וְדָוִ֡ד עֹלֶה֩ בְמַעֲלֵ֨ה הַזֵּיתִ֜ים עֹלֶ֣ה ׀ וּבוֹכֶ֗ה וְרֹ֥אשׁ לוֹ֙ חָפ֔וּי וְה֖וּא הֹלֵ֣ךְ יָחֵ֑ף וְכָל־הָעָ֣ם אֲשֶׁר־אִתּ֗וֹ חָפוּ֙ אִ֣ישׁ רֹאשׁ֔וֹ וְעָל֥וּ עָלֹ֖ה וּבָכֹֽה׃
Si David naman ay umaahon sa paakyat na daan ng Bundok ng mga Olibo. Umiiyak siya habang umaahon, may takip ang kanyang ulo, at nakayapak siyang naglalakad. Ang buong bayang kasama niya ay nagtakip din ng kanya-kanyang ulo, at umahon silang umiiyak habang umaahon.
Malbim
David arose after separating from the Ark of God, and he arrived at the Mount of Olives, for there he separated from God's city and began to cry and cover his head and remove his sandals like a mourner.