חָזֵ֣ה הֲוֵ֗ית עַ֣ד דִּ֤י כָרְסָוָן֙ רְמִ֔יו וְעַתִּ֥יק יוֹמִ֖ין יְתִ֑ב לְבוּשֵׁ֣הּ ׀ כִּתְלַ֣ג חִוָּ֗ר וּשְׂעַ֤ר רֵאשֵׁהּ֙ כַּעֲמַ֣ר נְקֵ֔א כָּרְסְיֵהּ֙ שְׁבִיבִ֣ין דִּי־נ֔וּר גַּלְגִּלּ֖וֹהִי נ֥וּר דָּלִֽק׃
Patuloy akong nakamasid hanggang sa mailagay ang mga trono, at umupo ang Matanda sa mga Araw. Ang kanyang kasuotan ay kasimputi ng niyebe, at ang buhok ng kanyang ulo ay gaya ng malinis na lana; ang kanyang trono ay mga liyab ng apoy, at ang mga gulong nito ay naglalagablab na apoy.
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.