וְהִנֵּ֗ה כִּדְמוּת֙ בְּנֵ֣י אָדָ֔ם נֹגֵ֖עַ עַל־שְׂפָתָ֑י וָאֶפְתַּח־פִּ֗י וָאֲדַבְּרָה֙ וָאֹֽמְרָה֙ אֶל־הָעֹמֵ֣ד לְנֶגְדִּ֔י אֲדֹנִ֗י בַּמַּרְאָה֙ נֶהֶפְכ֤וּ צִירַי֙ עָלַ֔י וְלֹ֥א עָצַ֖רְתִּי כֹּֽחַ׃
At narito, may isang kawangis ng mga anak ng tao na humipo sa aking mga labi; at ibinuka ko ang aking bibig, at nagsalita ako, at sinabi ko sa nakatayo sa harap ko: “panginoon ko, dahil sa pangitain ay nangalinsad sa akin ang aking mga kasukasuan, at wala na akong natirang lakas.
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.