וְזֹ֣את ׀ עֲשׂ֣וּ לָהֶ֗ם וְחָיוּ֙ וְלֹ֣א יָמֻ֔תוּ בְּגִשְׁתָּ֖ם אֶת־קֹ֣דֶשׁ הַקֳּדָשִׁ֑ים אַהֲרֹ֤ן וּבָנָיו֙ יָבֹ֔אוּ וְשָׂמ֣וּ אוֹתָ֗ם אִ֥ישׁ אִ֛ישׁ עַל־עֲבֹדָת֖וֹ וְאֶל־מַשָּׂאֽוֹ׃
Kundi ito ang gawin ninyo para sa kanila upang sila ay mabuhay at hindi mamatay kapag lumalapit sila sa mga kabanal-banalang bagay: papasok si Aaron at ang kanyang mga anak, at itatalaga nila ang bawat isa sa kanya-kanyang gawain at sa kanya-kanyang pasanin.
Zohar
But where this vau is absent, there we have only the “statute of the Law” and not the Law itself.’