Awit ng mga Awit 8

Kabanata 8

א מִ֤י יִתֶּנְךָ֙ כְּאָ֣ח לִ֔י יוֹנֵ֖ק שְׁדֵ֣י אִמִּ֑י אֶֽמְצָאֲךָ֤ בַחוּץ֙ אֶשָׁ֣קְךָ֔ גַּ֖ם לֹא־יָב֥וּזוּ לִֽי׃

1 O, kung ikaw sana'y tulad ng isang kapatid kong lalaki na sumuso sa dibdib ng aking ina! Kung matagpuan kita sa labas, hahalikan kita, at walang sinumang hahamak sa akin.

ב אֶנְהָֽגֲךָ֗ אֲבִֽיאֲךָ֛ אֶל־בֵּ֥ית אִמִּ֖י תְּלַמְּדֵ֑נִי אַשְׁקְךָ֙ מִיַּ֣יִן הָרֶ֔קַח מֵעֲסִ֖יס רִמֹּנִֽי׃

2 Aakayin kita at dadalhin kita sa bahay ng aking ina, upang turuan mo ako; paiinumin kita ng alak na may halong mga pampalasa, ng katas ng aking mga granada.

ג שְׂמֹאלוֹ֙ תַּ֣חַת רֹאשִׁ֔י וִֽימִינ֖וֹ תְּחַבְּקֵֽנִי׃

3 Ang kanyang kaliwang kamay ay nasa ilalim ng aking ulo, at ang kanyang kanang kamay ay yumayakap sa akin.

ד הִשְׁבַּ֥עְתִּי אֶתְכֶ֖ם בְּנ֣וֹת יְרוּשָׁלִָ֑ם מַה־תָּעִ֧ירוּ ׀ וּֽמַה־תְּעֹֽרְר֛וּ אֶת־הָאַהֲבָ֖ה עַ֥ד שֶׁתֶּחְפָּֽץ׃ (ס)

4 Pinasusumpa ko kayo, mga anak na babae ng Jerusalem: bakit ninyo gigisingin, at bakit ninyo pupukawin ang pag-ibig hangga't hindi pa nito ninanais?

ה מִ֣י זֹ֗את עֹלָה֙ מִן־הַמִּדְבָּ֔ר מִתְרַפֶּ֖קֶת עַל־דּוֹדָ֑הּ תַּ֤חַת הַתַּפּ֙וּחַ֙ עֽוֹרַרְתִּ֔יךָ שָׁ֚מָּה חִבְּלַ֣תְךָ אִמֶּ֔ךָ שָׁ֖מָּה חִבְּלָ֥ה יְלָדַֽתְךָ׃

5 Sino itong umaahon mula sa ilang, nakasandal sa kanyang minamahal? Sa ilalim ng puno ng mansanas ay ginising kita; doon nagdamdam ng sakit ng panganganak sa iyo ang iyong ina, doon nagdamdam ng sakit ng panganganak ang nagsilang sa iyo.

ו שִׂימֵ֨נִי כַֽחוֹתָ֜ם עַל־לִבֶּ֗ךָ כַּֽחוֹתָם֙ עַל־זְרוֹעֶ֔ךָ כִּֽי־עַזָּ֤ה כַמָּ֙וֶת֙ אַהֲבָ֔ה קָשָׁ֥ה כִשְׁא֖וֹל קִנְאָ֑ה רְשָׁפֶ֕יהָ רִשְׁפֵּ֕י אֵ֖שׁ שַׁלְהֶ֥בֶתְיָֽה׃

6 Ilagay mo ako na parang tatak sa iyong puso, parang tatak sa iyong bisig; sapagkat ang pag-ibig ay kasinlakas ng kamatayan, ang paninibugho ay kasinlupit ng daigdig ng mga patay; ang mga liyab nito ay mga liyab ng apoy, isang ningas ng Walang-Hanggan.

ז מַ֣יִם רַבִּ֗ים לֹ֤א יֽוּכְלוּ֙ לְכַבּ֣וֹת אֶת־הָֽאַהֲבָ֔ה וּנְהָר֖וֹת לֹ֣א יִשְׁטְפ֑וּהָ אִם־יִתֵּ֨ן אִ֜ישׁ אֶת־כָּל־ה֤וֹן בֵּיתוֹ֙ בָּאַהֲבָ֔ה בּ֖וֹז יָב֥וּזוּ לֽוֹ׃ (ס)

7 Hindi kayang patayin ng maraming tubig ang pag-ibig, at hindi ito matatangay ng mga ilog; kung ibigay man ng isang tao ang lahat ng kayamanan ng kanyang bahay kapalit ng pag-ibig, lubos siyang hahamakin.

ח אָח֥וֹת לָ֙נוּ֙ קְטַנָּ֔ה וְשָׁדַ֖יִם אֵ֣ין לָ֑הּ מַֽה־נַּעֲשֶׂה֙ לַאֲחֹתֵ֔נוּ בַּיּ֖וֹם שֶׁיְּדֻבַּר־בָּֽהּ׃

8 Mayroon kaming isang munting kapatid na babae, at wala pa siyang dibdib; ano ang gagawin namin para sa aming kapatid sa araw na siya'y pag-uusapan?

ט אִם־חוֹמָ֣ה הִ֔יא נִבְנֶ֥ה עָלֶ֖יהָ טִ֣ירַת כָּ֑סֶף וְאִם־דֶּ֣לֶת הִ֔יא נָצ֥וּר עָלֶ֖יהָ ל֥וּחַ אָֽרֶז׃

9 Kung siya'y isang pader, magtatayo kami sa ibabaw niya ng isang toreng pilak; at kung siya'y isang pinto, haharangan namin siya ng tabla ng sedro.

י אֲנִ֣י חוֹמָ֔ה וְשָׁדַ֖י כַּמִּגְדָּל֑וֹת אָ֛ז הָיִ֥יתִי בְעֵינָ֖יו כְּמוֹצְאֵ֥ת שָׁלֽוֹם׃ (פ)

10 Ako'y isang pader, at ang aking dibdib ay tulad ng mga tore; noon ay naging tulad ako sa kanyang paningin ng isang nakasumpong ng kapayapaan.

יא כֶּ֣רֶם הָיָ֤ה לִשְׁלֹמֹה֙ בְּבַ֣עַל הָמ֔וֹן נָתַ֥ן אֶת־הַכֶּ֖רֶם לַנֹּטְרִ֑ים אִ֛ישׁ יָבִ֥א בְּפִרְי֖וֹ אֶ֥לֶף כָּֽסֶף׃

11 May isang ubasan si Solomon sa Baal-hamon; ipinagkatiwala niya ang ubasan sa mga tagapag-alaga; bawat isa'y magdadala ng isang libong pirasong pilak kapalit ng bunga nito.

יב כָּרְמִ֥י שֶׁלִּ֖י לְפָנָ֑י הָאֶ֤לֶף לְךָ֙ שְׁלֹמֹ֔ה וּמָאתַ֖יִם לְנֹטְרִ֥ים אֶת־פִּרְיֽוֹ׃

12 Ang sarili kong ubasan ay nasa harap ko; ang isang libo ay para sa iyo, Solomon, at dalawandaan para sa mga nag-aalaga ng bunga nito.

יג הַיוֹשֶׁ֣בֶת בַּגַּנִּ֗ים חֲבֵרִ֛ים מַקְשִׁיבִ֥ים לְקוֹלֵ֖ךְ הַשְׁמִיעִֽינִי׃

13 Ikaw na nananahan sa mga halamanan, ang mga kasamahan ay nakikinig sa iyong tinig; iparinig mo iyon sa akin.

יד בְּרַ֣ח ׀ דּוֹדִ֗י וּֽדְמֵה־לְךָ֤ לִצְבִי֙ א֚וֹ לְעֹ֣פֶר הָֽאַיָּלִ֔ים עַ֖ל הָרֵ֥י בְשָׂמִֽים׃

14 Magmadali ka, aking minamahal, at maging tulad ka ng isang gasela o ng isang batang usa sa ibabaw ng mga bundok ng mga pabango.

Nakaraang Kabanata