Awit ng mga Awit 6

Kabanata 6

א אָ֚נָה הָלַ֣ךְ דּוֹדֵ֔ךְ הַיָּפָ֖ה בַּנָּשִׁ֑ים אָ֚נָה פָּנָ֣ה דוֹדֵ֔ךְ וּנְבַקְשֶׁ֖נּוּ עִמָּֽךְ׃
1 Saan nagpunta ang iyong minamahal, ikaw na pinakamaganda sa mga babae? Saan bumaling ang iyong minamahal, upang hanapin namin siya kasama mo?
ב דּוֹדִי֙ יָרַ֣ד לְגַנּ֔וֹ לַעֲרוּג֖וֹת הַבֹּ֑שֶׂם לִרְעוֹת֙ בַּגַּנִּ֔ים וְלִלְקֹ֖ט שֽׁוֹשַׁנִּֽים׃
2 Ang aking minamahal ay bumaba sa kanyang hardin, sa mga tarhan ng mababangong halaman, upang magpastol sa mga hardin at mamitas ng mga liryo.
ג אֲנִ֤י לְדוֹדִי֙ וְדוֹדִ֣י לִ֔י הָרֹעֶ֖ה בַּשׁוֹשַׁנִּֽים׃ (ס)
3 Ako ay sa aking sinta, at ang aking sinta ay akin — siya na nagpapastol sa gitna ng mga liryo.
ד יָפָ֨ה אַ֤תְּ רַעְיָתִי֙ כְּתִרְצָ֔ה נָאוָ֖ה כִּירוּשָׁלִָ֑ם אֲיֻמָּ֖ה כַּנִּדְגָּלֽוֹת׃
4 Maganda ka, aking sinta, gaya ng Tirsa, kaaya-aya gaya ng Jerusalem, nakasisindak gaya ng mga hukbong may mga watawat.
ה הָסֵ֤בִּי עֵינַ֙יִךְ֙ מִנֶּגְדִּ֔י שֶׁ֥הֵ֖ם הִרְהִיבֻ֑נִי שַׂעְרֵךְ֙ כְּעֵ֣דֶר הָֽעִזִּ֔ים שֶׁגָּלְשׁ֖וּ מִן־הַגִּלְעָֽד׃
5 Ilayo mo sa akin ang iyong mga mata, sapagkat dinaraig nila ako. Ang iyong buhok ay gaya ng kawan ng mga kambing na bumababa mula sa Gilead.
ו שִׁנַּ֙יִךְ֙ כְּעֵ֣דֶר הָֽרְחֵלִ֔ים שֶׁעָל֖וּ מִן־הָרַחְצָ֑ה שֶׁכֻּלָּם֙ מַתְאִימ֔וֹת וְשַׁכֻּלָ֖ה אֵ֥ין בָּהֶֽם׃
6 Ang iyong mga ngipin ay gaya ng kawan ng mga babaing tupa na umahon mula sa paliguan, na lahat ay may kakambal, at walang nawawala sa kanila.
ז כְּפֶ֤לַח הָרִמּוֹן֙ רַקָּתֵ֔ךְ מִבַּ֖עַד לְצַמָּתֵֽךְ׃
7 Gaya ng hiwa ng granada ang iyong mga sentido sa likod ng iyong belo.
ח שִׁשִּׁ֥ים הֵ֙מָּה֙ מְּלָכ֔וֹת וּשְׁמֹנִ֖ים פִּֽילַגְשִׁ֑ים וַעֲלָמ֖וֹת אֵ֥ין מִסְפָּֽר׃
8 Animnapu ang mga reyna, at walumpu ang mga asawang-lingkod, at mga dalagang hindi mabilang.
ט אַחַ֥ת הִיא֙ יוֹנָתִ֣י תַמָּתִ֔י אַחַ֥ת הִיא֙ לְאִמָּ֔הּ בָּרָ֥ה הִ֖יא לְיֽוֹלַדְתָּ֑הּ רָא֤וּהָ בָנוֹת֙ וַֽיְאַשְּׁר֔וּהָ מְלָכ֥וֹת וּפִֽילַגְשִׁ֖ים וַֽיְהַלְלֽוּהָ׃ (ס)
9 Iisa lamang siya, ang aking kalapati, ang aking walang-kapintasan; siya ang nag-iisa ng kanyang ina, siya ang hinirang ng nagsilang sa kanya. Nakita siya ng mga dalaga at tinawag siyang mapalad; ang mga reyna at mga asawang-lingkod ay pumuri sa kanya.
י מִי־זֹ֥את הַנִּשְׁקָפָ֖ה כְּמוֹ־שָׁ֑חַר יָפָ֣ה כַלְּבָנָ֗ה בָּרָה֙ כַּֽחַמָּ֔ה אֲיֻמָּ֖ה כַּנִּדְגָּלֽוֹת׃ (ס)
10 “Sino ito na sumisilip gaya ng bukang-liwayway, maganda gaya ng buwan, maliwanag gaya ng araw, nakasisindak gaya ng mga hukbong may mga watawat?”
יא אֶל־גִּנַּ֤ת אֱגוֹז֙ יָרַ֔דְתִּי לִרְא֖וֹת בְּאִבֵּ֣י הַנָּ֑חַל לִרְאוֹת֙ הֲפָֽרְחָ֣ה הַגֶּ֔פֶן הֵנֵ֖צוּ הָרִמֹּנִֽים׃
11 Bumaba ako sa halamanan ng mga nogales upang tingnan ang mga sariwang halaman sa lambak, upang makita kung namulaklak na ang ubasan at kung namukadkad na ang mga granada.
יב לֹ֣א יָדַ֔עְתִּי נַפְשִׁ֣י שָׂמַ֔תְנִי מַרְכְּב֖וֹת עַמִּי־נָדִֽיב׃
12 Hindi ko namalayan—ako mismo ang gumawa sa aking sarili na maging mga karwahe ng isang maharlikang bayan.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata