Eclesiastes 4

Kabanata 4

א וְשַׁ֣בְתִּֽי אֲנִ֗י וָאֶרְאֶה֙ אֶת־כָּל־הָ֣עֲשֻׁקִ֔ים אֲשֶׁ֥ר נַעֲשִׂ֖ים תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ וְהִנֵּ֣ה ׀ דִּמְעַ֣ת הָעֲשֻׁקִ֗ים וְאֵ֤ין לָהֶם֙ מְנַחֵ֔ם וּמִיַּ֤ד עֹֽשְׁקֵיהֶם֙ כֹּ֔חַ וְאֵ֥ין לָהֶ֖ם מְנַחֵֽם׃

1 Muli kong tiningnan ang lahat ng pang-aapi na ginagawa sa ilalim ng araw; at narito, ang mga luha ng mga inaapi, at wala silang mang-aaliw; at nasa kamay ng mga umaapi sa kanila ang kapangyarihan, at wala silang mang-aaliw.

ב וְשַׁבֵּ֧חַ אֲנִ֛י אֶת־הַמֵּתִ֖ים שֶׁכְּבָ֣ר מֵ֑תוּ מִן־הַ֣חַיִּ֔ים אֲשֶׁ֛ר הֵ֥מָּה חַיִּ֖ים עֲדֶֽנָה׃

2 Kaya pinuri ko ang mga patay na matagal nang namatay nang higit kaysa sa mga buhay na nabubuhay pa hanggang ngayon.

ג וְטוֹב֙ מִשְּׁנֵיהֶ֔ם אֵ֥ת אֲשֶׁר־עֲדֶ֖ן לֹ֣א הָיָ֑ה אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־רָאָה֙ אֶת־הַמַּעֲשֶׂ֣ה הָרָ֔ע אֲשֶׁ֥ר נַעֲשָׂ֖ה תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ׃

3 Ngunit higit na mabuti kaysa sa kanilang dalawa ang hindi pa umiiral kailanman, na hindi nakakita ng masamang gawa na ginagawa sa ilalim ng araw.

ד וְרָאִ֨יתִֽי אֲנִ֜י אֶת־כָּל־עָמָ֗ל וְאֵת֙ כָּל־כִּשְׁר֣וֹן הַֽמַּעֲשֶׂ֔ה כִּ֛י הִ֥יא קִנְאַת־אִ֖ישׁ מֵרֵעֵ֑הוּ גַּם־זֶ֥ה הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ׃

4 At nakita ko ang lahat ng pagpapagal at ang lahat ng kahusayan sa gawa, na ito ay dahil sa inggit ng tao sa kanyang kapwa. Ito man ay walang kabuluhan at paghahabol sa hangin.

ה הַכְּסִיל֙ חֹבֵ֣ק אֶת־יָדָ֔יו וְאֹכֵ֖ל אֶת־בְּשָׂרֽוֹ׃

5 Ang hangal ay humahalukipkip, at kinakain niya ang sarili niyang laman.

ו ט֕וֹב מְלֹ֥א כַ֖ף נָ֑חַת מִמְּלֹ֥א חָפְנַ֛יִם עָמָ֖ל וּרְע֥וּת רֽוּחַ׃

6 Mas mabuti ang isang dakot na may kapanatagan kaysa dalawang dakot na may pagpapagal at paghahabol sa hangin.

ז וְשַׁ֧בְתִּי אֲנִ֛י וָאֶרְאֶ֥ה הֶ֖בֶל תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ׃

7 Muli kong tiningnan, at nakita ko ang isang bagay na walang kabuluhan sa ilalim ng araw.

ח יֵ֣שׁ אֶחָד֩ וְאֵ֨ין שֵׁנִ֜י גַּ֣ם בֵּ֧ן וָאָ֣ח אֵֽין־ל֗וֹ וְאֵ֥ין קֵץ֙ לְכָל־עֲמָל֔וֹ גַּם־עיניו [עֵינ֖וֹ] לֹא־תִשְׂבַּ֣ע עֹ֑שֶׁר וּלְמִ֣י ׀ אֲנִ֣י עָמֵ֗ל וּמְחַסֵּ֤ר אֶת־נַפְשִׁי֙ מִטּוֹבָ֔ה גַּם־זֶ֥ה הֶ֛בֶל וְעִנְיַ֥ן רָ֖ע הֽוּא׃

8 May taong nag-iisa at walang kasama; wala rin siyang anak o kapatid; gayunman, walang katapusan ang lahat ng kanyang pagpapagal, at hindi rin nasisiyahan ang kanyang mata sa kayamanan. “Para kanino ba ako nagpapagal at ipinagkakait ko sa aking sarili ang ginhawa?” Ito man ay walang kabuluhan at isang masamang gawain.

ט טוֹבִ֥ים הַשְּׁנַ֖יִם מִן־הָאֶחָ֑ד אֲשֶׁ֧ר יֵשׁ־לָהֶ֛ם שָׂכָ֥ר ט֖וֹב בַּעֲמָלָֽם׃

9 Mas mabuti ang dalawa kaysa sa isa, sapagkat sila ay may mabuting pakinabang sa kanilang pagpapagal.

י כִּ֣י אִם־יִפֹּ֔לוּ הָאֶחָ֖ד יָקִ֣ים אֶת־חֲבֵר֑וֹ וְאִ֣יל֗וֹ הָֽאֶחָד֙ שֶׁיִּפּ֔וֹל וְאֵ֥ין שֵׁנִ֖י לַהֲקִימֽוֹ׃

10 Sapagkat kung sila ay mabuwal, itatayo ng isa ang kanyang kasama; ngunit kawawa ang nag-iisa kapag siya ay nabuwal, at walang ibang magtatayo sa kanya.

יא גַּ֛ם אִם־יִשְׁכְּב֥וּ שְׁנַ֖יִם וְחַ֣ם לָהֶ֑ם וּלְאֶחָ֖ד אֵ֥יךְ יֵחָֽם׃

11 Gayundin, kung ang dalawa ay magkasamang humiga, sila ay naiinitan; ngunit paano maiinitan ang nag-iisa?

יב וְאִֽם־יִתְקְפוֹ֙ הָאֶחָ֔ד הַשְּׁנַ֖יִם יַעַמְד֣וּ נֶגְדּ֑וֹ וְהַחוּט֙ הַֽמְשֻׁלָּ֔שׁ לֹ֥א בִמְהֵרָ֖ה יִנָּתֵֽק׃

12 At kung madaig ng isang tao ang nag-iisa, ang dalawa ay makapaninindigan laban sa kanya; at ang pising may tatlong hibla ay hindi madaling malagot.

יג ט֛וֹב יֶ֥לֶד מִסְכֵּ֖ן וְחָכָ֑ם מִמֶּ֤לֶךְ זָקֵן֙ וּכְסִ֔יל אֲשֶׁ֛ר לֹא־יָדַ֥ע לְהִזָּהֵ֖ר עֽוֹד׃

13 Mas mabuti ang isang batang dukha ngunit marunong kaysa sa isang haring matanda at hangal, na hindi na marunong tumanggap ng babala.

יד כִּֽי־מִבֵּ֥ית הָסוּרִ֖ים יָצָ֣א לִמְלֹ֑ךְ כִּ֛י גַּ֥ם בְּמַלְכוּת֖וֹ נוֹלַ֥ד רָֽשׁ׃

14 Sapagkat mula sa bilangguan ay lumabas siya upang maghari, bagaman ipinanganak siyang dukha sa kanyang kaharian.

טו רָאִ֙יתִי֙ אֶת־כָּל־הַ֣חַיִּ֔ים הַֽמְהַלְּכִ֖ים תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ עִ֚ם הַיֶּ֣לֶד הַשֵּׁנִ֔י אֲשֶׁ֥ר יַעֲמֹ֖ד תַּחְתָּֽיו׃

15 Nakita ko ang lahat ng nabubuhay na lumalakad sa ilalim ng araw, na kasama ng batang ikalawa na tatayo kapalit niya.

טז אֵֽין־קֵ֣ץ לְכָל־הָעָ֗ם לְכֹ֤ל אֲשֶׁר־הָיָה֙ לִפְנֵיהֶ֔ם גַּ֥ם הָאַחֲרוֹנִ֖ים לֹ֣א יִשְׂמְחוּ־ב֑וֹ כִּֽי־גַם־זֶ֥ה הֶ֖בֶל וְרַעְי֥וֹן רֽוּחַ׃

16 Walang katapusan ang lahat ng tao, ang lahat ng nauna sa kanila; gayunman, ang mga susunod ay hindi rin magagalak sa kanya. Sapagkat ito man ay walang kabuluhan at paghahabol sa hangin.

יז שְׁמֹ֣ר רגליך [רַגְלְךָ֗] כַּאֲשֶׁ֤ר תֵּלֵךְ֙ אֶל־בֵּ֣ית הָאֱלֹהִ֔ים וְקָר֣וֹב לִשְׁמֹ֔עַ מִתֵּ֥ת הַכְּסִילִ֖ים זָ֑בַח כִּֽי־אֵינָ֥ם יוֹדְעִ֖ים לַעֲשׂ֥וֹת רָֽע׃

17 Ingatan mo ang iyong paa kapag pumupunta ka sa bahay ng Diyos; at higit na mabuti ang lumapit upang makinig kaysa sa paghahandog ng hain ng mga hangal, sapagkat hindi nila alam na sila ay gumagawa ng masama.

Nakaraang Kabanata Susunod na Kabanata