הַשֹּׁלֵ֨חַ בַּיָּ֜ם צִירִ֗ים וּבִכְלֵי־גֹמֶא֮ עַל־פְּנֵי־מַיִם֒ לְכ֣וּ ׀ מַלְאָכִ֣ים קַלִּ֗ים אֶל־גּוֹי֙ מְמֻשָּׁ֣ךְ וּמוֹרָ֔ט אֶל־עַ֥ם נוֹרָ֖א מִן־ה֣וּא וָהָ֑לְאָה גּ֚וֹי קַו־קָ֣ו וּמְבוּסָ֔ה אֲשֶׁר־בָּזְא֥וּ נְהָרִ֖ים אַרְצֽוֹ׃
na nagsusugo ng mga kinatawan sa dagat, sakay ng mga sasakyang yari sa tambo sa ibabaw ng tubig: “Humayo kayo, mabibilis na mga mensahero, sa bansang hinila-hila at binunutan, sa bayang kinatatakutan mula noon at magpahanggang ngayon, isang bansang sinukat nang sukat sa sukat at niyurakan, na ang lupain ay dinambong ng mga ilog!”
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.