בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא נָשָׂ֤אתִי יָדִי֙ לָהֶ֔ם לְהֽוֹצִיאָ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם אֶל־אֶ֜רֶץ אֲשֶׁר־תַּ֣רְתִּי לָהֶ֗ם זָבַ֤ת חָלָב֙ וּדְבַ֔שׁ צְבִ֥י הִ֖יא לְכָל־הָאֲרָצֽוֹת׃
в тот день Я поднял руку Мою к ним, чтобы вывести их из земли Египетской в землю, которую Я искал для них, излитую с молоком и медом, которая является красотой всех земель;
Megillah
When R. Zera died, a certain eulogizer opened his eulogy thus: “The land of Shinar conceived and bore him, the beauteous land brought up her delight. Woe to me, says Rakat, for her precious instrument is lost.”