וַיֹּֽאמְרוּ֙ שָׂרֵ֣י פְלִשְׁתִּ֔ים מָ֖ה הָעִבְרִ֣ים הָאֵ֑לֶּה וַיֹּ֨אמֶר אָכִ֜ישׁ אֶל־שָׂרֵ֣י פְלִשְׁתִּ֗ים הֲלֽוֹא־זֶ֨ה דָוִ֜ד עֶ֣בֶד ׀ שָׁא֣וּל מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵ֗ל אֲשֶׁ֨ר הָיָ֤ה אִתִּי֙ זֶ֤ה יָמִים֙ אוֹ־זֶ֣ה שָׁנִ֔ים וְלֹֽא־מָצָ֤אתִי בוֹ֙ מְא֔וּמָה מִיּ֥וֹם נָפְל֖וֹ עַד־הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃ (פ)
Sinabi ng mga punong-kawal ng mga Filisteo, “Ano ang ginagawa rito ng mga Hebreong ito?” At sinabi ni Akis sa mga punong-kawal ng mga Filisteo, “Hindi ba ito si David, ang lingkod ni Saul na hari ng Israel, na nakasama ko na nang ilang araw, o ilang taon na, at wala akong nakitang anumang pagkakamali sa kanya mula nang araw na lumipat siya sa akin hanggang sa araw na ito?”
Rashi
From the day he settled. From the day of his camping with me.1 See Bereishis 25:18, and Rashi there explains that נָפָל means ‘dwelt.’