וְלֹא־הוֹרִ֣ישׁ מְנַשֶּׁ֗ה אֶת־בֵּית־שְׁאָ֣ן וְאֶת־בְּנוֹתֶיהָ֮ וְאֶת־תַּעְנַ֣ךְ וְאֶת־בְּנֹתֶיהָ֒ וְאֶת־ישב [יֹשְׁבֵ֨י] ד֜וֹר וְאֶת־בְּנוֹתֶ֗יהָ וְאֶת־יוֹשְׁבֵ֤י יִבְלְעָם֙ וְאֶת־בְּנֹתֶ֔יהָ וְאֶת־יוֹשְׁבֵ֥י מְגִדּ֖וֹ וְאֶת־בְּנוֹתֶ֑יהָ וַיּ֙וֹאֶל֙ הַֽכְּנַעֲנִ֔י לָשֶׁ֖בֶת בָּאָ֥רֶץ הַזֹּֽאת׃
Hindi pinalayas ng Manases ang Beth-sean at ang mga nayon nito, ang Taanac at ang mga nayon nito, ang mga naninirahan sa Dor at ang mga nayon nito, ang mga naninirahan sa Ibleam at ang mga nayon nito, at ang mga naninirahan sa Megido at ang mga nayon nito; at ipinagpilitan ng mga Cananeo na manirahan sa lupaing ito.
Rashi
the peoples whom the Lord had told them (Deut. 20:16): “You shall not allow a soul to remain alive”; (Exod. 23:33), “They shall not remain as residents in your land,” but they allowed them to dwell in their midst, paying tribute.