יֵשְׁב֨וּ לָאָ֤רֶץ יִדְּמוּ֙ זִקְנֵ֣י בַת־צִיּ֔וֹן הֶֽעֱל֤וּ עָפָר֙ עַל־רֹאשָׁ֔ם חָגְר֖וּ שַׂקִּ֑ים הוֹרִ֤ידוּ לָאָ֙רֶץ֙ רֹאשָׁ֔ן בְּתוּלֹ֖ת יְרוּשָׁלִָֽם׃ (ס)
Nakaupo sa lupa at tahimik ang matatanda ng anak na babae ng Zion; nagsaboy sila ng alabok sa kanilang ulo, nagbigkis sila ng magaspang na telang-sako; iniyuko hanggang sa lupa ng mga dalaga ng Jerusalem ang kanilang ulo.
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.