Eclesiastes 12

Kabanata 12

א וּזְכֹר֙ אֶת־בּ֣וֹרְאֶ֔יךָ בִּימֵ֖י בְּחוּרֹתֶ֑יךָ עַ֣ד אֲשֶׁ֤ר לֹא־יָבֹ֙אוּ֙ יְמֵ֣י הָֽרָעָ֔ה וְהִגִּ֣יעוּ שָׁנִ֔ים אֲשֶׁ֣ר תֹּאמַ֔ר אֵֽין־לִ֥י בָהֶ֖ם חֵֽפֶץ׃
1 At alalahanin mo ang iyong Maylalang sa mga araw ng iyong kabataan, bago dumating ang mga araw ng kapighatian, at sumapit ang mga taon na iyong sasabihin: “Wala akong kasiyahan sa mga ito”.
ב עַ֠ד אֲשֶׁ֨ר לֹֽא־תֶחְשַׁ֤ךְ הַשֶּׁ֙מֶשׁ֙ וְהָא֔וֹר וְהַיָּרֵ֖חַ וְהַכּוֹכָבִ֑ים וְשָׁ֥בוּ הֶעָבִ֖ים אַחַ֥ר הַגָּֽשֶׁם׃
2 bago magdilim ang araw, at ang liwanag, at ang buwan, at ang mga bituin, at bumalik ang mga ulap pagkatapos ng ulan;
ג בַּיּ֗וֹם שֶׁיָּזֻ֙עוּ֙ שֹׁמְרֵ֣י הַבַּ֔יִת וְהִֽתְעַוְּת֖וּ אַנְשֵׁ֣י הֶחָ֑יִל וּבָטְל֤וּ הַטֹּֽחֲנוֹת֙ כִּ֣י מִעֵ֔טוּ וְחָשְׁכ֥וּ הָרֹא֖וֹת בָּאֲרֻבּֽוֹת׃
3 sa araw na manginig ang mga tagapagbantay ng bahay, at mabaluktot ang mga lalaking malakas, at tumigil ang mga gumigiling sapagkat sila'y kumaunti, at magdilim ang mga tumitingin sa mga bintana;
ד וְסֻגְּר֤וּ דְלָתַ֙יִם֙ בַּשּׁ֔וּק בִּשְׁפַ֖ל ק֣וֹל הַֽטַּחֲנָ֑ה וְיָקוּם֙ לְק֣וֹל הַצִּפּ֔וֹר וְיִשַּׁ֖חוּ כָּל־בְּנ֥וֹת הַשִּֽׁיר׃
4 at masarhan ang mga pinto sa lansangan, kapag humina ang ingay ng gilingan, at bumangon siya sa huni ng ibon, at manghina ang lahat ng anak na babae ng awit;
ה גַּ֣ם מִגָּבֹ֤הַּ יִרָ֙אוּ֙ וְחַתְחַתִּ֣ים בַּדֶּ֔רֶךְ וְיָנֵ֤אץ הַשָּׁקֵד֙ וְיִסְתַּבֵּ֣ל הֶֽחָגָ֔ב וְתָפֵ֖ר הָֽאֲבִיּוֹנָ֑ה כִּֽי־הֹלֵ֤ךְ הָאָדָם֙ אֶל־בֵּ֣ית עוֹלָמ֔וֹ וְסָבְב֥וּ בָשּׁ֖וּק הַסֹּפְדִֽים׃
5 Matatakot din sila sa mataas na lugar, at may mga sindak sa daan; at mamumulaklak ang almendro, at magiging pabigat ang tipaklong, at mawawala ang pagnanasa; sapagkat ang tao ay patungo sa kanyang pangmatagalang tahanan, at lumilibot sa lansangan ang mga nananaghoy.
ו עַ֣ד אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־ירחק [יֵרָתֵק֙] חֶ֣בֶל הַכֶּ֔סֶף וְתָרֻ֖ץ גֻּלַּ֣ת הַזָּהָ֑ב וְתִשָּׁ֤בֶר כַּד֙ עַל־הַמַּבּ֔וּעַ וְנָרֹ֥ץ הַגַּלְגַּ֖ל אֶל־הַבּֽוֹר׃
6 bago malagot ang lubid na pilak, at madurog ang mangkok na ginto, at mabasag ang banga sa bukal, at madurog ang gulong sa balon;
ז וְיָשֹׁ֧ב הֶעָפָ֛ר עַל־הָאָ֖רֶץ כְּשֶׁהָיָ֑ה וְהָר֣וּחַ תָּשׁ֔וּב אֶל־הָאֱלֹהִ֖ים אֲשֶׁ֥ר נְתָנָֽהּ׃
7 at bumalik ang alabok sa lupa gaya ng dati, at ang espiritu ay bumalik sa Diyos na nagbigay nito.
ח הֲבֵ֧ל הֲבָלִ֛ים אָמַ֥ר הַקּוֹהֶ֖לֶת הַכֹּ֥ל הָֽבֶל׃
8 Kawalang-kabuluhan ng mga kawalang-kabuluhan, sabi ni Kohelet; ang lahat ay walang kabuluhan.
ט וְיֹתֵ֕ר שֶׁהָיָ֥ה קֹהֶ֖לֶת חָכָ֑ם ע֗וֹד לִמַּד־דַּ֙עַת֙ אֶת־הָעָ֔ם וְאִזֵּ֣ן וְחִקֵּ֔ר תִּקֵּ֖ן מְשָׁלִ֥ים הַרְבֵּֽה׃
9 At bukod sa pagiging marunong ni Kohelet, tinuruan pa rin niya ng kaalaman ang bayan; at siya'y nakinig at nagsiyasat, at bumuo ng maraming kawikaan.
י בִּקֵּ֣שׁ קֹהֶ֔לֶת לִמְצֹ֖א דִּבְרֵי־חֵ֑פֶץ וְכָת֥וּב יֹ֖שֶׁר דִּבְרֵ֥י אֱמֶֽת׃
10 Sinikap ni Kohelet na makatagpo ng mga kanais-nais na salita, at ng mga bagay na isinulat nang matuwid, mga salita ng katotohanan.
יא דִּבְרֵ֤י חֲכָמִים֙ כַּדָּ֣רְבֹנ֔וֹת וּֽכְמַשְׂמְר֥וֹת נְטוּעִ֖ים בַּעֲלֵ֣י אֲסֻפּ֑וֹת נִתְּנ֖וּ מֵרֹעֶ֥ה אֶחָֽד׃
11 Ang mga salita ng mga marurunong ay gaya ng mga tungkod na pantaboy, at gaya ng mga pakong nakabaon nang matibay na may malalapad na ulo; ibinigay ang mga ito mula sa iisang pastol.
יב וְיֹתֵ֥ר מֵהֵ֖מָּה בְּנִ֣י הִזָּהֵ֑ר עֲשׂ֨וֹת סְפָרִ֤ים הַרְבֵּה֙ אֵ֣ין קֵ֔ץ וְלַ֥הַג הַרְבֵּ֖ה יְגִעַ֥ת בָּשָֽׂר׃
12 At higit pa sa mga ito, anak ko, mag-ingat ka: ang paggawa ng maraming aklat ay walang katapusan, at ang labis na pag-aaral ay nakapapagod sa katawan.
יג ס֥וֹף דָּבָ֖ר הַכֹּ֣ל נִשְׁמָ֑ע אֶת־הָאֱלֹהִ֤ים יְרָא֙ וְאֶת־מִצְוֺתָ֣יו שְׁמ֔וֹר כִּי־זֶ֖ה כָּל־הָאָדָֽם׃
13 Ang wakas ng usapin, ang lahat ay narinig na: matakot ka sa Diyos, at sundin mo ang Kanyang mga utos; sapagkat ito ang kabuuan ng tao.
יד כִּ֤י אֶת־כָּל־מַֽעֲשֶׂ֔ה הָאֱלֹהִ֛ים יָבִ֥א בְמִשְׁפָּ֖ט עַ֣ל כָּל־נֶעְלָ֑ם אִם־ט֖וֹב וְאִם־רָֽע׃<br><small>[סוף דבר הכל נשמע את־האלהים ירא ואת־מצותיו שמור כי־זה כל־האדם]</small>
14 Sapagkat dadalhin ng Diyos ang bawat gawa sa paghuhukom tungkol sa bawat bagay na nakatago, maging mabuti man o masama. [Ang wakas ng usapin, ang lahat ay narinig na: matakot ka sa Diyos, at sundin mo ang Kanyang mga utos; sapagkat ito ang kabuuan ng tao.]