Bukod sa makasaysayang kahalagahan nito, ang Shavuot ay sumasabay din sa panahon ng anihan kaya't may kasamang aspeto at tradisyong agrikultural, tulad ng pagdadala ng Bikkurim.
Noong unang panahon, ang mga magsasaka ay nagdadala ng kanilang mga unang bunga, o Bikkurim – binubuo ng pitong uri (trigo, sebada, ubas, igos, granada, olibo, at datiles) na likas sa lupain ng Israel – sa Templo bilang pasasalamat sa kasaganahan ng lupa.
Dalhin ninyo ang pinakamainam na unang bunga ng inyong ani sa bahay ng Panginoon ninyong Diyos
Maingat at may paggalang na inihahanda ng mga magsasaka ang kanilang ani. Masinop nilang hinahabi ang mga basket mula sa likas na materyales at pinapalamutian ito ng makukulay na laso at bulaklak, bilang simbolo ng kagandahan at pagkakaiba-iba ng mga biyaya ng kalikasan.
Habang naglalakbay ang mga magsasaka patungo sa banal na lungsod, sinasamahan sila ng iba pang mga manlalakbay, kaya't nagiging makulay at masiglang prusisyon ng mga tao mula sa iba't ibang antas ng buhay. Sama-sama nilang tinatahak ang lupain, umaawit ng mga salmo ng papuri at pasasalamat, ang kanilang mga tinig ay sumasabay sa himig ng sinaunang mga panalangin.
Pagdating sa Templo sa Jerusalem, magalang na lalapit ang mga magsasaka sa mga pari at iaalay ang kanilang mga basket ng unang bunga, bilang isang banal na handog sa Diyos. Ang mga pari, na kumakatawan sa espirituwal na ugnayan ng tao at ng Makapangyarihan, ay tumatanggap ng mga handog na ito nang may paggalang at kagalakan.
Bibigkasin ng mga magsasaka ang mga sumusunod:
Sa banal na palitang ito, ipinapahayag ng mga magsasaka at mga pari ang kanilang sama-samang debosyon at pasasalamat. Ang mga Levita naman ay umaawit ng sinaunang mga pagpapala, na nagbibigay ng damdamin ng pagkamangha at paggalang sa paligid. Sa pamamagitan ng ritwal na ito, ipinagdiriwang ang pagkakaisa ng komunidad at ang malalim nilang ugnayan sa lupa at sa Maylalang.
Pinaaalalahanan tayo ng Bikkurim sa kahalagahan ng pasasalamat at kababaang-loob sa ating buhay. Itinuturo nito na kilalanin natin ang mga biyayang ipinagkaloob sa atin, pahalagahan ang kasaganahan ng mundo, at tanggapin ang ating pagdepende sa Diyos. Sa pagdiriwang na ito, pinatatatag natin ang ating ugnayan sa ating pamana, sa lupa, at sa espirituwal na pamana na ipinasa mula sa mga salinlahi.
Bagamat hindi na ito maisasagawa mula nang masira ang Templo noong 70 CE, nananatili pa rin ang mga temang agrikultural ng Shavuot na makikita sa ilang mga kaugalian at tradisyon na kaugnay ng Shavuot. Halimbawa, kaugalian na palamutian ang mga sinagoga at tahanan ng mga bulaklak at luntiang halaman, na sumisimbolo sa anihan at pamumulaklak ng lupa. Kaugalian din ang pagkain ng mga pagkaing gawa sa gatas tuwing Shavuot, na ayon sa ilang iskolar ay may kaugnayan sa ideya ng lupain ng Israel na 'umaagos ng gatas at pulot-pukyutan.'