יט וְעַתָּ֗ה יִֽשְׁמַֽע־נָא֙ אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ אֵ֖ת דִּבְרֵ֣י עַבְדּ֑וֹ אִם־יְהוָ֞ה הֱסִֽיתְךָ֥ בִי֙ יָרַ֣ח מִנְחָ֔ה וְאִ֣ם ׀ בְּנֵ֣י הָאָדָ֗ם אֲרוּרִ֥ים הֵם֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה כִּֽי־גֵרְשׁ֣וּנִי הַיּ֗וֹם מֵהִסְתַּפֵּ֜חַ בְּנַחֲלַ֤ת יְהוָה֙ לֵאמֹ֔ר לֵ֥ךְ עֲבֹ֖ד אֱלֹהִ֥ים אֲחֵרִֽים׃
19 At ngayon, pakisuyo, pakinggan po ng aking panginoong hari ang mga salita ng kanyang lingkod. Kung ang Walang-Hanggan ang nag-udyok sa iyo laban sa akin, tanggapin nawa Niya nang may kaluguran ang isang handog; ngunit kung mga tao ang gumawa nito, sumpain nawa sila sa harap ng Walang-Hanggan, sapagkat itinaboy nila ako ngayon upang hindi ako makapanatili sa mana ng Walang-Hanggan, na para bang sinasabi: ‘Humayo ka, maglingkod ka sa ibang mga diyos.’