Exodo 5

Kabanata 5

א וְאַחַ֗ר בָּ֚אוּ מֹשֶׁ֣ה וְאַהֲרֹ֔ן וַיֹּאמְר֖וּ אֶל־פַּרְעֹ֑ה כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל שַׁלַּח֙ אֶת־עַמִּ֔י וְיָחֹ֥גּוּ לִ֖י בַּמִּדְבָּֽר׃
1 Pagkatapos nito, pumunta sina Moises at Aaron kay Faraon at sinabi nila: “Ganito ang sabi ng Walang-Hanggan, ang Diyos ng Israel: Payaunin mo ang Aking bayan upang sila'y magdiwang ng kapistahan para sa Akin sa ilang.”
ב וַיֹּ֣אמֶר פַּרְעֹ֔ה מִ֤י יְהוָה֙ אֲשֶׁ֣ר אֶשְׁמַ֣ע בְּקֹל֔וֹ לְשַׁלַּ֖ח אֶת־יִשְׂרָאֵ֑ל לֹ֤א יָדַ֙עְתִּי֙ אֶת־יְהוָ֔ה וְגַ֥ם אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל לֹ֥א אֲשַׁלֵּֽחַ׃
2 Ngunit sinabi ni Faraon: “Sino ba ang Walang-Hanggan upang pakinggan ko ang Kanyang tinig at payaunin ang Israel? Hindi ko kilala ang Walang-Hanggan, at hindi ko rin papayaunin ang Israel.”
ג וַיֹּ֣אמְר֔וּ אֱלֹהֵ֥י הָעִבְרִ֖ים נִקְרָ֣א עָלֵ֑ינוּ נֵ֣לֲכָה נָּ֡א דֶּרֶךְ֩ שְׁלֹ֨שֶׁת יָמִ֜ים בַּמִּדְבָּ֗ר וְנִזְבְּחָה֙ לַֽיהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ פֶּ֨ן־יִפְגָּעֵ֔נוּ בַּדֶּ֖בֶר א֥וֹ בֶחָֽרֶב׃
3 At sinabi nila: “Ang Diyos ng mga Hebreo ay nakipagtagpo sa amin. Pahintulutan mo sana kaming maglakbay nang tatlong araw sa ilang upang maghandog sa Walang-Hanggan na aming Diyos, baka kami ay tamaan Niya ng salot o ng tabak.”
ד וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם לָ֚מָּה מֹשֶׁ֣ה וְאַהֲרֹ֔ן תַּפְרִ֥יעוּ אֶת־הָעָ֖ם מִמַּֽעֲשָׂ֑יו לְכ֖וּ לְסִבְלֹתֵיכֶֽם׃
4 Ngunit sinabi sa kanila ng hari ng Egipto: “Moises at Aaron, bakit ninyo inilalayo ang bayan sa kanilang mga gawain? Bumalik kayo sa inyong mga pasanin!”
ה וַיֹּ֣אמֶר פַּרְעֹ֔ה הֵן־רַבִּ֥ים עַתָּ֖ה עַ֣ם הָאָ֑רֶץ וְהִשְׁבַּתֶּ֥ם אֹתָ֖ם מִסִּבְלֹתָֽם׃
5 At sinabi ni Faraon: “Narito, marami na ngayon ang mga tao sa lupain, at pinagpapahinga pa ninyo sila mula sa kanilang mga pasanin!”
ו וַיְצַ֥ו פַּרְעֹ֖ה בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא אֶת־הַנֹּגְשִׂ֣ים בָּעָ֔ם וְאֶת־שֹׁטְרָ֖יו לֵאמֹֽר׃
6 Nang araw ding iyon, nag-utos si Faraon sa mga tagapagpahirap sa bayan at sa mga tagapangasiwa ng bayan, na nagsasabi:
ז לֹ֣א תֹאסִפ֞וּן לָתֵ֨ת תֶּ֧בֶן לָעָ֛ם לִלְבֹּ֥ן הַלְּבֵנִ֖ים כִּתְמ֣וֹל שִׁלְשֹׁ֑ם הֵ֚ם יֵֽלְכ֔וּ וְקֹשְׁשׁ֥וּ לָהֶ֖ם תֶּֽבֶן׃
7 “Huwag na ninyong bigyan pa ng dayami ang bayan para sa paggawa ng mga laryo, gaya ng dati. Sila mismo ang humayo at mangalap ng dayami para sa kanilang sarili.
ח וְאֶת־מַתְכֹּ֨נֶת הַלְּבֵנִ֜ים אֲשֶׁ֣ר הֵם֩ עֹשִׂ֨ים תְּמ֤וֹל שִׁלְשֹׁם֙ תָּשִׂ֣ימוּ עֲלֵיהֶ֔ם לֹ֥א תִגְרְע֖וּ מִמֶּ֑נּוּ כִּֽי־נִרְפִּ֣ים הֵ֔ם עַל־כֵּ֗ן הֵ֤ם צֹֽעֲקִים֙ לֵאמֹ֔ר נֵלְכָ֖ה נִזְבְּחָ֥ה לֵאלֹהֵֽינוּ׃
8 Ngunit ang bilang ng mga laryong ginagawa nila noon ay iyon pa rin ang ipataw ninyo sa kanila; huwag ninyong babawasan iyon kahit kaunti, sapagkat sila'y mga tamad. Kaya nga sila'y sumisigaw, na nagsasabi: ‘Humayo tayo at maghandog tayo sa ating Diyos.’
ט תִּכְבַּ֧ד הָעֲבֹדָ֛ה עַל־הָאֲנָשִׁ֖ים וְיַעֲשׂוּ־בָ֑הּ וְאַל־יִשְׁע֖וּ בְּדִבְרֵי־שָֽׁקֶר׃
9 Pabigatin pa ang trabaho ng mga taong ito upang doon sila maging abala, at huwag na silang mag-usap-usap tungkol sa mga kasinungalingan.”
י וַיֵּ֨צְא֜וּ נֹגְשֵׂ֤י הָעָם֙ וְשֹׁ֣טְרָ֔יו וַיֹּאמְר֥וּ אֶל־הָעָ֖ם לֵאמֹ֑ר כֹּ֚ה אָמַ֣ר פַּרְעֹ֔ה אֵינֶ֛נִּי נֹתֵ֥ן לָכֶ֖ם תֶּֽבֶן׃
10 Kaya lumabas ang mga tagapagpahirap sa bayan at ang mga tagapangasiwa ng bayan, at sinabi nila sa bayan: “Ganito ang sabi ni Faraon: Hindi ko na kayo bibigyan ng dayami.
יא אַתֶּ֗ם לְכ֨וּ קְח֤וּ לָכֶם֙ תֶּ֔בֶן מֵאֲשֶׁ֖ר תִּמְצָ֑אוּ כִּ֣י אֵ֥ין נִגְרָ֛ע מֵעֲבֹדַתְכֶ֖ם דָּבָֽר׃
11 Kayo mismo ang humayo at kumuha ng dayami para sa inyong sarili saanman ninyo ito matagpuan, sapagkat hindi babawasan kahit kaunti ang inyong trabaho.”
יב וַיָּ֥פֶץ הָעָ֖ם בְּכָל־אֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם לְקֹשֵׁ֥שׁ קַ֖שׁ לַתֶּֽבֶן׃
12 Kaya nagkalat ang bayan sa buong lupain ng Egipto upang mangalap ng pinaggapasan na gagamiting dayami.
יג וְהַנֹּגְשִׂ֖ים אָצִ֣ים לֵאמֹ֑ר כַּלּ֤וּ מַעֲשֵׂיכֶם֙ דְּבַר־י֣וֹם בְּיוֹמ֔וֹ כַּאֲשֶׁ֖ר בִּהְי֥וֹת הַתֶּֽבֶן׃
13 At minamadali sila ng mga tagapagpahirap, na nagsasabi: “Tapusin ninyo ang inyong mga gawain, ang takdang trabaho sa bawat araw, gaya noong may dayami pa.”
יד וַיֻּכּ֗וּ שֹֽׁטְרֵי֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁר־שָׂ֣מוּ עֲלֵהֶ֔ם נֹגְשֵׂ֥י פַרְעֹ֖ה לֵאמֹ֑ר מַדּ֡וּעַ לֹא֩ כִלִּיתֶ֨ם חָקְכֶ֤ם לִלְבֹּן֙ כִּתְמ֣וֹל שִׁלְשֹׁ֔ם גַּם־תְּמ֖וֹל גַּם־הַיּֽוֹם׃
14 At ang mga tagapangasiwa mula sa mga anak ni Israel, na inilagay ng mga tagapagpahirap ni Faraon upang mamahala sa kanila, ay pinalo, na sinasabi sa kanila: “Bakit hindi ninyo natapos ang itinakdang bilang ng laryo na dapat ninyong gawin, gaya ng dati, kahapon man o ngayon?”
טו וַיָּבֹ֗אוּ שֹֽׁטְרֵי֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַיִּצְעֲק֥וּ אֶל־פַּרְעֹ֖ה לֵאמֹ֑ר לָ֧מָּה תַעֲשֶׂ֦ה כֹ֖ה לַעֲבָדֶֽיךָ׃
15 Kaya pumunta ang mga tagapangasiwa mula sa mga anak ni Israel at dumaing kay Faraon, na nagsasabi: “Bakit ganito ang ginagawa mo sa iyong mga lingkod?
טז תֶּ֗בֶן אֵ֤ין נִתָּן֙ לַעֲבָדֶ֔יךָ וּלְבֵנִ֛ים אֹמְרִ֥ים לָ֖נוּ עֲשׂ֑וּ וְהִנֵּ֧ה עֲבָדֶ֛יךָ מֻכִּ֖ים וְחָטָ֥את עַמֶּֽךָ׃
16 Walang dayaming ibinibigay sa iyong mga lingkod, gayunma'y sinasabi nila sa amin, “Gumawa kayo ng mga laryo!” At narito, ang iyong mga lingkod ay hinahampas, at ito'y nagdudulot ng kasalanan sa iyong sariling bayan.
יז וַיֹּ֛אמֶר נִרְפִּ֥ים אַתֶּ֖ם נִרְפִּ֑ים עַל־כֵּן֙ אַתֶּ֣ם אֹֽמְרִ֔ים נֵלְכָ֖ה נִזְבְּחָ֥ה לַֽיהוָֽה׃
17 Ngunit sinabi niya: “Mga tamad kayo, mga tamad! Kaya nga sinasabi ninyo: ‘Humayo tayo at maghandog tayo sa Walang-Hanggan.’
יח וְעַתָּה֙ לְכ֣וּ עִבְד֔וּ וְתֶ֖בֶן לֹא־יִנָּתֵ֣ן לָכֶ֑ם וְתֹ֥כֶן לְבֵנִ֖ים תִּתֵּֽנּוּ׃
18 Kaya ngayon, humayo kayo at magtrabaho; walang dayaming ibibigay sa inyo, ngunit ang takdang bilang ng mga laryo ay kailangan pa rin ninyong ibigay.
יט וַיִּרְא֞וּ שֹֽׁטְרֵ֧י בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל אֹתָ֖ם בְּרָ֣ע לֵאמֹ֑ר לֹא־תִגְרְע֥וּ מִלִּבְנֵיכֶ֖ם דְּבַר־י֥וֹם בְּיוֹמֽוֹ׃
19 Nakita ng mga tagapangasiwa mula sa mga anak ni Israel na sila'y nasa kagipitan, nang kanilang sabihin: “Huwag ninyong babawasan kahit kaunti ang inyong mga laryo, ang takdang trabaho sa bawat araw.”
כ וַֽיִּפְגְּעוּ֙ אֶת־מֹשֶׁ֣ה וְאֶֽת־אַהֲרֹ֔ן נִצָּבִ֖ים לִקְרָאתָ֑ם בְּצֵאתָ֖ם מֵאֵ֥ת פַּרְעֹֽה׃
20 At nakasalubong nila sina Moises at Aaron, na nakatayo at naghihintay sa kanila, sa paglabas nila mula kay Faraon.
כא וַיֹּאמְר֣וּ אֲלֵהֶ֔ם יֵ֧רֶא יְהוָ֛ה עֲלֵיכֶ֖ם וְיִשְׁפֹּ֑ט אֲשֶׁ֧ר הִבְאַשְׁתֶּ֣ם אֶת־רֵיחֵ֗נוּ בְּעֵינֵ֤י פַרְעֹה֙ וּבְעֵינֵ֣י עֲבָדָ֔יו לָֽתֶת־חֶ֥רֶב בְּיָדָ֖ם לְהָרְגֵֽנוּ׃
21 At sinabi nila sa kanila: “Tingnan nawa kayo ng Walang-Hanggan at hatulan Niya kayo, sapagkat pinabaho ninyo ang aming amoy sa paningin ni Faraon at sa paningin ng kanyang mga lingkod, at naglagay kayo ng tabak sa kanilang kamay upang kami ay patayin.”
כב וַיָּ֧שָׁב מֹשֶׁ֛ה אֶל־יְהוָ֖ה וַיֹּאמַ֑ר אֲדֹנָ֗י לָמָ֤ה הֲרֵעֹ֙תָה֙ לָעָ֣ם הַזֶּ֔ה לָ֥מָּה זֶּ֖ה שְׁלַחְתָּֽנִי׃
22 At bumalik si Moises sa Walang-Hanggan at sinabi: “Panginoon, bakit Mo ginawan ng masama ang bayang ito? Bakit Mo pa ako isinugo?
כג וּמֵאָ֞ז בָּ֤אתִי אֶל־פַּרְעֹה֙ לְדַבֵּ֣ר בִּשְׁמֶ֔ךָ הֵרַ֖ע לָעָ֣ם הַזֶּ֑ה וְהַצֵּ֥ל לֹא־הִצַּ֖לְתָּ אֶת־עַמֶּֽךָ׃
23 Mula nang pumunta ako kay Faraon upang magsalita sa Iyong pangalan, lalo pa niyang pinahirapan ang bayang ito, at hindi Mo man lamang iniligtas ang Iyong bayan.”
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata