Zacarias 12

Capítulo 12

א מַשָּׂ֥א דְבַר־יְהוָ֖ה עַל־יִשְׂרָאֵ֑ל נְאֻם־יְהוָ֗ה נֹטֶ֤ה שָׁמַ֙יִם֙ וְיֹסֵ֣ד אָ֔רֶץ וְיֹצֵ֥ר רֽוּחַ־אָדָ֖ם בְּקִרְבּֽוֹ׃ (פ)
1 A palavra do SENHOR acerca de Israel:  Fala o SENHOR, o que estendeu o céu, e que lançou os alicerces da terra e que formou o espírito do homem dentro dele.
ב הִנֵּ֣ה אָ֠נֹכִי שָׂ֣ם אֶת־יְרוּשָׁלִַ֧ם סַף־רַ֛עַל לְכָל־הָעַמִּ֖ים סָבִ֑יב וְגַ֧ם עַל־יְהוּדָ֛ה יִֽהְיֶ֥ה בַמָּצ֖וֹר עַל־יְרוּשָׁלִָֽם׃
2 Eis que eu farei de Jerusalém um copo de atordoamento para todos os povos em redor, e também para Judá, durante o cerco contra Jerusalém.
ג וְהָיָ֣ה בַיּוֹם־הַ֠הוּא אָשִׂ֨ים אֶת־יְרוּשָׁלִַ֜ם אֶ֤בֶן מַֽעֲמָסָה֙ לְכָל־הָ֣עַמִּ֔ים כָּל־עֹמְסֶ֖יהָ שָׂר֣וֹט יִשָּׂרֵ֑טוּ וְנֶאֶסְפ֣וּ עָלֶ֔יהָ כֹּ֖ל גּוֹיֵ֥י הָאָֽרֶץ׃
3 Naquele dia farei de Jerusalém uma pedra pesada para todos os povos; todos os que a erguerem, serão gravemente feridos.  E ajuntar-se-ão contra ela todas as nações da terra.
ד בַּיּ֨וֹם הַה֜וּא נְאֻם־יְהוָ֗ה אַכֶּ֤ה כָל־סוּס֙ בַּתִּמָּה֔וֹן וְרֹכְב֖וֹ בַּשִּׁגָּע֑וֹן וְעַל־בֵּ֤ית יְהוּדָה֙ אֶפְקַ֣ח אֶת־עֵינַ֔י וְכֹל֙ ס֣וּס הָֽעַמִּ֔ים אַכֶּ֖ה בַּֽעִוָּרֽוֹן׃
4 Naquele dia, diz o SENHOR, ferirei de espanto a todos os cavalos, e de loucura os que montam neles.  Mas sobre a casa de Judá abrirei os meus olhos, e ferirei de cegueira todos os cavalos dos povos.
ה וְאָֽמְר֛וּ אַלֻּפֵ֥י יְהוּדָ֖ה בְּלִבָּ֑ם אַמְצָ֥ה לִי֙ יֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלִַ֔ם בַּיהוָ֥ה צְבָא֖וֹת אֱלֹהֵיהֶֽם׃
5 Então os chefes de Judá dirão no seu coração:  Os habitantes de Jerusalém são a minha força no SENHOR dos exércitos, seu Deus.
ו בַּיּ֣וֹם הַה֡וּא אָשִׂים֩ אֶת־אַלֻּפֵ֨י יְהוּדָ֜ה כְּֽכִיּ֧וֹר אֵ֣שׁ בְּעֵצִ֗ים וּכְלַפִּ֥יד אֵשׁ֙ בְּעָמִ֔יר וְאָ֨כְל֜וּ עַל־יָמִ֧ין וְעַל־שְׂמֹ֛אול אֶת־כָּל־הָעַמִּ֖ים סָבִ֑יב וְיָשְׁבָ֨ה יְרוּשָׁלִַ֥ם ע֛וֹד תַּחְתֶּ֖יהָ בִּירוּשָׁלִָֽם׃ (פ)
6 Naquele dia porei os chefes de Judá como um braseiro ardente no meio de lenha, e como um facho entre gavelas; e eles devorarão à direita e à esquerda a todos os povos em redor; e Jerusalém será habitada outra vez no seu próprio lugar, mesmo em Jerusalém.
ז וְהוֹשִׁ֧יעַ יְהוָ֛ה אֶת־אָהֳלֵ֥י יְהוּדָ֖ה בָּרִֽאשֹׁנָ֑ה לְמַ֨עַן לֹֽא־תִגְדַּ֜ל תִּפְאֶ֣רֶת בֵּית־דָּוִ֗יד וְתִפְאֶ֛רֶת יֹשֵׁ֥ב יְרוּשָׁלִַ֖ם עַל־יְהוּדָֽה׃
7 Também o SENHOR salvará primeiro as tendas de Judá, para que a glória da casa de Davi e a glória dos habitantes de Jerusalém não se engrandeçam sobre Judá.
ח בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא יָגֵ֤ן יְהוָה֙ בְּעַד֙ יוֹשֵׁ֣ב יְרוּשָׁלִַ֔ם וְהָיָ֞ה הַנִּכְשָׁ֥ל בָּהֶ֛ם בַּיּ֥וֹם הַה֖וּא כְּדָוִ֑יד וּבֵ֤ית דָּוִיד֙ כֵּֽאלֹהִ֔ים כְּמַלְאַ֥ךְ יְהוָ֖ה לִפְנֵיהֶֽם׃
8 Naquele dia o SENHOR defenderá os habitantes de Jerusalém, de sorte que o mais fraco dentre eles naquele dia será como Davi, e a casa de Davi será como Deus, como o anjo do SENHOR diante deles.
ט וְהָיָ֖ה בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא אֲבַקֵּ֗שׁ לְהַשְׁמִיד֙ אֶת־כָּל־הַגּוֹיִ֔ם הַבָּאִ֖ים עַל־יְרוּשָׁלִָֽם׃
9 E naquele dia, tratarei de destruir todas as nações que vierem contra Jerusalem.
י וְשָׁפַכְתִּי֩ עַל־בֵּ֨ית דָּוִ֜יד וְעַ֣ל ׀ יוֹשֵׁ֣ב יְרוּשָׁלִַ֗ם ר֤וּחַ חֵן֙ וְתַ֣חֲנוּנִ֔ים וְהִבִּ֥יטוּ אֵלַ֖י אֵ֣ת אֲשֶׁר־דָּקָ֑רוּ וְסָפְד֣וּ עָלָ֗יו כְּמִסְפֵּד֙ עַל־הַיָּחִ֔יד וְהָמֵ֥ר עָלָ֖יו כְּהָמֵ֥ר עַֽל־הַבְּכֽוֹר׃
10 Mas sobre a casa de Davi, e sobre os habitantes de Jerusalém, derramarei o espírito de graça e de súplicas; e olharão para aquele <span class="x" onmousemove="Show('perush','Olharão para mim juntamente com aqueles a quem traspassaram... (a partícula et aqui tem o sentido de com, não é acusativo, a exemplo de Gn 37:2). Trata-se de uma guerra civil entre israelitas na época em que todas as nações buscam tomar do povo de Israel o direito a Jerusalém. Veja-se no princípio do cap. como agirá parte dos judeus. Em nossos dias, mais palavras são desnecessárias.');" onmouseout="Hide('perush');">a quem traspassaram</span>, e o prantearão como quem pranteia por seu filho único; e chorarão amargamente por ele, <span class="x" onmousemove="Show('perush','Como quem chora pela perda do próprio primogênito, que é amargo. É alguém na liderança contra a entrega de Jerusalém, ou para que não esteja em poder dos judeus. A esta pessoa futura, mas próxima em nossos dias, chamaram grandes exegetas de Machiaĥ ben-Iossef, que será assassinado por judeus por sua intervenção nacionalista em prol da Terra de Israel e de Jerusalém em particular.');" onmouseout="Hide('perush');">como se chora pelo primogênito</span>.
יא בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא יִגְדַּ֤ל הַמִּסְפֵּד֙ בִּיר֣וּשָׁלִַ֔ם כְּמִסְפַּ֥ד הֲדַדְ־רִמּ֖וֹן בְּבִקְעַ֥ת מְגִדּֽוֹן׃
11 <span class="x" onmousemove="Show('perush','Está claro que esta profecia é para nossos dias, posto que jamais os gentios se ocuparam tanto de internacionalizar Jerusalém, ou de colocá-la em poder dos árabes, como em nossos dias. Tampouco os judeus estiveram tão divididos entre si com respeito a sua própria Terra.');" onmouseout="Hide('perush');">Naquele dia</span> será grande o pranto em Jerusalém, como o pranto de Hadade-Rimom no vale de Megidom.
יב וְסָפְדָ֣ה הָאָ֔רֶץ מִשְׁפָּח֥וֹת מִשְׁפָּח֖וֹת לְבָ֑ד מִשְׁפַּ֨חַת בֵּית־דָּוִ֤יד לְבָד֙ וּנְשֵׁיהֶ֣ם לְבָ֔ד מִשְׁפַּ֤חַת בֵּית־נָתָן֙ לְבָ֔ד וּנְשֵׁיהֶ֖ם לְבָֽד׃
12 E a terra pranteará, <span class="x" onmousemove="Show('perush','É interessante notar que o profeta aqui alude exatamente a famílias específicas, que são famílias que mantêm tradição de sua origem, como ambas as parte dos filhos de David (Família Natan, entre os sefarditas, e outras que não procedem de Natan, senão dos Exilarcas), e parte dos Levitas (a maioria dos Coatitas sabem de suas fontes, e os que não são geralmente provém de Simei).');" onmouseout="Hide('perush');">cada família à parte</span>:&nbsp; a família da casa de Davi à parte, e <span class="x" onmousemove="Show('perush','As mulheres provêm de origem diversificada, o que inclui o povo todo em origens, e mesmo convertidos ao judaísmo. Em suma, todos prantearão.');" onmouseout="Hide('perush');">suas mulheres à parte</span>; e a família da casa de Natã à parte, e suas mulheres à parte;
יג מִשְׁפַּ֤חַת בֵּית־לֵוִי֙ לְבָ֔ד וּנְשֵׁיהֶ֖ם לְבָ֑ד מִשְׁפַּ֤חַת הַשִּׁמְעִי֙ לְבָ֔ד וּנְשֵׁיהֶ֖ם לְבָֽד׃
13 a familia da casa de Levi à parte, e suas mulheres à parte; a família de Simei à parte, e suas mulheres à parte;
יד כֹּ֗ל הַמִּשְׁפָּחוֹת֙ הַנִּשְׁאָר֔וֹת מִשְׁפָּחֹ֥ת מִשְׁפָּחֹ֖ת לְבָ֑ד וּנְשֵׁיהֶ֖ם לְבָֽד׃ (ס)
14 todas as mais famílias, cada família à parte, e suas mulheres à parte.