וַתֹּ֣אמֶר הָאִשָּׁה֩ אֲשֶׁר־בְּנָ֨הּ הַחַ֜י אֶל־הַמֶּ֗לֶךְ כִּֽי־נִכְמְר֣וּ רַחֲמֶיהָ֮ עַל־בְּנָהּ֒ וַתֹּ֣אמֶר ׀ בִּ֣י אֲדֹנִ֗י תְּנוּ־לָהּ֙ אֶת־הַיָּל֣וּד הַחַ֔י וְהָמֵ֖ת אַל־תְּמִיתֻ֑הוּ וְזֹ֣את אֹמֶ֗רֶת גַּם־לִ֥י גַם־לָ֛ךְ לֹ֥א יִהְיֶ֖ה גְּזֹֽרוּ׃
At ang babaeng may-ari ng buhay na anak ay nagsalita sa hari, sapagkat nabagbag ang kaniyang kalooban dahil sa habag sa kaniyang anak, at sinabi niya: “Pakiusap, panginoon ko, ibigay ninyo sa kaniya ang batang buhay, at huwag na huwag ninyo itong patayin.” Ngunit ang isa naman ay nagsasabi: “Hindi ito mapapasaakin ni mapapasaiyo; hatiin ninyo!”
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.