כִּי֩ הָמָ֨ן בֶּֽן־הַמְּדָ֜תָא הָֽאֲגָגִ֗י צֹרֵר֙ כָּל־הַיְּהוּדִ֔ים חָשַׁ֥ב עַל־הַיְּהוּדִ֖ים לְאַבְּדָ֑ם וְהִפִּ֥יל פּוּר֙ ה֣וּא הַגּוֹרָ֔ל לְהֻמָּ֖ם וּֽלְאַבְּדָֽם׃
потому что Аман, сын Хаммедаты, Агагитянин, враг всех евреев, придумал против евреев, чтобы уничтожить их, и бросил пур, то есть много, чтобы расстроить их и уничтожить их;
Rav Hirsch
V. 15. וגם יד ד׳. Die meisten gelangten innerhalb dieser achtunddreißig Jahre an ihr natürliches Lebensende. Anderen wurde ihr Lebensende unter besonderer Einwirkung Gottes beschleunigt. המם ,להמם, eigentlich verwirren, bezeichnet wohl das Besinnung beraubende Plötzliche eines einbrechenden Verhängnisses. So hatte Haman die Absicht להמם ולאבדם (Esther 9, 24).