Gênesis 33
וַיִּשָּׂ֨א יַעֲקֹ֜ב עֵינָ֗יו וַיַּרְא֙ וְהִנֵּ֣ה עֵשָׂ֣ו בָּ֔א וְעִמּ֕וֹ אַרְבַּ֥ע מֵא֖וֹת אִ֑ישׁ וַיַּ֣חַץ אֶת־הַיְלָדִ֗ים עַל־לֵאָה֙ וְעַל־רָחֵ֔ל וְעַ֖ל שְׁתֵּ֥י הַשְּׁפָחֽוֹת׃
<span class="x" onmousemove="Show('perush','Saiba que todos estes relatos também têm a ver com o futuro dos filhos de Israel ao aproximar-se a redenção final, conforme já lembramos que tudo o que se passara com os patriarcas são indícios para o que futuramente se daria (“ma’ssê abôt, siman labanim!”).');" onmouseout="Hide('perush');">Levantou Jacó os olhos</span>, e olhou, e eis que vinha Esaú, e quatrocentos homens com ele. Então repartiu os filhos entre Léia, e Raquel, e as duas servas.
וַיָּ֧שֶׂם אֶת־הַשְּׁפָח֛וֹת וְאֶת־יַלְדֵיהֶ֖ן רִֽאשֹׁנָ֑ה וְאֶת־לֵאָ֤ה וִֽילָדֶ֙יהָ֙ אַחֲרֹנִ֔ים וְאֶת־רָחֵ֥ל וְאֶת־יוֹסֵ֖ף אַחֲרֹנִֽים׃
Pôs as servas e seus filhos na frente, Léia e seus filhos atrás destes, <span class="x" onmousemove="Show('perush','Pois a força especial contrária ao poderio dos descendentes de Edom, especialmente ’Amaleq, está nos filhos de Raĥel.');" onmouseout="Hide('perush');">e Raquel e José por últimos</span>.
וְה֖וּא עָבַ֣ר לִפְנֵיהֶ֑ם וַיִּשְׁתַּ֤חוּ אַ֙רְצָה֙ שֶׁ֣בַע פְּעָמִ֔ים עַד־גִּשְׁתּ֖וֹ עַד־אָחִֽיו׃
Mas ele mesmo passou adiante deles, e inclinou-se em terra <span class="x" onmousemove="Show('perush','Também nestas inclinações perante seu irmão há alusões para o futuro, e se assemelha às inclinações de Abraham ao comprar a caverna e o campo da Makhpelá em Hebron. De Hebron empeça o reino messiânico nos dias de David, e também isto tem a ver com o futuro do reino messiânico.');" onmouseout="Hide('perush');">sete vezes</span>, até chegar perto de seu irmão.
וַיָּ֨רָץ עֵשָׂ֤ו לִקְרָאתוֹ֙ וַֽיְחַבְּקֵ֔הוּ וַיִּפֹּ֥ל עַל־צַוָּארָ֖ו וַׄיִּׄשָּׁׄקֵ֑ׄהׄוּׄ וַיִּבְכּֽוּ׃
Então Esaú correu-lhe ao encontro, <span class="x" onmousemove="Show('perush','Disse r. Chelomô Itshaqi (Rach”i) que moveu-se em seu coração e se compadecera, vendo tantas inclinações por terra. Também isto tem a ver com o futuro dos descendentes.');" onmouseout="Hide('perush');">abraçou-o</span>, lançou-se-lhe ao pescoço, <span class="x" onmousemove="Show('perush','Disse r. Chime’on ben-Ioĥai: “É sabido que como que por determinação de lei, odeia Esaú a Jacob (e os descendentes dele aos descendentes deste), mas naquele momento se compadecera realmente de coração.” (Sifrê)');" onmouseout="Hide('perush');">e o beijou</span>; e eles choraram.
וַיִּשָּׂ֣א אֶת־עֵינָ֗יו וַיַּ֤רְא אֶת־הַנָּשִׁים֙ וְאֶת־הַיְלָדִ֔ים וַיֹּ֖אמֶר מִי־אֵ֣לֶּה לָּ֑ךְ וַיֹּאמַ֕ר הַיְלָדִ֕ים אֲשֶׁר־חָנַ֥ן אֱלֹהִ֖ים אֶת־עַבְדֶּֽךָ׃
E levantando Esaú os olhos, viu as mulheres e os meninos, e perguntou: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos que Deus bondosamente tem dado a teu servo.
וַתִּגַּ֧שְׁןָ הַשְּׁפָח֛וֹת הֵ֥נָּה וְיַלְדֵיהֶ֖ן וַתִּֽשְׁתַּחֲוֶֽיןָ׃
Então chegaram-se as servas, elas e seus filhos, e inclinaram-se.
וַתִּגַּ֧שׁ גַּם־לֵאָ֛ה וִילָדֶ֖יהָ וַיִּֽשְׁתַּחֲו֑וּ וְאַחַ֗ר נִגַּ֥שׁ יוֹסֵ֛ף וְרָחֵ֖ל וַיִּֽשְׁתַּחֲוֽוּ׃
Chegaram-se também Léia e seus filhos, e inclinaram-se; depois <span class="x" onmousemove="Show('perush','Heb.: “Aproximou-se José, e Raquel...” - em todos os outros, a mãe se aproximou, e em seguida o filho. També isto tem grande importância para a compreensão de ocorrências futuras dos filhos de Israel.');" onmouseout="Hide('perush');">chegaram-se José e Raquel</span> e se inclinaram.
וַיֹּ֕אמֶר מִ֥י לְךָ֛ כָּל־הַמַּחֲנֶ֥ה הַזֶּ֖ה אֲשֶׁ֣ר פָּגָ֑שְׁתִּי וַיֹּ֕אמֶר לִמְצֹא־חֵ֖ן בְּעֵינֵ֥י אֲדֹנִֽי׃
Perguntou Esaú: Que queres dizer com todo este bando que tenho encontrado? Respondeu Jacó: Para achar graça aos olhos de meu SENHOR.
וַיֹּ֥אמֶר עֵשָׂ֖ו יֶשׁ־לִ֣י רָ֑ב אָחִ֕י יְהִ֥י לְךָ֖ אֲשֶׁר־לָֽךְ׃
Mas Esaú disse: <span class="x" onmousemove="Show('perush','Como explanara r. Sa’ádia Gaon: “Tenho muito mais que isto!”');" onmouseout="Hide('perush');">Tenho bastante</span>, meu irmão; seja teu o que tens.
וַיֹּ֣אמֶר יַעֲקֹ֗ב אַל־נָא֙ אִם־נָ֨א מָצָ֤אתִי חֵן֙ בְּעֵינֶ֔יךָ וְלָקַחְתָּ֥ מִנְחָתִ֖י מִיָּדִ֑י כִּ֣י עַל־כֵּ֞ן רָאִ֣יתִי פָנֶ֗יךָ כִּרְאֹ֛ת פְּנֵ֥י אֱלֹהִ֖ים וַתִּרְצֵֽנִי׃
Replicou-lhe Jacó: Não, mas se agora tenho achado graça aos teus olhos, aceita o presente da minha mão; porquanto tenho visto o teu rosto, como se tivesse visto <span class="x" onmousemove="Show('perush','“Como ver a face do anjo que vi ontem na visão.” - Os anjos são forças espirituais que movem segundo os desígnios de Deus, as nações e seus governantes, pelo que disseram os sábios que cada nação tem um anjo, e o anjo de Edom é Samael, o anjo da morte. O encontro de Jacob com o anjo, e o encontro dele com seu irmão, tem a ver com o futuro, onde as forças contrárias serão em ambos os planos contra Israel. Edom, ou Esaú, são as potências ocidentais em geral, que nasceram do antigo domínio dos descendentes de Edom em Roma. O próprio nome “Roma” tem a ver com o nome do que se levantará contra o descendente de David, lembrado por r. Abraham Ibn-’Ezrá em Zc 12:10, em sua exegese.');" onmouseout="Hide('perush');">o rosto de Deus</span>,e tu te agradaste de mim.
קַח־נָ֤א אֶת־בִּרְכָתִי֙ אֲשֶׁ֣ר הֻבָ֣את לָ֔ךְ כִּֽי־חַנַּ֥נִי אֱלֹהִ֖ים וְכִ֣י יֶשׁ־לִי־כֹ֑ל וַיִּפְצַר־בּ֖וֹ וַיִּקָּֽח׃
Aceita, peço-te, o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido bondoso para comigo, e porque tenho de tudo. E insistiu com ele, e ele o aceitou.
וַיֹּ֖אמֶר נִסְעָ֣ה וְנֵלֵ֑כָה וְאֵלְכָ֖ה לְנֶגְדֶּֽךָ׃
Então Esaú disse: Ponhamo-nos a caminho e vamos; eu irei adiante de ti.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֗יו אֲדֹנִ֤י יֹדֵ֙עַ֙ כִּֽי־הַיְלָדִ֣ים רַכִּ֔ים וְהַצֹּ֥אן וְהַבָּקָ֖ר עָל֣וֹת עָלָ֑י וּדְפָקוּם֙ י֣וֹם אֶחָ֔ד וָמֵ֖תוּ כָּל־הַצֹּֽאן׃
Respondeu-lhe Jacó: Meu SENHOR sabe que estes filhos são tenros, e que tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forem obrigadas a caminhar demais por um só dia, todo o rebanho morrerá.
יַעֲבָר־נָ֥א אֲדֹנִ֖י לִפְנֵ֣י עַבְדּ֑וֹ וַאֲנִ֞י אֶֽתְנָהֲלָ֣ה לְאִטִּ֗י לְרֶ֨גֶל הַמְּלָאכָ֤ה אֲשֶׁר־לְפָנַי֙ וּלְרֶ֣גֶל הַיְלָדִ֔ים עַ֛ד אֲשֶׁר־אָבֹ֥א אֶל־אֲדֹנִ֖י שֵׂעִֽירָה׃
Passe o meu SENHOR adiante de seu servo; e eu seguirei, conduzindo-os calmamente, conforme o passo do gado que está diante de mim, e conforme o passo dos meninos, <span class="x" onmousemove="Show('perush','Veja Obadias 1:21. Na continuação do relato vemos que não somente Jacob não foi a Seir após seu irmão, como aparentemente não tinha nenhuma intenção de o fazer. O Midrach (Berechit Rabá) diz que isto alude ao que traz o profeta, que no futuro o Machiaĥ julgará aos filhos de Edom.');" onmouseout="Hide('perush');">até que chegue a meu SENHOR em Seir</span>.
וַיֹּ֣אמֶר עֵשָׂ֔ו אַצִּֽיגָה־נָּ֣א עִמְּךָ֔ מִן־הָעָ֖ם אֲשֶׁ֣ר אִתִּ֑י וַיֹּ֙אמֶר֙ לָ֣מָּה זֶּ֔ה אֶמְצָא־חֵ֖ן בְּעֵינֵ֥י אֲדֹנִֽי׃
Ao que disse Esaú: Permite ao menos que eu deixe contigo alguns da minha gente. Replicou Jacó: Para que? Basta que eu ache graça aos olhos de meu SENHOR.
וַיָּשָׁב֩ בַּיּ֨וֹם הַה֥וּא עֵשָׂ֛ו לְדַרְכּ֖וֹ שֵׂעִֽירָה׃
Assim tornou Esaú aquele dia pelo seu caminho em direção a Seir.
וְיַעֲקֹב֙ נָסַ֣ע סֻכֹּ֔תָה וַיִּ֥בֶן ל֖וֹ בָּ֑יִת וּלְמִקְנֵ֙הוּ֙ עָשָׂ֣ה סֻכֹּ֔ת עַל־כֵּ֛ן קָרָ֥א שֵׁם־הַמָּק֖וֹם סֻכּֽוֹת׃ (ס)
Jacó, porém, partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez barracas para o seu gado; por isso o lugar se chama Sucote.
וַיָּבֹא֩ יַעֲקֹ֨ב שָׁלֵ֜ם עִ֣יר שְׁכֶ֗ם אֲשֶׁר֙ בְּאֶ֣רֶץ כְּנַ֔עַן בְּבֹא֖וֹ מִפַּדַּ֣ן אֲרָ֑ם וַיִּ֖חַן אֶת־פְּנֵ֥י הָעִֽיר׃
Depois chegou Jacó em paz à<span class="x" onmousemove="Show_pic('perush_pic','Hoje uma das maiores cidades ocupadas pelos árabes em nossa Terra.','shekhem01.jpg');" onmouseout="Hide_pic();"> cidade de Siquém</span>, que está na terra de Canaã, quando veio de Padã-Arã; e armou a sua tenda diante da cidade.
וַיִּ֜קֶן אֶת־חֶלְקַ֣ת הַשָּׂדֶ֗ה אֲשֶׁ֤ר נָֽטָה־שָׁם֙ אָהֳל֔וֹ מִיַּ֥ד בְּנֵֽי־חֲמ֖וֹר אֲבִ֣י שְׁכֶ֑ם בְּמֵאָ֖ה קְשִׂיטָֽה׃
E comprou <span class="x" onmousemove="Show_pic('perush_pic','A parte do campo que comprou Jacob nosso pai.','Shekhem02.jpg');" onmouseout="Hide_pic();">a parte do campo</span>, em que estendera a sua tenda, dos filhos de Hamor, pai de Siquém, <span class="x" onmousemove="Show('perush','Esta tradução sai bem, conforme a exegese de Rach”i, mas segundo a tradução aramaica de Ônqelos, e segundo a tradução árabe de r. Saádia Gaon, trata-se o pagamento de cem ovelhas. E, alguém aumentou na exegese de Rach”i que “ĥorfan” significa em aramaico o mesmo que “ĥarifim”, com o sentido de “bons”, mas se observarmos na Porção “Vaierá”, veremos que “rebanho” foi traduzido por Ônqelos como “ĥorfan”. Quem aumentou em Rach”i não sabia aramaico. (V. Gn 21:28, na trad. de Ônqelos)');" onmouseout="Hide('perush');">por cem peças de dinheiro</span>.
וַיַּצֶּב־שָׁ֖ם מִזְבֵּ֑חַ וַיִּ֨קְרָא־ל֔וֹ אֵ֖ל אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ (ס)
Então levantou ali um altar, e chamou-lhe o El-Eloé-Israel.