וְ֠עַתָּה אֲשֶׁר־בָּ֜אתִי לְדַבֵּ֨ר אֶל־הַמֶּ֤לֶךְ אֲדֹנִי֙ אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה כִּ֥י יֵֽרְאֻ֖נִי הָעָ֑ם וַתֹּ֤אמֶר שִׁפְחָֽתְךָ֙ אֲדַבְּרָה־נָּ֣א אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ אוּלַ֛י יַעֲשֶׂ֥ה הַמֶּ֖לֶךְ אֶת־דְּבַ֥ר אֲמָתֽוֹ׃
At ngayon po, kaya ako naparito upang sabihin ang bagay na ito sa aking panginoong hari ay sapagkat tinakot ako ng mga tao; kaya sinabi ng inyong lingkod: “Magsasalita ako sa hari; baka sakaling gawin ng hari ang kahilingan ng kanyang lingkod.”
Rashi
And now I came to speak to my master, the king these words. As a parable about myself and my son
Rashi
Because the people frightened me. They frightened me [away] from imploring my master concerning [the plight of] his son lest he become angry with me.
Rashi
Your handmaiden said, "I will speak." In this way [with a parable], perhaps he will take action etc.