אֲשֶׁ֥ר לֹא־מוֹתְתַ֖נִי מֵרָ֑חֶם וַתְּהִי־לִ֤י אִמִּי֙ קִבְרִ֔י וְרַחְמָ֖הֿ הֲרַ֥ת עוֹלָֽם׃
Sapagkat hindi niya ako pinatay sa sinapupunan pa lamang, upang ang aking ina sana ang naging aking libingan, at ang kanyang sinapupunan ay nagdadalang-tao magpakailanman.
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.