וַיִּרְגַּ֣ז הַמֶּ֗לֶךְ וַיַּ֛עַל עַל־עֲלִיַּ֥ת הַשַּׁ֖עַר וַיֵּ֑בְךְּ וְכֹ֣ה ׀ אָמַ֣ר בְּלֶכְתּ֗וֹ בְּנִ֤י אַבְשָׁלוֹם֙ בְּנִ֣י בְנִ֣י אַבְשָׁל֔וֹם מִֽי־יִתֵּ֤ן מוּתִי֙ אֲנִ֣י תַחְתֶּ֔יךָ אַבְשָׁל֖וֹם בְּנִ֥י בְנִֽי׃
At ang hari ay lubhang nabagabag, at umakyat siya sa silid sa itaas ng pintuang-bayan at umiyak; at ganito ang sinabi niya habang siya'y lumalakad: “Anak kong Absalom, anak ko, anak kong Absalom! Sana'y ako na lang ang namatay sa halip na ikaw, Absalom, anak ko, anak ko!”
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.