וְכֹל֙ אֲשֶׁ֣ר שָֽׁאֲל֣וּ עֵינַ֔י לֹ֥א אָצַ֖לְתִּי מֵהֶ֑ם לֹֽא־מָנַ֨עְתִּי אֶת־לִבִּ֜י מִכָּל־שִׂמְחָ֗ה כִּֽי־לִבִּ֤י שָׂמֵ֙חַ֙ מִכָּל־עֲמָלִ֔י וְזֶֽה־הָיָ֥ה חֶלְקִ֖י מִכָּל־עֲמָלִֽי׃
At ang lahat ng hinangad ng aking mga mata ay hindi ko ipinagkait sa kanila; hindi ko pinigilan ang aking puso sa anumang kasayahan, sapagkat nagalak ang aking puso sa lahat ng aking pagpapagal; at ito ang naging bahagi ko mula sa lahat ng aking pagpapagal.
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.