וַיֹּאמֶר֩ קַנֹּ֨א קִנֵּ֜אתִי לַיהוָ֣ה ׀ אֱלֹהֵ֣י צְבָא֗וֹת כִּֽי־עָזְב֤וּ בְרִֽיתְךָ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶת־מִזְבְּחֹתֶ֣יךָ הָרָ֔סוּ וְאֶת־נְבִיאֶ֖יךָ הָרְג֣וּ בֶחָ֑רֶב וָאִוָּתֵ֤ר אֲנִי֙ לְבַדִּ֔י וַיְבַקְשׁ֥וּ אֶת־נַפְשִׁ֖י לְקַחְתָּֽהּ׃ (ס)
Sumagot siya: “Lubha akong naging masigasig para sa Walang-Hanggan, ang Diyos ng mga Hukbo, sapagkat tinalikuran ng mga anak ng Israel ang Iyong tipan, giniba nila ang Iyong mga altar, at pinatay nila sa pamamagitan ng tabak ang Iyong mga propeta. Ako na lamang ang natira, at hinahanap nila ako upang kitlin ang aking buhay.”
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.