וְלֹא־יָשִׁ֣יב אֶל־לִבּ֗וֹ וְלֹ֨א דַ֥עַת וְלֹֽא־תְבוּנָה֮ לֵאמֹר֒ חֶצְי֞וֹ שָׂרַ֣פְתִּי בְמוֹ־אֵ֗שׁ וְ֠אַף אָפִ֤יתִי עַל־גֶּחָלָיו֙ לֶ֔חֶם אֶצְלֶ֥ה בָשָׂ֖ר וְאֹכֵ֑ל וְיִתְרוֹ֙ לְתוֹעֵבָ֣ה אֶעֱשֶׂ֔ה לְב֥וּל עֵ֖ץ אֶסְגּֽוֹד׃
At walang sinumang nagninilay nito sa kanyang puso, at walang kaalaman ni pang-unawa upang sabihin: “Ang kalahati nito ay sinunog ko sa apoy; nagluto rin ako ng tinapay sa mga baga nito; nag-ihaw ako ng karne at kumain; at ang natira rito ay gagawin ko bang isang kasuklam-suklam na bagay? Magpapatirapa ba ako sa isang sanga ng punungkahoy?”
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.