וְאָמַרְתָּ֣ אֶל־עַ֣ם הָאָ֡רֶץ כֹּֽה־אָמַר֩ אֲדֹנָ֨י יְהוִ֜ה לְיוֹשְׁבֵ֤י יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ אֶל־אַדְמַ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל לַחְמָם֙ בִּדְאָגָ֣ה יֹאכֵ֔לוּ וּמֵֽימֵיהֶ֖ם בְּשִׁמָּמ֣וֹן יִשְׁתּ֑וּ לְמַ֜עַן תֵּשַׁ֤ם אַרְצָהּ֙ מִמְּלֹאָ֔הּ מֵחֲמַ֖ס כָּֽל־הַיֹּשְׁבִ֥ים בָּֽהּ׃
At sabihin mo sa mga tao ng lupain: Ganito ang sabi ng Panginoong Walang-Hanggan tungkol sa mga naninirahan sa Jerusalem, sa lupa ng Israel: Kakainin nila ang kanilang tinapay nang may pagkabalisa, at iinumin nila ang kanilang tubig nang may pagkatigagal, upang ang kanyang lupain ay mawasak at mawalan ng lahat ng nilalaman nito, dahil sa karahasan ng lahat ng naninirahan doon.
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.