנֵ֥י חֵרְשִׁ֖ים תִּפָּתַֽחְנָה׃

Wtedy się rozewrą oczy ślepych, a uszy głuchych się otworzą. 

אָ֣ז יְדַלֵּ֤ג כָּֽאַיָּל֙ פִּסֵּ֔חַ וְתָרֹ֖ן לְשׁ֣וֹן אִלֵּ֑ם כִּֽי־נִבְקְע֤וּ בַמִּדְבָּר֙ מַ֔יִם וּנְחָלִ֖ים בָּעֲרָבָֽה׃

Wtedy poskoczy, jako jeleń, chromy i zaśpiewa język niemych; bo wytrysną na pustyni wody, a potoki na stepie. 

וְהָיָ֤ה הַשָּׁרָב֙ לַאֲגַ֔ם וְצִמָּא֖וֹן לְמַבּ֣וּעֵי מָ֑יִם בִּנְוֵ֤ה תַנִּים֙ רִבְצָ֔הּ חָצִ֖יר לְקָנֶ֥ה וָגֹֽמֶא׃

I obróci się miraż w jezioro, a ziemia spragniona w źródła wód; w siedlisku szakali, w legowisku ich, będzie miejsce dla trzciny i sitowia. 

וְהָיָה־שָׁ֞ם מַסְל֣וּל וָדֶ֗רֶךְ וְדֶ֤רֶךְ הַקֹּ֙דֶשׁ֙ יִקָּ֣רֵא לָ֔הּ לֹֽא־יַעַבְרֶ֥נּוּ טָמֵ֖א וְהוּא־לָ֑מוֹ הֹלֵ֥ךְ דֶּ֛רֶךְ וֶאֱוִילִ֖ים לֹ֥א יִתְעֽוּ׃

I będzie tam gościniec i droga, a drogą świętą nazwaną będzie; nie przejdzie po niej nieczysty, bo tylko dla nich ona; ktokolwiek drogą tą pójdzie, nawet nieświadomi nie zbłądzą. 

לֹא־יִהְיֶ֨ה שָׁ֜ם אַרְיֵ֗ה וּפְרִ֤יץ חַיּוֹת֙ בַּֽל־יַעֲלֶ֔נָּה לֹ֥א תִמָּצֵ֖א שָׁ֑ם וְהָלְכ֖וּ גְּאוּלִֽים׃

Nie będzie tam lwa, a drapieżny zwierz nie postanie na niej, napotkanym tam nie będzie; i przejdą po niej wybawieni. 

וּפְדוּיֵ֨י יְהוָ֜ה יְשֻׁב֗וּן וּבָ֤אוּ צִיּוֹן֙ בְּרִנָּ֔ה וְשִׂמְחַ֥ת עוֹלָ֖ם עַל־רֹאשָׁ֑ם שָׂשׂ֤וֹן וְשִׂמְחָה֙ יַשִּׂ֔יגוּ וְנָ֖סוּ יָג֥וֹן וַאֲנָחָֽה׃ (פ)

Tak, wyswobodzeni Wiekuistego powrócą i przybędą na Cyon ze śpiewem, a wieczna radość nad głową ich; pociechy i radości dostąpią, i ulecą żałość i strapienie.