Komentaryong Sumisipi para sa Mga Hukom 17:2

וַיֹּ֣אמֶר לְאִמּ֡וֹ אֶלֶף֩ וּמֵאָ֨ה הַכֶּ֜סֶף אֲשֶׁ֣ר לֻֽקַּֽח־לָ֗ךְ ואתי [וְאַ֤תְּ] אָלִית֙ וְגַם֙ אָמַ֣רְתְּ בְּאָזְנַ֔י הִנֵּֽה־הַכֶּ֥סֶף אִתִּ֖י אֲנִ֣י לְקַחְתִּ֑יו וַתֹּ֣אמֶר אִמּ֔וֹ בָּר֥וּךְ בְּנִ֖י לַיהוָֽה׃

At sinabi niya sa kanyang ina, “Ang isang libo at isandaang pirasong pilak na kinuha mula sa iyo, na dahil dito ay bumigkas ka ng sumpa at sinabi mo pa sa aking pandinig — narito, nasa akin ang pilak; ako ang kumuha nito.” At sinabi ng kanyang ina, “Pagpalain nawa ng Walang-Hanggan ang aking anak.”

Ibn Ezra

anyone who sins, having heard admission of guilt specifically, regarding forbidden articles (as in, “you admitted your guilt” [Judges 17:2]). Although Scripture employs brevity, it implicitly warns the witness that he is obliged to testify, since if he does not testify, he is subject to Divine punishment: he has committed an offense . This applies when the witness forgot to testify, and afterward remembered.
Magtanong sa isang RabbiBookmarkShareCopy