וְהֽוּא־הָלַ֤ךְ בַּמִּדְבָּר֙ דֶּ֣רֶךְ י֔וֹם וַיָּבֹ֕א וַיֵּ֕שֶׁב תַּ֖חַת רֹ֣תֶם אחת [אֶחָ֑ד] וַיִּשְׁאַ֤ל אֶת־נַפְשׁוֹ֙ לָמ֔וּת וַיֹּ֣אמֶר ׀ רַ֗ב עַתָּ֤ה יְהוָה֙ קַ֣ח נַפְשִׁ֔י כִּֽי־לֹא־ט֥וֹב אָנֹכִ֖י מֵאֲבֹתָֽי׃
Ngunit siya mismo ay naglakbay nang isang araw sa ilang. Dumating siya at naupo sa ilalim ng isang punong retama, at hiniling niya para sa kanyang sarili na siya'y mamatay. Sinabi niya: “Sapat na! Ngayon, Walang-Hanggan, kunin Mo na ang buhay ko, sapagkat hindi ako mas mabuti kaysa sa aking mga ninuno.”
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.