עַד־כָּ֖ה סוֹפָ֣א דִֽי־מִלְּתָ֑א אֲנָ֨ה דָֽנִיֵּ֜אל שַׂגִּ֣יא ׀ רַעְיוֹנַ֣י יְבַהֲלֻנַּ֗נִי וְזִיוַי֙ יִשְׁתַּנּ֣וֹן עֲלַ֔י וּמִלְּתָ֖א בְּלִבִּ֥י נִטְרֵֽת׃ (פ)
Hanggang dito ang wakas ng bagay. Ako, si Daniel, ay lubhang pinasindak ng aking mga isipin, at nagbago ang anyo ng aking mukha, ngunit iningatan ko ang bagay sa aking puso.
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.